Encamên lêgerînê
hesap 1. bers, amar, hesab, hîsab, aritmetik 2. hesab (kirariya matematîkî) 3. hesab (rewşa deyndar û stênkariyê) *bankada hesabım var li bankayê hesabê min heye 4. hesab (mixdara mizeya ku dê bê dayîn) *al eline kalemi hesablarımı görüver rahêjê. pênûsê hesabê min derxe 5. hesab (texmîn) *benim hesabıma göre bu ku­maş entariye yetmeyecek li gor hesabê min ev qumaş dê têrî kiras neke 6. hesab (tevahiya tedbîran ji bo biserketina tiştekî) a bütün hesablar bozuldu hemû hesab têk çûn 7. hesab *seninki de vur hesabı ê te jî ew hesab, lê bixin n
hesap açmak 1) he­sab vekirin (li bankayê) 2) hesab vekinn. kredî vekirin (ji yekî re hesab vekirin, ji bo bi deyn pere dan yekî)
hesap cetveli cedwela hesaban
hesap çıkarmak hesab derxistm (rewşa deyndarî û stînkariyê daxuyandin)
hesap cüzdanı cuzdanê hesaban
hesap etmek 1) hesibandin, hesab kirin 2) hesab kirin, ji xwe re hesab kirin (fikirîn, sêwirin)
hesap etmek kitap etmek Hesab kirin. Ji xwe re hesab kirin (fikirîn, sêwirîn).
hesap et­mek, kitap etmek rokirin pîvanf, hesab û kîsab kirin
hesap görmek hesabê xwe dîtin
Hesabê deyn û pereyên xwe kirin.
hesap günü roja heq û hîsaban (roja qiyametê)
hesap kitap hesab û kîsab
hesap meydanda Hesab li rastê ye. Hesab aşkere ye.
hesap sormak 1) hesab pirsîn 2) hesab pê re dan dîtm (ji bo wî kesê ku karekî ne li rê û xerab kiriye)
I) (Yek) dan ber pirs û pirsyaran. II) Hesab pirsîn. Hesap pê re dîtin.
hesap tut­mak hesab girtin
hesap uzmanı hesabdar, jimarnêr, pisporê hesaban
hesap vermek (veya hesabını vermek) 1) hesab dan 2) hîsabê (tiş­tekî) dan (ji bo hesabdana karekî nelirê)
hesap vermek (hesabını vermek) I) Hesab dan. II) Hesabê tiştekî dan. (ji bo kirina tiştekî ne li rê)
hesapça li gor hesaban *hesabça şimdiye kadar gelmiş olmaları lazımdı li gor he­saban gere heta niha hatibûna h
li gor hesaban * hesabça şimdiye kadar gelmiş olmaları lazımdı li gor hesaban gere heta niha hatibûna h
hesapçı 1. bihîsab, bisexbêr 2. beijewendîperest, menfaetperest nd/nt
1. bihîsab, bisexbêr 2. berjewendîperest, menffaetperest nd/nt
hesaplama berisandin, hesabkirin, hesibandin m
berisandin, hesabkirin, hesibandin m
hesaplamak 1. berisandin, hesab kirin, hesibandin 2. hesab kirin (tiştekî têr rokirin û pîvan, têr baş li serê fikirîn) *işle ilgili her şeyi hesaplamıştı der heqê kar de her tiştî hesab kiribû (mec) l/gh
hesaplamak kitaplamak têr rokirin û pîvan
hesaplanış hesibandin, hesabkirin (kar û awayê hesabkirinê) m
hesibandin, hesabkirin (kar û awayê hesabkirinê) m
hesaplanmak hatin hesibandin, hatin he­sabkirin l/tb
hatin hesibandin, hatin hesabkirin l/tb
hesaplaşmak 1. bi hev re hesab dîtin, hesab bi hev re dîtin (ji bo dan û stendinê) 2. he­sab ji hev pirsîn l/bw
1. bi hev re hesab dîtin, hesab bi hev re dîtin (ji bo dan û stendinê) 2. hesab ji hev pirsîn l/bw
hesaplayıcı hesapker rd
hesapker rd
hesaplayış pevre hesab kirin m
pevre hesab kirin m
hesaplı 1. ekonomîk, li gor hesab 2. bihesab, bisexbêr 3. hesapkirî, biplan, plandar 4. bihendaze (mec) rd
hesaplı hareket etmek bihendaze hereket kirin
hesaplıca 1. bi ekonomîk 2. bi sexbêrî 3. biplanî 4. bihendazeyî rd/h
1. bi ekonomîk 2. bi sexbêrî 3. biplanî 4. bihendazeyî rd/h
hesapsız kitapsız 1) bêhesab û kîtab 2) bêsexbêr
1. bêhesab 2. bêhesab, bêqedar 3. hesabnekirî *hesapsız bir işe girişti ket nav karekî hesabnekirî 4. bêsexbêr (mec) rd
hesapsızca 1. bi bêhesabî 2. bi bêhesabî, bi bêqedarî 3. bi hesabnekirî 4. bi bêsexbêrî (mec) rd /h
1. bi bêhesabî 2. bi bêhesabî, bi bêqedarî 3. bi hesabnekirî 4. bi bêsexbêrî (mec) rd /h
hesapsızlık 1. bêhesabî 2. bêhesabî, bêqedarî 3. hesabnekirtî 4. bêsexbêrî (mec) m
1. bêhesabî 2. bêhesabî, bêqedarî 3. hesabnekirtî 4. bêsexbêrî (mec) m
hesapta olmamak Di hesab de tune bûn.
hesaptan düşmek Ji hesab (deyn) kuştin. Ji hesab xistin.
hesapker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê hesap dike.
ji: hesap + -ker
hesap hesab (n)
hesap makinesi makînaya hesabî (m)
hesaplama hesabkerdiş (n)
hesaplamak hesab kerdene