Encamên lêgerînê
heqî m 1. hak, adalet * divê ji heqiyê averê nebe haktan ayrılmamalı 2. hak (dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk) * ez di vê daweyê de heqiyê nabînim bu davada hak görmüyorum 3. haklılık, hakikat, doğruluk 4. hakkaniyet * gere mirov riya heqiyê bernede insan hakkaniyetten ayrılmamalı
heqî ajotin hakaniyeti savunmak
heqî cihê xwe dîtin hak yerini bulmak
heqî di destê neheqiyê de barebar e adalet adaletsizlerin pençesine düşmüş
heqîb heybe.
m heybe
heqîpfiroş nd/nt heybeci (satan kimse)
heqîq, heqîqe m akik
heqîqet m 1. hakikat, gerçek 2. hakikat, gerçek (yalan olmayan, doğru olan şey) 3. fel hakikat, gerçek (düşünülen, tasarlanan, imgelenen şeylere karşıt olarak var olan)
heqîqetbîn nd/rd 1. gerçeği gören, doğru görüşlü 2. gerçekçi, realist (gerçeği gören, ona göre davranan)
heqîqetbînî m 1. gerçeği görme, doğru görüşlülük 2. gerçekçilik
heqîqeten h hakikaten, sahiden
heqîqetgo rd doğrucu, hakikatı söyleyen
heqîqetî m gerçeklik
heqîqetperest rd gerçeksever
heqîqetperestî m gerçekseverlik
heqîqî rd 1. hakiki, gerçek (var olan, varlığı inkar edilmeyen, olgu durumunda olan) 3. hakiki, gerçek, sahici (aslına uygun nitelikleri taşıyan) * hingivî heqîqî hakiki bal
heqîr rd alçak
heqîw bnr heqîb
heqî (navdêr, mê) dad, edalet, hiqûq, dadmendî, dadperwerî, rastî, diristî, duristî, qanûn, zagon, yasa, heqîqet.
Têkildar: heqîqet.
ji: heq + -î
heqîb (navdêr, mê) têrr.
Herwiha: hekbe heqîw heqbî hekbe hegbe.
ji: ji erebî
heqîbe 1. xurcik 2. kîs 3. heban
xurcik , kîs , heban
heqîqet (navdêr, mê) rastî, diristî, realîte.
Têkildar: heqî.
ji: ji erebî حقيقة (ḥeqîqet), têkildarî heqîqî, heq.
ji wêjeyê: •Ew herf, heqîqeta muheqqeq •Hem emr e bi qudreta te hem xelq
heqîqet gotin (lêker) rastî gotin.
ji: heqîqet + gotin
heqîqetbîn (navdêr, mê) rastîbîn, realîst.
ji: heqîqet +-bîn
heqîqetbînî (navdêr, mê) rastîbînî, realîzm, rastîtî, rasteqînî, heqîqetî.
ji: heqîqet +-bînî
heqîqeten (hoker) bi rastî.
Herwiha: haqîqeten.
ji: ji erebî, binêre: heqîqet + -en
heqîqetî (navdêr, mê) rastîbînî, rastîtî, rasteqînî, realîzm, heqîqetbînî.
ji: heqîqet + -î
heqîqî ?, ya/ê rast, rasteqîn, orjînal, xwerû, xweser, rastîn, resen, rast, dirist, eslî, orijînal, eseh, bêguman, sehîh, rastî, heqîqet, realîte, jixweber, gelo
heqîqîtî (navdêr, mê) resenî, orijînalî, eslîtî, bingehî, binyatî, kokî, resen
heqî letzte Ruhe
Tod
heqîqî tatsächlich
wirklich
heqî m. heqîye, rastîye, heqanet, heqênî, heqanîyet m.
heqîqe n. anqûte, yaqûte, aqûte m.
heqîqet m. rastîye, heqîqete, realîte, rastkênîye m.
heqîqetbîn m/n. realîst, rastîyevînitox, heqîqetvîn, heqîqetcî, rastek, rastevîn n.
heqîqetbînî m. realîstîye, rastîyevînitoxîye, rastekîye, rastevînîye, heqîqetcîyênî, realîzme m.
heqîqî rd. rastkên, heqîqî, rastên
heqîv /r?. heqîbe, heqîve/?.