Encamên lêgerînê
heq nd Hak (Allah’ın adlarından biri)
n 1. hak (adaletin, hukukun gerektirdiği veya birine ayırdığı şey) 2. hak (geçmiş ve harcanmış emek) * heqê dê nayê dayîn anna hakkı ödenmez 3. hak (pay) * heqê meqesê makas hakkı 4. hak, ücret (emek karşılığı) * em xebitîne, heqê xwe dixwazin çalıştık, hakkımızı isteriz * heqê xwe bide ez te bibim ücretini ver seni götüreyim * heqê kirê kira ücreti 5. hak (doğru, gerçek) * gotina min heq e sözüm haktır 6. harçlık, masraf * hema heqê cigareyê bidin me bes e sigara harçlığımı verse yeter 7. eder, fiyat * heqê malê xwe bibêje malının fiyatını söyle 8. ayak teri, ayak kirası (hizmet için bir yere gönderilen kimseye verilen ücret) 9.rd haklı * gotineke heq haklı bir söz * dozeke heq haklı bir dava 10.rd öz * birayê minê heq öz kardeşim * apê minê heq öz amcam
heq anîn şûnê hak yerini bulmasını sağlamak
heq bi dest xistin hak kazanmak
heq cihê xwe dibînin hak yerini bulur (veya hak yerde kalmaz)
heq dan (yek) (birine) hak vermek * der barê vê yekê de ez heq didime te bu konuda sana hak veriyorum
heq dan gotina rastiyê hakkı teslim etmek, gerçek veya doğru olduğunu söylemek
heq di dest de bûn haklı olmak
heq e 1) haktır 2) gerek ki
heq hatin şûnê hak yerini bulmak
heq heq kirin hakkını teslim etmek
heq jê re kifş kir (birine) hak tanımak
heq kirin m 1. haketme 2. tanıma, kabul etme (hukukî yönden; varlığını tanıma) 3. anlama (doğru ve yerinde bulma)
l/gh 1. haketmek 2. tanımak, kabul etmek (hukukî yönden; varlığını tanımak) * ez mafên di we heq dikim haklarınızı tanıyorum 3. anlamak (doğru ve yerinde bulmak) * me ev heq kir lê... bunu anladık ama...
1) hak etmek (hak kazanmak) * du sal bi şûn de wê malnişîniyê heq bike iki yıl sonra emekliliğe hak kazanacak 2) hak etmek (lâyık olduğu -kötü- karşılığı bulmak 3) hak etm(bir başarı dolayısıyla ödüllendirilmek)
heq kiriye 1) hak etmiş 2) şeytan azapta gerek
heq li ser (yekî) hebûn tuz ekmek hakkı olmak
heq li vê dinyayê safî dibin hak yerini bulur (veya hak yerde kalmaz)
heq naçin qiyametê hak yerini bulur (veya hak yerde kalmaz)
heq navê xwedê rabbena hakkı için
heq pê d (birine) hak vermek
heq xwarin l/gh hak yemek
hak yemek
heqa m dört yaşında koyun
heqa li gor seqa müstahak olma durumu
heqa xwedê Allah hakkı için, Allah için
heqane h hakça, âdilane
heqanet h hakikaten, gerçekten * heqanet niha tu vî tiştî dixwazî sen şimdi gerçekten bunu istiyor musun?
heqanî rd 1. âdil, hakka uygun 2. m hakkaniyet
heqaniyet m hakkaniyet * divê mirov riya heqaniyetê bernede insan hakkaniyetten ayrılmamalı
heqaq nd/nt hakkâk, oymacı
heqaqî m hakkâklık, oymacılık
heqaret hakaret.
m akaret
heqaret kirin hakaret etmek
heqaret lê bûn (biri) hakaret görmek, hakarete uğramak
heqaret lê kir (birine) hakaret etmek
heqaretker rd hakaret eden, hakaret edici
heqbe bnr heqîb
heqdar rd 1. haklı, hak sahibi 2. haklı * ez jî, ji xwe reş şaş mam ji van her duyan kîjan heqdar e ikisinden hangisi haklı ben de şaşırdım
heqdar bûn haklı olmak
heqdar derketin haklı çıkmak
heqdar dîtin haklı bulmak
heqdar î! haklısın!
heqdarî m haklılık
heqder kirin l/gh ikrar etmesini sağlamak, ittiraf etmesini sağlamak
heqdest n el emeği, ücret
heqdestî m işçilik (yaptığı iş karşılığı işçiye verilen ücret)
heqê (...) derketin 1) becermek (bir zorluğun) altından kalkmak
heqê (yekî) bi ser de çûn hakkı geçmek * ha rahêje vî pereyî bila heqê te bi min de neçe al bu parayı hakkın bana geçmesin
heqê (yekî) danê 1) hakkını vermek * ev mamoste tim heqê xwendekaran dide wan bu öğretmen herzaman öğrencilerin hakkını verir (birine ağzının payını (veya ölçüsünü) vermek
heqê (yekî) hebûn 1) hakkı olmak (payı, alacağı olmak) 2) hakkı olmak (sözünde, düşüncesinde, iddiasında haklı olmak)
heqê (yekî) heye hakkı var (doğru düşünüyor, doğru söylüyor, doğru davranıyor) * heqê diya min heye, gere ez neyêm anamın hakkı var, gitmemem lazım
heqê (yekî) li ser (...) hebûn hakkı geçmek * qey hindik heqê xaltîka min li ser min heye? teyzemin az mı hakkı bana geçmiş?
heqê (yekî) pê de çûn (an jî hatin) hakkı geçmek * ha rahêje vî pereyî bila heqê te bi min de neyê al bu parayı hakkın bana geçmesin
heqê (yekî) tê de hebûn hakkı olmak (payı, alacağı olmak)
heqê (yekî) xwarin 1) hak yemek (birinin) hakkını yemek
heqê bi heq 1) hak neyse o 2) emeğinin tam karşılığı, ücret ne konuşulmusu o
heqê bizina kol ji ya kel re namîne boynuzsuz keçinin ahı boynuzlu keçiye kalmaz
heqê çavpêkirinê (an jî çavpêketinê) göz hakkı
heqê darê zorê yumruk hakkı (ji)
heqê ebrê hesab kirin daraya atmak (veya çıkarmak)
heqê evdan kul hakkı
heqê firotinê m satımlık, beyiye
heqê gotinê stendin söz almak (konuşmaya başlamak)
heqê hilbijartinê hiq seçme hakkı
heqê îlticayê hiq sığınma hakkı
heqê kehyatiyê kâhyalık hakkı
heqê ketina (cihekî) (bir yere) giriş ücreti
heqê kiziriyê kâhyalık hakkı
heqê mêran gere meriv winda neke yiğidi öldür hakkını yeme
heqê navê xwe dan adını taşımak (sahip olduğu adın sorumluluğunu yüklenmiş olmak)
heqê neqliyeyê m nakliye ücreti
heqê qeydiyê nd kaydiye
heqê rayavêtinê nd oy hakkı, oy kullanma hakkı
heqê şîr süt hakkı
heqê şivantiyê nd çobanlık, çobana verilen ücret
heqê sukûtê sus payı, susmalık
heqê têketanê giriş ücreti
heqê wî bi serî ye hakkından fazlasını almış
heqê xwe fihêl kirin Hakkını helal etmek.

Heqê xwe fihêl bike, belkî ez êdî te nebînim=Hakkını helal et, belki seni bir daha görmem.
Heqê xwe li min fihêl bike=Hakkını bana helal et.
heqê xwe helal kirin (an jî nekirin) hakkını helâl etmek (veya etmemek)
heqê xwe stendin hesabını almak
heqê xwînê hiq kan akçesi * bavê wî heqê xwîna kurê xwe stend babası oğlunun kan akçesini aldı
heqê yê mezin büyükten büyüğe (mirasın önce büyüğe, o ölünce kalanın en büyüğüne geçmesi kuralı)
heqê zehmeta xwe stendin semeresini vermek
heqê zengûyan gelinin attan hediyesini almayınca inmeme durumu
heqebok m kahkaha
heqebok jê çûn kahkaha atmak
heqên ajalan (an jî heywanan) hayvan hakları
heqên mirovan (merivan an jî însanan) insan hakları
heqên vesînordar (an jî bendkirî) sınırlı haklar
heqet b gerçekten
heqeten g gerçekten, nitekim
heqeziman n güvence akçesi, rücu hakkı
heqhez rd hakikatı seven
heqî m 1. hak, adalet * divê ji heqiyê averê nebe haktan ayrılmamalı 2. hak (dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk) * ez di vê daweyê de heqiyê nabînim bu davada hak görmüyorum 3. haklılık, hakikat, doğruluk 4. hakkaniyet * gere mirov riya heqiyê bernede insan hakkaniyetten ayrılmamalı
heqî ajotin hakaniyeti savunmak
heqî cihê xwe dîtin hak yerini bulmak
heqî di destê neheqiyê de barebar e adalet adaletsizlerin pençesine düşmüş
heqîb heybe.
m heybe
heqilyeqîn rd kesin
heqîpfiroş nd/nt heybeci (satan kimse)
heqîq, heqîqe m akik
heqîqet m 1. hakikat, gerçek 2. hakikat, gerçek (yalan olmayan, doğru olan şey) 3. fel hakikat, gerçek (düşünülen, tasarlanan, imgelenen şeylere karşıt olarak var olan)
heqîqetbîn nd/rd 1. gerçeği gören, doğru görüşlü 2. gerçekçi, realist (gerçeği gören, ona göre davranan)
heqîqetbînî m 1. gerçeği görme, doğru görüşlülük 2. gerçekçilik
heqîqeten h hakikaten, sahiden
heqîqetgo rd doğrucu, hakikatı söyleyen
heqîqetî m gerçeklik
heqîqetperest rd gerçeksever
heqîqetperestî m gerçekseverlik
heqîqî rd 1. hakiki, gerçek (var olan, varlığı inkar edilmeyen, olgu durumunda olan) 3. hakiki, gerçek, sahici (aslına uygun nitelikleri taşıyan) * hingivî heqîqî hakiki bal
heqîr rd alçak
heqîw bnr heqîb
heqkirî rd müstahak, hak etmiş olan
heqlebaz nd/nt üçkağıtçı
heqlebazî m üçkağıtçılık
heqnas rd hakşinas, haktanır
heqnasî m hakşinaslık, haktanırlık
heqnenas rd haktanımaz
heqnenasî m haktanımazlık
heqnexweş nd/rd batakçı (borcunu ödemeyi alışkanlık haline getirmemiş kimse, borcuna sadık olmayan)
heqnexweşî m batakçılık, borcuna sadık olmama
heqnexweşî kirin l/gh çamura yatmak (borcunu ödememek)
heqnexweşîkirin m çamura yatma (borcunu ödememe)
heqparêz nd/nt hak savunucu, insan hakları savunucusu
heqparêzî m hak savunuculuğu insan hakları savunuculuğu
heqperest rd/nd hakperest, haksever
heqperestî m hakperestlik, hakseverlik
heqperwer rd hakşinas, haktanır, borcuna sadık
heqperwerî m hakşinaslık, haktanırlık, borcuna sadık olma
heqrê m yol parası, harcırah
heqşikênandî rd 1. hakı gasp edilmiş olan 2. hakları ihlal edilmiş olan
heqşikênandîbûn m 1. hakı gasp edilmiş olma 2. hakları ihlal edilmiş olma
heqşînas rd hakşinas, haktanır
heqşînasî rd hakşinaslık, haktanırlık
heqşirb m öşür
heqxwar rd haktanımaz, batakçı (el alemin hakkını yiyen, borcunu ödemiyen)
heqxwarî m haktanımazlık, batakçılık
heqxwer rd haktanımaz, batakçı
m haktanımazlık, batakçılık
heqxweş rd borcuna sadık
heqxweş bûn l/ngh borcunu bilmek
heqxweşbûn m borcunu bilme
heqxweşî m borcuna sadık olma
heq 1. maf 2. biha 3. deman *"cêr nû ye, kes nabêje heqê wî çi ye"
(navdêr, nêr) maf, tişta/ê qanûnên dewletekê yan jî rêbazên navneteweyî rê didin ku bêt kirin, nirx, biha, qîmet, giranî, destheq, miz, meaş, diravê anku pareyê kesekê/î maf heye wergire ji ber ku xizmetek ji kesekê/î re kiriye (rengdêr) mafdar, kesa/ê maf anku heq heye: Hûn heq in giliyan li kêmasiyên me bikin. rast, dirist.
Herwiha: ḧeq.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: حه‌ق/هه‌ق.
Hevwate: Li gel wate 1: maf, miz.
Bikaranîn: Lêker: heq binpê kirin, heq bûn, heq dan, heq hebûn, heq kirin, heq standin, heq xwarin, ji heq derketin. Navdêr: heqbidestxistin, heqbinpêkirin, heqbûn, heqdan, heqhebûn, heqkirin, jiheqderketin, heqxwarin Rengdêr: heqkirî.
ji: hevreha soranî حه‌ق (ḥeq), farisî حق (ḥeq), tirkî hak, hemû ji erebî حق (ḥeqq), hevreha îbrî חוק (xok). Ji ber ku bi berfirehî tê zanîn ku heq ji erebî ye, gelek kes di kurdî de peyva maf tercîh dikin. Lê maf jî ji erebî ye, binere: maf. Bi kurdî dikare hem bi H-ya normal û hem jî bi ḧ ya wek heft, Hesen bê gotin ji ber ku ḧ bi gelemperî di kurmancî de alofon e, ne fonem e: hemû/ḧemû, hirç/ḧirç, hezar/ḧezar lê tenê ḧeft, ḧenek..
: bêheq, bêheqî, biheq, biheqî, heqbidestxistî, heqdar, heqdarî, heqdest, heqdestî, heqî, heqker, heqkerî, heqkirî, jiheqderketî, jiheqderkev, jiheqderkevî, heqstîn, heqstînî, heqwergir, heqwergirî, heqxwarî, heqxwer, heqxwerî. Biwêj: di heqê te de ye herêma Mêrdînê
heq binpê kirin (lêker)(Binihêre:) heq
heq bûn (lêker)(Binihêre:) heq
heq dan (lêker)(Binihêre:) heq
heq hebuya emer, bendê mehr nedikir (biwêj) di vê dinyayê de dad û denge tune ye. heke di vê cihanê de heq hebûya emer, bendê mehr nedikir.
heq kirin (lêker)(Binihêre:) heq
heq ne heq (rengdêr) mecbûrî, çitol dibe bila bibe Va pazê yê me ye û heq ne heq emê li vir mexel kine Em dostê viqas sal in. Tu kînga li min gazî bikî ez dê heq ne heq werime gazîna te
heq pê de çûn (biwêj) maf derbasi aliyê yekî din bûn. a rasti di wî hesabi de heqê me pê de qû, ne yê wî.
heq standin (lêker)(Binihêre:) heq
heq wergirtin (lêker)(Binihêre:) heq
heqane (rengdêr) bi heqî, bi rastî, rastane, bera.
ji: heq +-ane
heqaniyet (navdêr, mê) dadmendî, dadperwerî, edalet, heqîqet, wijdan, heqî, diristî.
ji wêjeyê: Carekê heger ew berpirsên medyaya kurdî xudanheqaniyet û xudanwijdan bin divêt ew bizanin heta ko ew xort yan kesekê dî ji bo kuştina wî mirovî cezayê mehkemeyê nexwe û hikûm li wî neyêt birîn ew ne »bikuj« e û ew tenê tawanbarek e. Lewra jî medyaya swêdî ne navê tawanbarî, ne jî navê kesê kuştî da û heta navê nijada tawanbarî û kuştî jî neda. Ferqa medyaya kurdan û medyaya swêdî yan ya ewropî di warê heqaniyetê û berpirsiyariyê de ev e.(Arif Zêrevan: Xwedê sitara mirovî ji hinek kurdên bêperwa û bêheqaniyet bike, Nefel.com, 11/2009).
ji: Ji erebî.
: bêheqaniyet, bêheqaniyetî, biheqaniyet, heqaniyetdar, heqaniyetdarî, heqaniyetî
heqaniyetdar (rengdêr) bidadmendî, bidadperwerî, biedalet, biheqîqet, biwijdan.
ji: heqaniyet + -dar.
: heqaniyetdarî heqaniyetdarîtî heqaniyetdartî
heqaniyetdarî (navdêr, mê) rewşa heqaniyetdarbûnê.
ji: heqaniyetdar + -î
heqaniyetî (navdêr, mê) rewşa heqaniyetbûnê.
ji: heqaniyet + -î
heqaret neheqî
(navdêr, mê) zilet, ibtizaz, biçûkxistin, hûrhesibandin, bêqîmetkirin, bêrûmetkirin, dijûn yan gotinên din yên pîs ji kesekî re gotin, gotin ku kesekî tiştek xirab kiriye daku şan û şerefa wî kesî biherrime.
Herwiha: haqaret.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: heqaret kirin. Navdêr: heqaretkirin Rengdêr: heqaretkirî.
: heqaretî
heqaret kirin (lêker)(Binihêre:) heqaret
heqaret lê kirin neheqî lê kirin û biçûk xistin
heqaretî (navdêr, mê) rewşa heqaretbûnê.
ji: heqaret + -î
heqaretkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye heqaret kirin
heqaretkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) heqaret
heqbidestxistin (navdêr)(Binihêre:) heq
heqbinpêkirin (navdêr)(Binihêre:) heq
heqbûn (navdêr)(Binihêre:) heq
heqdan (navdêr)(Binihêre:) heq
heqdarî (navdêr, mê) rewşa heqdarbûnê, mafdarî.
ji: heqdar + -î
heqdest 1. mehane 2. destmiz
mehane , destmiz
heqê (yekî) xwarin (biwêj) mafê yekî binpê kirin. heke wan heqê min nexwara, niha ez li ciheki din bûm.
heqê elî dixwaze ji welî (biwêj) bêdad! kirin. ev çi dad e, ezbeni? ew bêbavê heqê di dixwaze ji wel1.
heqê nan û xwê hebûn (biwêj) rûmeta têkilî û xizmetê girtin. heke heqê wê nan û xwê nebûya, min dizanibû ruln ê jê re çi bigota.
heqê xwe jî dide, serê xwe jî dişkene (biwêj) ji bo helwesta bêwate û çewt tê gotin. min tiştekji gulîzerê fêm nekir, heqêxwe jî dide, serê xwe jî dişkene
heqê xwe li (yekî) helal kirin (biwêj) gunehên xwe dan baxişandin. dema ku li ber zekeratê de bû, heqê xwe li zarokên xwe helal kir.
heqhebûn (navdêr)(Binihêre:) heq
heqî (navdêr, mê) dad, edalet, hiqûq, dadmendî, dadperwerî, rastî, diristî, duristî, qanûn, zagon, yasa, heqîqet.
Têkildar: heqîqet.
ji: heq + -î
heqîb (navdêr, mê) têrr.
Herwiha: hekbe heqîw heqbî hekbe hegbe.
ji: ji erebî
heqîbe 1. xurcik 2. kîs 3. heban
xurcik , kîs , heban
heqîqet (navdêr, mê) rastî, diristî, realîte.
Têkildar: heqî.
ji: ji erebî حقيقة (ḥeqîqet), têkildarî heqîqî, heq.
ji wêjeyê: •Ew herf, heqîqeta muheqqeq •Hem emr e bi qudreta te hem xelq
heqîqet gotin (lêker) rastî gotin.
ji: heqîqet + gotin
heqîqetbîn (navdêr, mê) rastîbîn, realîst.
ji: heqîqet +-bîn
heqîqetbînî (navdêr, mê) rastîbînî, realîzm, rastîtî, rasteqînî, heqîqetî.
ji: heqîqet +-bînî
heqîqeten (hoker) bi rastî.
Herwiha: haqîqeten.
ji: ji erebî, binêre: heqîqet + -en
heqîqetî (navdêr, mê) rastîbînî, rastîtî, rasteqînî, realîzm, heqîqetbînî.
ji: heqîqet + -î
heqîqî ?, ya/ê rast, rasteqîn, orjînal, xwerû, xweser, rastîn, resen, rast, dirist, eslî, orijînal, eseh, bêguman, sehîh, rastî, heqîqet, realîte, jixweber, gelo
heqîqîtî (navdêr, mê) resenî, orijînalî, eslîtî, bingehî, binyatî, kokî, resen
heqiyê di destê neheqiyê de barebar e (biwêj) neheqiyê bandor li heqiyê kirin. ez çawa bikim ezbenî, heqiyê di destê neheqiyê de zarezar e.
heqker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê heq dike.
ji: heq + -ker
heqkerî (navdêr, mê) rewşa heqkerbûnê.
ji: heqker + -î
heqkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye heq kirin
heqkirin (navdêr)(Binihêre:) heq
heqnas (navdêr, mê) heqşînas.
ji: heq +-nas
heqo (hoker), ewqas, hind, hewqas.
ji wêjeyê: Kekê Mehmet, gelo ji ferza ye ku şîrove bi îngilîzî bin lewra îngilîziya min heqo ne baş e..
ji: kurtkirina hewqas e ku formeke devokî ya ewqas e ku ji ew + qas e
heqperwer (navdêr, mê) heqxweş.
ji: heq +-perwer
heqxwer (rengdêr) bexî, mafxwer
heqxweş bûn (navdêr, mê) deynxweş bûn.
ji: heq +-xweş + bûn
heq Binêre: maf
(m.) just, true, right, reason, truth
m. right
heq dan to approve
heq Gerechtigkeit
Lohn
Preis
Recht
Verdienst
heq helal kirin Schuld vergeben
heqaret kirin beleidigen
heqî letzte Ruhe
Tod
heqîqî tatsächlich
wirklich
heq rd. heqîqî, helal, heq
n. payrenc, heqê lingan n.
n. heq n.r heqe m.
heq girtin lg. heqe girewtene
heq kirin tg. heq kerdene
heqandin lg. kinitene
heqane h. heqane, bi rastîye, bi heqîye, bi rastênî
heqanet m. heqîye, heqanet, heqênî, heqanîyet m.
heqanîyet m. heqîye, heqanet, heqênî, heqanîyet m.
heqaq rd. neqernayox, neqerox
heqaqî m. neqernayoxîye, neqeroxîye, neqernayoxênî m.
heqaret m. heqaret, heqeret n.
heqaret kirin lg. . heqaret kerdene
heqaret lê bûn lng. heqaret re ribîyene, heqaret vînitene
heqbe m. heqîbe, heqîve n.
heqê gotinê stendin lg. heqê vatisî girewtene, heqê qalî girewtene
heqê heywanan n. heqê heywanan, heqhûqûqê heywanan n.
heqê însanan n. heqê merdiman, heqê însanan n.
heqê raydanê n. heqê raydayisî n.
heqê rê n. xercera, heqraye, heqê raye, mesrefê raye, xercê raye n.
heqeten h. çito ke, heqeten, bi rastîye kî, heqîqeten, çiturî ke
heqî m. heqîye, rastîye, heqanet, heqênî, heqanîyet m.
heqîqe n. anqûte, yaqûte, aqûte m.
heqîqet m. rastîye, heqîqete, realîte, rastkênîye m.
heqîqetbîn m/n. realîst, rastîyevînitox, heqîqetvîn, heqîqetcî, rastek, rastevîn n.
heqîqetbînî m. realîstîye, rastîyevînitoxîye, rastekîye, rastevînîye, heqîqetcîyênî, realîzme m.
heqîqî rd. rastkên, heqîqî, rastên
heqîv /r?. heqîbe, heqîve/?.
heqkir rd. heqkerde, misteheq, lîyaq
heqkirin m. heqkerdis n.
heqlebaz rd. dekbaz, hîlekar, fendbaz, hîlesaz, xapxapok, kaybaz, xaxeker, xapeker, xapanok
heqnas rd. homasinas, heqnas, heqsinas, rebsinas
rd. heqsinas, heqnas
heqnasî m. heqsinasîye, heqnasîye, heqnasênî m.
heqperest rd. durust, heqperest, rastperest, durist
heqperestî m. duristîye, heqperestîye, rastperestênî m. *ji heq derketin lg. bare de vejîyene, heq de ameyene, derbare de vejîyene, derheq de vejîyene
heqrê m. xercera, heqraye, heqê raye, mesrefê raye, xercê raye n.
heqsînas rd. homasinas, heqnas, heqsinas, rebsinas
heqsirb m. usur, desrayew, desyew n.
heq hak
heqê arizî özel haklar
heqê barutî barut hakkı
heqê bextwaştişî iltica hakkı
sığınma (iltica) hakkı
heqê çarenuştişê xo kendi kaderini tayin hakkı
kendi kaderini tayin hakkı
heqê îltîca iltica hakkı
sığınma (iltica) hakkı
heqê medenî medeni haklar
heqê mêrdiman insan hakları
insan hakları
heqê tayînkerdişê qederê xo kendi kaderini tayin hakkı
kendi kaderini tayin hakkı
heqê wayîrîye mülkiyet hakkı
mülkiyet hakkı
heq, heq maf, heq: Heqt e Tu heq î, Heqê te ye
Tu heqt nebê Karê te pê nebe, Tu xeman nexwe
heqanî adil, dadperwer
rastgo
heqayet çîrok, heqayet
heqdest heqdest, destmiz, meaş