Encamên lêgerînê
hendek xendeq, hendek, kend, xendik m
xendeq, hendek, kend, xendik m
hendese endaze, hendese, geometrî m
endaze, hendese, geometrî m
hendesi hendesî, geometrik rd
hendesî hendesî, geometrîk rd
hengam hengame, hêwirze, şemate m
hengame, hêwirze, şemate m
hengame hingame, teqereq, hewirzç, xirecir, şemate m
hingame, teqereq, hêwirze, xirecir, şemate m
hentbol goga destan, hentbol m
goga destan, hentbol m
henüz 1. hê, hêj, hîn, hêna, hêja, hîna, hêjta (di hevokên erênî de , di wateya a niha, nû, vêga de) *henüz geldim, eve gitme­mişim ez hîna hatim, neçûme male jî 2. hê, hêj, hîn, hêna, hêja, hîna, hêjta (di hevokên neyînî de, li şûna hîna jî, hê jî) *yaz sıcakları henüz başlamadı kelakela havînê hê dest pê nekirine h
1. hê, hêj, hîn, hêna, hêja, hîna, hêjta (di hevokên erênî de , di wateya a niha, nû, vêga de) * henüz geldim, eve gitmemişim ez hîna hatim, neçûme malê jî 2. hê, hêj, hîn, hêna, hêja, hîna, hêjta (di hevokên neyînî de, li şûna hîna jî, hê jî) * yaz sıcakları henüz başlamadı kelakela havînê hê dest pê nekirine h
hen bnr han (I)
henap bot/m 1. hünnap, çiğde (Zizyphus sativa) 2. henap, inap, sincî (bu ağacın yemişi)
henar nd/nt elçi
henarî m elçilik
henas nefes.
bnr henase
henase m soluk, nefes
henase dan soluk vermek, nefes vermek
henase dan û stendin soluk (veya ) alıp vermek
henase girtin soluk (veya nefes) almak
henase stendin soluk (veya nefes) almak
henasebar rd solunabilir
henasedar rd nefesli
henaseteng rd soluk (veya nefes) darlığı olan
henasetengî bj/m yelpik, soluk darlığı, nefes darlığı
henav bnr hinav
henavî dahiliye.
henc tire.
m ilinti, teyel
henc kirin teyel yapmak (veya atmak)
hencandin m teyelleme
l/gh teyellemek
hencar m adet
hencav ant/m kas, adale * hestî û hencavê min diêşin kemik ve kaslarım ağrıyor
hence kopma noktası.
hencet bnr hincet
henckirî rd teyelli, teyellenmiş
henckirin m ilgileme, teyelleme
l/gh ilgilemek, teyellemek
hencûr bnr hingur
hendaze m 1. endaze (65 santimlik ölçü) 2. hendese, geometri 3. mec ölçü (aşırı olmama, ılımlı, uyun olma durumu) * mirovekî xwezan e, hendaze ye kendini bilen, ölçüyü kaçırmayan biridir 4. mec/rd titiz 5.rd sakıntılı (bi)
hendaze axaftin (peyîvîn an jî xeber dan) sözü tartmak
hendazetî m 1. ölçülülük, itidal 2. ihtiyat, sakınma, sakıntı 3. titizlik
hendazetî kirin l/gh ihtiyat etmek, sakınmak
hendazetîkirin m ihtiyat etme, sakınma
hendazeyî rd geometrik
hendef m uçurum
hendek m hendek
hender m gurbet, yad eller, yabancı memleket
hendese geometri.
m hendese, geometri
hendeseyî rd geometrik
hendesî rd geometrik
hendezeyane rd/h 1. ölçülüce 2. titizce * rayeyên xwe bi hendazeyane bi kar dianî kendi yetkilerini titizce kullanıyordu
hendiwan m karpuz
hendizandin m ölçme, ölçüp biçme
l/gh ölçmek, ölçüp biçmek
hendu m tamir, onarım
hendu kirin l/gh tamir etmek
henduker nd/nt tamirci
hendukerî m tamircilik
hendukirin m tamir etme
hene (i) m 1. kına 2. taş yosunu kınası 3. öğütülmüş bitki dalları kınası
hene (ii) m kuma
henef m musluk
henefî zo/m su tavuğu (Fulica atra)
henek m şaka
(an jî hewes) bûn, bûn bera şaka iken kaka olmak (veya şakayı kakaya çevirmek)
henek bi (yekî) kirin (birine) şaka etmek (veya yapmak) (birini) alaya almak
henek di xwe de bihartin şaka kaldırmak, şakaya gelmek
henek di xwe de nebihartin şaka kaldırmamak, şakaya gelmemek
henek dibin genek şaka iken kaka olmak (veya şakayı kakaya çevirmek)
henek jî hema henekên xweş lâtife lâtif gerek
henek kirin l/gh şaka etmek
şaka yapmak
henek menek (an jî
henek menek me got lê) şaka maka (veya şaka maka derken)
henek menek tu (bir kimsenin, bir durumun) şakası yok * henek meneka vê nexweşînê tune bu hastalığın şakası yok
henek pê kir (birine) şaka etmek
henek pê kirin l/bw (birini) gırgıra almak (veya getirmek), tiye almak, matrağa almak
henek û genek şaka maka
henek û qerf şaka ve espri
henek û qerf kirin espri yapmak
heneka h şakadan
henekane h şakaca
henekar nd/nt şakacı
henekarî m şakacılık
henekbaz nd/nt şakacı
henekbazî m şakacılık
henekê destan el şakası.
henekên (yekî) dilê (yekî) girtin şakaları birine dokunmak
henekên bi destan el şakası
henekên devkî ağız şakası
henekên xwe pê kir (biriyle) alay geçmek (veya etmek), alaya almak, dalga geçmek
heneker nd/nt şakacı, lâtifeci
henekerî m şakacılık, lâtifecilik
henekhez nd/nt şakacı, şaka seven
henekhezî m şakacılık, şaka sevme
henekkirin m şaka etme
henekok m 1. şakacık 2. evcilik
henekoyî rd şakacı, lâtifeci
henekvan rd şakacı (şaka yapmaktan hoşlanan, muzip)
henekvanî m şakacılık
heneş n eşek
henetî m kumalık
heneza n 1. kuma çocuğu 2. üvey evlât
heng m 1. eğlence, eğlenti, âlem
heng (i) m 1. zaman 2. ast zaman 3. form (tam zamanında olan) * tam di henga xwe de ye tam formunda
heng (ii) lşk/m alay
heng (iii) zo/m arı, bal arısı (Apis mellifica)
heng çêkirin eğlence yapmak
heng kirin l/gh eğlenmek
heng û bezm kirin âlem yapmak
henga bi araq rakı âlemi 2. eğlence (eğlenceli ve hoşça vakit geçirten şey)
hengam çağ, zaman, devir.
m 1. zaman, çağ 2. süre, müddet, mühlet, vade, mehil 3. mevsim
hengame hengame, kargaşa, velvele, gürültü.
hengame (i) bnr hengam
hengame (ii) m hengame, gürültü, patırtı, şamata, kavga * em ji ber hengameyê hev nabihîzin gürültüden dolayı birbirimizi duyamıyoruz
hengav an.
m 1. adım, kademe 2. adım (girişim, hamle)
hengawe m gösteri
hengdar rd eğlenceli
hengdêr rd eğlendirici
henger rd münafık
hengerî m münafıklık
hengevan nd/nt arıcı
hengevanî m arıcılık
hengîl m bakraç
hengkirin m eğlenme
hengkuj nilüfer.
bot/m nilüfer (Nympha)
hengor bnr hengur
hengur alaca karanlık.
m alaca karanlık
hengvan bot/m çadır uşağı (Dorema ammoniacum)
henî (i) bnr enî
henî (ii) m karpuz
henîfe m musluk
henîfedar rd musluklu
henîfefiroş n muslukçu (satan kimse)
henîfefiroşî m muslukçuluk
henîfevan n muslukçu
henîfevanî m muslukçuluk
henîfî nd/rd Hanefî
henîfîtî m Hanefîlik (İslâmlıkta sünnet ehli denilen dört mezhepten biri)
henîşk bnr enîşk
hentbol sp/m hentbol, el topu
henteş m huzurda bulunma hali
henûn rd mülâyim
henûnî m mülâyimlik
henûnok rd mülâyim, mülâyimce
henûntî m mülâyimlik
henzel bot/m ebucehil karpuzu, acı elma, acı hıyar, it hıyarı (Citrullus colocynthis)
henzêl bnr erzêl
hen Binêre: hinekHolendî (navdêr) mirîşk, mamirÎnglîzî (navdêr) mirîşk, mamir
henar (Soranî) , nar.
: darhenar, henarik, henark, henarok.
ji: Bi pehlewî enâr bû.
henare, hinare (Zazaki) henar
henarîn (lêker)hinartin
henarîn/dihenêre/bihenêre hinartin
henase 1. nefes, neks, 2. bêhn
(navdêr, mê) nefes, hilm, bêhn, hewayê mirov ku di dev û difina xwe re tîne û dibe, bên.
Herwiha: henas, hinas, hinase.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: هه‌ناسه.
Bikaranîn: Lêker: henase sekinîn, henase qut bûn, henase qut kirin, henase dan, henase girtin. Navdêr: henasedan, henasegirtin.
ji wêjeyê: Qurtek din lê da û henaseyek kûr kêşa. Serê xwe rakir û bi berdana dûkêl re çavê xwe da derî..
: bêhenase, bêhenaseyî, bihenase, bihenaseyî, henasedar, henasedarî, henaseçikiyayî, henaseçikandî, henaserawestandî, henaserawestî, henasesekinandî
henase dan (lêker)(Binihêre:) henase
henase girtin (lêker)(Binihêre:) henase
henase kirin (lêker)(Binihêre:) henase
henase standin (lêker) hilmijîn.
ji: henase + standin
henasedan (navdêr, mê) ba ji singîsîh derketin
henasedar (rengdêr) binefes, bihilm, bibêhn.
ji: henase + -dar.
: henasedarî henasedarîtî henasedartî
henasedarî (navdêr, mê) rewşa henasedarbûnê.
ji: henasedar + -î
henasegirtin (navdêr, mê) ba ketin nav singîsîh
henaseker (navdêr, mê) henasekerî.
ji: henase +-ker
henasekerî (navdêr, mê) henaseker.
ji: henase +-kerî
henasekêşk (navdêr, mê) respîrator, nefeskêşk, hilmkêşk, ventîlator
henasekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye henase kirin
henaseyî (navdêr, mê) pişînî.
ji: henase +-yî
henbelî (navdêr) yek ji çar mezhebên serekî yên îslama sinî, kesa/ê bawerî bi wê mezhebê heye.
Herwiha: hembelî, ĥembelî, ĥembelîBi ber, henefî, malikî, şafiî.
: henbelîtî
henbelîtî (navdêr, mê) rewşa henbelîbûnê.
ji: henbelî + -tî
henc (r) nîşaneya bendikê ya ku di navbera du peyvan an hevokan de tê danîn,
(r) nîşaneya bendikê ya ku di navbera du peyvan an hevokan de tê danîn.
Bikaranîn: Lêker: henc kirin. Navdêr: henckirin Rengdêr: henckirî
henc kirin (lêker)(Binihêre:) henc
hencandî (rengdêr) qimekirî, hûrkirî.
ji: hencand + -î +
hencandin (lêker) qîmekirin. Tewîn: -hencîn-.
ji: henc +-andin
hencav (navdêr, mê) bazû, masûlke, lemlate, zevlek, ezalet, tarîşk
hence 1. cihê qetînê yî zirav 2. cihê tenik ê ku şikestina wî nêzîk e
hencîr (Soranî) (navdêr). Bi kurmancî: hejîr, hêjîr
henckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye henc kirin
henckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) henc
hendbol (navdêr, mê) werzişek e ku lîstikvan gogê bi destan li erdê didin û ber bi gola dijberan ve dilivînin (di her taximek 6 lîstikvan û golgirek hene), goga ku ew lîstik pê tê lîstin.
Herwiha: handbol.
ji wêjeyê: Ew lîstikvana navdar a Tîma Hendbola Jinan a Neteweyî ya Tirkiyeyê ye jî. Demeke berê zewicî lê di Maçên Hevtêkbirina Olîmpiyatê yên li Enqereyê de hate fêmkirin ku ew bihemle (ducanî) ye....
ji: Ji inglîzî handball ji elmanî Handball
hendef 1. cihê ku pêşveçûn tê de xetere ye û pir kûr e; hence 2. kendalê kûr ê bi xetere
cihê ku pêşveçûn tê de xetere ye û pir kûr e; hence, kendalê kûr ê bi xetere
hendek (Soranî) (rengdêr) kêm, piçek, ne bes, ya/yê ku têra pêwîstiyê nake.
Herwiha: hinik. Hoker: piçekê.
Dijwate: gelek, pirr, zehf, zêde, zor.
Bide ber: hin, hindek, hindik, hinek.
ji: Bi pehlewî end(+ek) bû..
: hindikahî
henderan 1. qurbetî 2. bêganetî 3. penaberî
(soranî) (navdêr) biyanistan, xerîbî, xurbet, tarawgeh, diyaspora
hendese zanista endazyariyê; mîmarî
endaze, geometrî.
ji: ji erebî هندسة (hendeset) jiari, binere endaze..
: hendeseyî mihendis
hendeseyî Endazeyî, grêdayê hendeseyê an endazeyê.
hendik (navdêr)(navdêr, mê) dahfdana bi dest û milan, pirranî jî a bi dizî.Hendikek avêt min, hindik ma ku bikevim erdê
hendizandin (lêker) xweşikkirin, lixwekirina kincên xweşik bi awayekî xweşik(mînak: xwe bihendizîne û dûre derkeve). Tewîn: -hendizîn-, (-hendizîn-) ku-conj-irin.
Bi zaravayên kurdî: Kurdî (Soranî): Zazakî: Kurmancî: Kurdiya başûr: Lekî: Hewramî:
henê Cînav (Binihêre:) han
hene ecîneke ku tiliyên bûkê pê tên rengkirin
1. riwekek e rengdana pirçê. Binêre; xena 2. ji hebûn. Binêre; hebûn
henef 1. kaniya destkirî (navdêr, mê) zembere, sûlav,mislik, kaniya avê ya destkirî (ya ku bi taybetî li malan di serşok û metbaxan ve heye): Divê em ava botlkirî bikirrin ji ber ku ava henefan li vir ne vexwerbar e..
Herwiha: henefî, henîfe, ĥenef, ĥenefî, ĥenîfe
henefdar (rengdêr) bimuslix.
ji: henef +-dar
heneffiroş (navdêr, mê) muslixfîroş.
ji: henef +-firoş
heneffiroşî (navdêr, mê) muslixfîroşî.
ji: henef +-firoşî
henefî 1. mezhebek îslama sinî (navdêr) yek ji çar mezhebên serekî yên îslama sinî, kesa/ê bawerî bi wê mezhebê heye.
Herwiha: ĥenefîBi ber, henbelî, malikî, şafiî .Binêre.
Herwiha: henîf.
ji: Ji erebî حنفى (ĥenefî) ji navê Ebû Henîfe anku en-Neman ibn Tabitê damezrînerê wê mezhebê (699 - 765).
: henefîtî 2. kaniya avê ya destkirî. Binêre;, henef
henefîtî (navdêr, mê) mezhebê henefiyan, yek ji çar mezhebên serekî yên îslama sinî.
Herwiha: ĥenefîtîBi ber, henbelîtî, malikîtî, şafiîtî .Binêre.
Herwiha: henîfî, henîfîtî, henîftî.
ji: henefî + -tî
henefvan (navdêr, mê) muslixvan.
ji: henef +-van
henefvanî (navdêr, mê) muslixvanî.
ji: henef +-vanî
henek 1. tirane 2. tinaze 3. laqirdî *"henekê wî henekê hirçan e"
(navdêr, mê) gotinên mirov dibêje daku xelk pê bikene, ne jidil, ne cidî.
Herwiha: ḧenek.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: حه‌نه‌ک.
Hevwate: mîzah, mesqere.
Bide ber: galte, laqirdî, qerf, pêkenok, tinazî, tirrane, yarî, komedî, esprî, humor, îronî.
Bikaranîn: Lêker: henek kirin. Navdêr: henekkirin Rengdêr: henekkirî.
: henekbêj, henekbêjî, henekî, henekxweş
henek kirin 1. galte pê kirin 2. laqirdî pê kirin
(lêker) galte pê kirin, laqirdî pê kirin
henek pê kirin pê tirane kirin, laqirdî pê kirin
henekbaz 1. laqirdok, 2. tiranekar
laqirdok, tiranekar
henekbazî (navdêr, mê) henekoyîtî, henekerî, henekvanî, yarikerî, tewzekerî, galtekerî, yaranîkerî, tiranekerî, tinazkerî, qerfokî, şeqlevanî.
ji: henek +-bazî
henekbêj (navdêr, mê) zimanxweş.
ji: henek +-bêj
henekê xwe bi şeytên kirin (biwêj) ji bo mirovên pir zana û konevan tê gotin. c.imoyê bari bela ye, mêrik nenekê xwe bi şeytên dike.
henekên rijî kirin (biwêj) henekên ne di cih de kirin. erê, her mirov henekan dike, lê henekên eşref henekên riji dike.
heneker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê hene dike, henekoyî, henekvan, hewesker, galteker, yaranîker, tiraneker, laqirdîhez, yarîker, henekhez.
ji: hene + -ker
henekhez (navdêr, mê) henekoyî, heneker, henekbaz, henekvan, yariker, tewzeker, hewesker, galteker, yaranîker, tiraneker, laqirdîhez, yarîker.
ji: henek +-hez
henekî (rengdêr) qerfî, qeşmerî, tirraneyî, tinazî, bi henek, ji yarî ve, wek henek, ne cidî, ne jidil, pêkenok.
Bide ber: hinekî.
ji: henek + -î.
: henekîtî
henekirin (navdêr, mê) kêldan, derabdan, deribandin, şelandin.
ji: he +nekirin
henekîtî (navdêr, mê) rewşa henekîbûnê.
ji: henekî + -tî
henekkar (navdêr, mê) henekvan, henekyar.
ji: henek +-kar
henekker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê henek dike, qerfîker.
ji: henek + -ker
henekkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye henek kirin
henekkirin (navdêr) tiranekirin, geltekirin, :heneka jibo zarokan bi ke dako tena bi bin, :ew hertim henakan dike
henekok (navdêr, mê) malok.
ji: henek +-ok
henekoyî (navdêr, mê) heneker, yarîker, tiraneker, henekbaz, henekvan, yariker, tewzeker, hewesker, galteker, yaranîker, henekhez, laqirdîhez.
ji: henek +-oyî
henekvan (navdêr, mê) komedyen, qerfvan, mîzahvan, humorîst
henekvanî (navdêr, mê) henekoyîtî, henekerî, henekbazî, yarikerî, tewzekerî, galtekerî, yaranîkerî, tiranekerî, şênbûn, qerfokî, şeqlevanî, tinazkerî.
ji: henek +-vanî
henekxweş (navdêr, mê) henekçî, yarîker.
ji: henek +-xweş
henekxweşî (navdêr, mê) henekçîtî, yarîkerî.
ji: henek +-xweşî
henekyar (navdêr, mê) henekkar, henekvan.
ji: henek +-yar
heng [I] mêşa hingiv, mêşhingiv [II] di artêşê de desteyeke pir giran e
hengam (navdêr, mê) qonax, merhele, gihanek, faz, qedem, gav.
Herwiha: hengav, hingam, hingav.
ji wêjeyê: Dibêjin lotikvana bedew, xwînşîrîna çîkolatayî Jessica Alba û zîtirkvanê doxînsist Dane Cook bi hev re filmekî bi navê ”Good Luck Chuck” dikişînin û di hengama kişandina film de ne.(Lotikxane.com, 6/2007)
hengame 1. sûresat 2. heys û beys
hengaw (soranî) (navdêr) gav, pêngav.
ji wêjeyê: Dawayî hemû beşdaran ewe bû çon em dokumênte bixirête biwarî piyadekirdin? Em pirse zor rewa û giring e. Bêguman cêbecêkirdinî em erke çend hengaw û pêdawîstiyekî serekî dewêt ke demewêt le em nûsîne da basî hendêkiyan bikem.(Teha Berwarî, Wezîrê werzişê û ciwanan: Çon nexşerêgayî werziş û lawan bikirête ecêndayî komelgeyî Kurdistan?, Netkurd.com, 7/2008)
hengemîn (Zazaki) (navdêr, nêr) hingiv
henger (navdêr, mê) gelac, minafiq, ewan, fesad.
ji: hen +-ger
hengerî (navdêr, mê) fitne, dubendî, hevrikî, gelacî, dijberî, dijminatî
hengil (navdêr, nêr) çiçik, sîng, bersîng, herdu beşên şîr tê de yên sîngê jinan, botlê şîrî, botlê zarrok şîrî jê vedixwin.
Herwiha: memk, hengil, pîst.
Têkildar: bermem, mem. Agadarî: Beşên şîr jê tê de yên leşê heywanan guhan in. Yekcarî seî mirovan mê jî tê bikaranîn..
ji: mem + -ik.
: sermemik
hengilisîyayene (Zazaki) (lêker) hengilisîn
hengilisnayene (Zazaki) (lêker) hengilisandin
hengilisnîyayene (Zazaki) (lêker)hatin hengilisandin
hengirî (navdêr, mê) aqlane, aqlî.
ji: hen +-girî
hengkuj cureyekî gulan e
nîlûfer, cureyekî gulan e, lotûs, avrod
hengur şevereş
şevereş
hengvên (Soranî) (navdêr, nêr) xwarinek şirîn û şil e û ji alî cûnek mêşan ve têt berhevkirin lê mirov jî dixwin.
Herwiha: hengiv hengivîn henguvîn hengvîn hingivîn hinguv hinguvîn hingvîn hungiv hungivîn hunguv hunguvîn hungvîn.
ji: hin + -guv.
: hengvênî hengvênvan hengvênanî.
Bi zaravayên kurdî: soranî: hengwîn zazakî: hingemîn, engimyê.
ji: Bi pehlewî engpên, bi zazakî engmên, bi soranî hengwên, bi kurmancî hingiv. Peyva hengvênî bi kudî herî kevin e.
hengvênî (navdêr, mê) rewşa hengvênbûnê.
ji: hengvên + -î
henîf (navdêr) (îslam) dîndarên rast berî ku îslam peyda bibe, ji dînê Birahîm pêxemberî, tekxwedaperist, monoteîst.
Herwiha: ḧenîf.
Têkildar: henefî (mezhebekî îslamê).
ji: ji erebî حنيف (ḧenîf), hevreha jiarami חנפא (ḧenêpa: pûtperist) jiibrani חנף (xenêp: kafir, gawir, bêdîn). Guherîna maneyê ji bêdîn gav bi gav bo dîndar ji aliyekî ve ecêb e lê ji hêleke din ve tê fehmkirin: cihûyan ereb wek kafir dane nasîn, ereban jî ji Mihemed pêxember ve xwastiye dîndariya xwe bidin pêş..
: henîfane henîfî henîfîtî henîftî
henîfane (rengdêr) bi awayekî henîf.
ji: henîf + -ane
henîfî (navdêr, mê) rewşa henîfbûnê.
ji: henîf + -î
henîqok (navdêr, mê) xeneqîtik, cûnek kuxikê ye ku bi taybetî zarrokan digire û ji bilî kuxînê dibe sedema bêhnçikînê jî. Bi soranî: kokereşe/کۆکه‌ڕه‌شه
henûn (rengdêr) tena, aram, rehet, sakin, sernerm: bizina me ne hêç e henûn e, heyta ez şîrê xwe giş didoşim qet xwe nalebitîne.
ji: ji erebî حنون (ḥenûn), hevreha aramî ܚܢܢܐ (xinana: dilnermî, dilovanî, îbrî חנינה (xenîne).
: henûnane henûnî henûnîtî henûntî
henûnî (navdêr, mê) nermahî.
ji: henûn +-î
henûz (hoker) hê, hêj, hîn, hêna, hêşta, hîna.
ji: jiari, hevreha farisî هنوز (henûz), pehlewî ehenûz
hendecagon yanzdehgoşe, yanzdehkuj, yanzdehguh, yanzdehniçik.
henderan diaspora
hene there are, exist (also used in expressions of possession)
henek (f.) joke
heneka xwe bi (yekî) kirin to make fun (of someone)
heng (1) (komedî) comedy (2) (heyam) period, term, semester, session, era
hengam time
hengî (1) (komîk) comic; comical, funny (2) (heyamî) periodical
henkel qevz
henkelkorb sêlik
henker celad
henna hena
hene
hine
henne kezeb
mirîşk
hena Henna
rotgelbes Färbemittel
henar Granatapfel
henase Atem
hendef Steilwand
hene Henna
rotgelbes Färbemittel
henek Scherz
Spaß
Spott
Ulk
Witz
henek kirin Spaß machen
henek lê kirin amüsieren
henekbaz Spaßvogel
henekpêkirin necken
heng Biene
hengkuj Seerose
henî Stirn
henap m. bot. sincêre, sind m.
henar m. henare m.
m. bot. henarêre, dara henare, xenalor m.
henardin lg. rusnayene, ersawitene, rusnayene, sawitene, ristene
m. rusnayis, ersawitis, sawitis n.
henartin m. rusnayis, ersawitis, sawitis n.
henase m. bîhne m., df n., helm n., nefe n., bîne m., solix n.
henase dan lg. bîhne dayene, df dayene, solix dayene, nefes dayene
henase girtin lg. bîhne girewtene, çîf girewtene, solix girewtene, nefes girewtene
henase stendin tg. bîhne girewtene, çîf girewtene, solix girewtene, nefes girewtene
henastengî m. bîhntengîye, çîftengîye, nefestengîye m.
henaw pizorî, pizurî, puzrî zh.
henc m. rz. hence, tîrike m.
henc kirin lg. sul kerdene, henc kerdene, kêl kerdene, selnayene, çêl kerdene, sulnayene
hencandin lg. . henciqnayene, xinciqnayene, encesnayene, hencirnayene
hencav m. ana. masûlke, edale n.
hence m. hence m.
hencet m. munasebet, têkilîye, temas n.
henckirin m. sulkerdis, henckerdis, kêlkerdis, selnayis, çêlkerdis, sulnayis n.
hendazetî m. pêmitîye, îtîdal, endazeyîye m.
hendef m. tir, torc, teras, kendal, ris, jîl n.
hendese m. mat. geometrî, hendese, hendaze n.
hendeseyî rd. hendazeyên, geometrîk, hendeseyî, geometrîyên
hendiwan m. bot. qerpûze, hindî, dendikrese, bostane, zebese, hendî, buestun, zevese, buwestun m.
hene m. hene, xene n.
m. wesnî, hewîye, wesnî, sîrike m.
henef m. çire, zenbûre, mûslixe, fîlke, lulike, mûslûxe m.
henefî m/n. henefî n.
m. zoo. kerga awe m.
henek m. yaranîye, kurate, leqî, kusade, yarî, heneke, kurata, laqî, kusate, lexî m.
henek kirin tg. leqî kerdene, yaranîye kerdene, kurate kerdene, kusate kerdene, heneke kerdene, lexî kerdene
henek menek yaranîye-marenîye, leqî-meqî, kusate-musate, heneke-meneke
henek pê kirin lg. . yaranîye pêkerdene, leqî pêkerdene, kurate pêkerdene, kusate pêkerdene, heneke pêkerdene, pê leqî kerdene
henekbaz rd. yaranîker, kuratker, leqîker, kusadker, henekker, yaro, henekcî, leqri
henekbazî m. yaranîkerîye, kuratkerîye, kusadkerîye, henekkerîye, leqîkerîye, yaroyîye, henekcîyênî, leqcîyênî m.
henekên bi destan n. destkusade, destkurate, yaranîya destan, kurata destan, leqîya destî, destleqî, kusada destan, leqîya destan m.
henekker rd. yaranîker, kuratker, kusadker, henekker, leqîker, yaro, henekcî, leqri
henekkerî m. yaranîkerîye, kuratkerîye, kusadkerîye, henekkerîye, leqîkerîye, yaroyîye, henekcîyênî, leqcîyênî m.
henekoyî rd. leqîker, yaranîker, kuratker, kusadker, henekker, yaro, henekcî, leqri
henekoyîtî m. leqîkerîye, yaranîkerîye, kuratkerîye, kusadkerîye, henekkerîye, yaroyîye, henekcîyênî, leqcîyênî m.
henekvan rd. leqîker, yaranîker, kuratker, kusadker, henekker, yaro, henekcî, leqri
henekvanî m. leqîkerîye, yaranîkerîye, kuratkerîye, kusadkerîye, henekkerîye, yaroyîye, henekcîyênî, leqcîyênî m.
heneza n. zirlaj, xurt, hewîza, wesnîza, zirlaw, lajê hewîye, olix n.
heng m. lsk. alaye, hêze m.
m. cunbise, cimbuse m.
m. heng, form n.
m. zoo. hinge, henge, mêshingemîne, mêshemgîne, mêsa hemgênî, myesê êgmîn m.
heng van m/n. hingwan, mêswan, hingri n.
hengam m. taw, mudet, dem, midet n.
hengame m. hengame., haybro, herese, qerebelix, semate, hayle m., teqereq, gimîûnalî, zelemele, çîlvîlîye, gurintî, xirerir, teqereqe, gimîûnalî, welwele, samate, somate, zimîûnalî n.
hengav m. hêne, game., hengam m.
henger rd. fizil, awan, pinevizik, fîtnecî, fîtnekar, fesad, munafiq, muzir, mozir
hengerî m. nîfaq, dibendîye m.
m. fizilîye, awanîye, pinevizikîye, fesadîye, munafiqîye, munafiqênî, awanênî, pinevizikênî m.
hengil m. ana. hengil, kule, qorik, qalçe, qulî n.
hengkuj m. bot. nilufere, gulsosina awe m.
hengs m. sahîye, veyvende, sayî, keyf, kêf m.
hengs kirin lg. . sahîye kerdene, veyvende kerdene, keyf kerdene
m. sahîyekerdis, veyvendekerdis, keyfkerdis n.
henguf n. deng, hunkuf, tay n.
hengur m. lêl, lêlê sodirî, lêlav, lêlê sewdirî, lêlê sipêderî, xemam, nêmtarî, lêlê sibayî, layl, lêle, lîl, lil n.
hengvan m. bot. geleso n.
hengxur m. zoo. salul n.
henî m. bot. qerpûze, hindî, dendikrese, bostane, zebese, hendî, buestun, zevese, buwestun m.
henîfe rd. henîfe (mesebê henîfeyî)
m. çire, zenbûre, mûslixe, fîlke, lulike, mûslûxe m.
henîfedar rd. çirin, zenbûrîn, mûslixin, fîlkin, lulikin
henîfefiros n. çirrotox, zenbûrrotox, mûslixrotox, fîlkrotox, lulikrotox n.
henîfevan n. grwan, zenbûrcî, mûslixwan, fîlkwan, lulikcî n.
henîfevanî m. çirwanîye, zenbûrcîyênî, mûslixwanîye, fîlkwanîye m.
henijîn lg. . devinayene, hulî kerdene, devinitene, vinike re cinistene, veneke ameyene, devêneyene, venik kerdene, xefîyene
m. devinitis, hulîkerdis, xefîyayis, venekeameyis, venikkerdis, devêneyis n.
henîsk m. ana. herçene, henisk, serê zendî, herçîne n.
hentbol m. destgoge, hendbole, goga destan m.
henzel m. bot. xîyarê luye n.
henüz hîna, hema, daha Kız henüz gitmemiş. (Kêneke hîna nêşîya./Kêneke hema nêşîya.)
henüz öküz sayılmayan (yaşça) büyük tosun boxeçor (n)
henüz olgunlaşmamış olan incir kerike (m)
hen (hûn / ew) hene (dema nihoyî pirhejmar ji lêkara hebûn)
hena bn hana
henar hinar (fêkiyek e)
henarde hinarde, îxracat, bo bazirganî eşya / mal ji welatekî birinek yek dî
henardin bn nardin
henase henase, nefes, bên (ya mirov dikêşe û berdide)
axîn, oxîn (kişandin)
henasebirkê bênbiserketin
henasesard bextreş, bêsiûd, bênesîb
henasesiwar bênçik, êlpik, astmayî
henasewiwarî bênçikî, êlpikî, astma
henaw hinav, ûr û rîvîk, nav
hencîr hejîr, hêjîr
hend hin, hinek, hindek, çend (lib / heb û hwd)
hendaz hendaz, birêk, birêkûpêk, rêzkirî, birêz, sererast, sîstematîk
hende hindî, bi qasî, temetî, bi temet
hendê car carinan, hin car
hendê, hendêk hin, hinek, hindek
(kemêk) piçek, kêmek
hender der, derve, dijw. hindir
henderan derveyî welat
biyanistan, dûrî, xerîbî
henderho hêsk, colank
hendese bn endaze
henefî henefî, mezhebek îslamê ye
henefî, çeşme, kanî
heneza nevis, zarokên mêrê / jina yekî yên ji jinek / mêrek dî
heng hing, mêşa hingiv / hingivînî
hengame tevlihevî, serobinî
hengaw gav, pêngav
dem, gav, wext
heyam
hengdan şan, şana hingiv / hingivînî
hengeşelê îşqilk, bezîna / meşîna / xwe hilavêtina li ser yek piyî / lingî
hengil ran, qalçe, newq, hengil
hengilşelê bn hengeşelê
hengiwîn hingiv, hingivîn, berhemê şirîn yê hingan
hengûr bn tirê
henisk îsk
(henasebirkê) bênbiserketin
henisk heldan îskîn, îske-îsk kirin, îsk hatin (kesekî)
heniskbirkê bn henasebirkê
henû, henûke niha, noke, nika, niho, bn êsta
henûkeyî nihoyî, ya niha / noke / nika / niho
henûn sûn, hesûn, hilû kirin