Encamên lêgerînê
hemal n hamal, yükçü
hemal û memal hamal cemal
hemalî m 1. hamallık, yükçülük 2. hamallık (kaba ve ağır işi)
hemalî (ii) rd yöndeş
hemalî ya (karekî) kir (bir işin) hamallığını etmek (veya yapmak)
hemaliye m hamaliye
hemaltî m hamallık, yükçülük
hemal (navdêr) hilgir, kesa/ê ku karê wî hilgirtina tiştan e(bi taybetî kesa/ê ku tiştên xelkê bi pare ji derekê dibe derek din).
Herwiha: hamal.
Bide ber: amil.
ji: ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: hemal kirin. Navdêr: hemalkirin Rengdêr: hemalkirî.
: hemalî, hemalîtî, hemaltî
hemal kirin (lêker)(Binihêre:) hemal
hemalî (navdêr, mê) rewşa hemalbûnê, barkêşî, piştîkêşî, piştîvanî, bargirî, hemlayen, hemhêl.
ji: hemal + -î
hemalkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hemal kirin
hemalkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hemal
hemal Lastenträger
Träger
hemal n. hemal, barber, barantox, barberdox n.
hemalî rd. hemhet, hemcahet
m. hemalîye, barberîye, barberdoxênî, hemalênî, barantoxîye m.
hemalî kirin lg. hemalîye kerdene, barberîye kerdebe, barberdoxîye kerdene, barantoxîye kerdene
hemal hemal, hilgir, xizmetkar, kedkar
karîte, darên banên xaniyan xwe li ser digirin