Encamên lêgerînê
hefsî m 1. kabız, peklik 2. rd kabız (pekliği olan, peklik çeken)
hefsî bûn l/ngh kabız olmak, peklik çekmek
hefsîbûn m kabız olma, peklik çekme
hefsîbûyîn m kabız oluş, peklik çekiş
hefsîtî m kabızlık
hefsî (rengdêr) (navdêr) kesa/ê di hefsê ve girtî.
Herwiha: hebisî hebsî hefisî hepisî hepsî hevisî hevsî ĥebisî ĥebsî ĥefisî ĥefsî ĥepisî ĥepsî ĥevisî ĥevsî.
Hevwate: esîr dîl girtî sicinî zeftkirî zindanî.
Têkildar: dîlgeh esîrgeh girtîgeh hefs şkence tazîb.
ji: hefs + -î.
Bikaranîn: Lêker: hefsî bûn, hefsî kirin. Navdêr: hefsîbûn, hefsîkirin Rengdêr: hefsîbûyî, hefsîkirî.
: hefsîtî
hefsî bûn (lêker)(Binihêre:) hefsî
hefsî kirin (lêker)(Binihêre:) hefsî
hefsîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hefsî
hefsîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hefsî
hefsîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hefsî kirin
hefsîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hefsî
hefsîn (lêker) hepsbûn, heps bûn.
ji: hefs +-în
hefsîtî (navdêr, mê) rewşa hefsîbûnê, qebzîtî, gîretî.
ji: hefsî + -î
hefsî m. qebiz, qebz n.
hefsîtî m. qebizîye, qebizênî m.