Encamên lêgerînê
hefinîn m 1. küflenme 2. çürüme, yıpranma 3. koflaşma
l/ngh 1. küflenmek 2. çürümek, yıpranmak * di zîndanê de hefinî zindanda çürüyüp gitmişti 3. koflaşmak
hefinîn (lêker)(navdêr, mê) bêna tirş û pîs jê hatin, rizîn, kufîkî bûn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هه‌فنین.
Herwiha: hefiniyan. Tewîn: Lêker: -hefin-.
Têkildar: hefinandin.
: hefiniyayî, hefinî
hefinîn lng. . puç bîyene, poyîyene, fis bîyene, poyîyene
m. puçbîyayis, poyîyayis, fisbîyayis n.