Encamên lêgerînê
hedad nd/nt demirci
hedadî m demircilik
hedad (navdêr) asinger, hesinkar, kesa/ê ku tiştan ji asinî anku hesinî çêdike.
Herwiha: heddad.
ji wêjeyê: Dikandar, tucar, hedad, terzî, koçkar, nalbend, necar û cildirû bûn. Hemû seneetkariya Dêrikê li ser pişta wan bû. (Enwer Karahan: Kêvo, Nefel.com, 8/2007).
: hedadî, hedadîtï, hedadtî
hedad e, nikare jixwe re mifteyekê çêke pê derê xwe dade (biwêj) xwediyê pîşeyan, ji xelkê re ew qas tiştên baş pêk tînin, lê gelek caran yê mala xwe baş çênakin. sola soldurî qetivayiye. ew jî hedad e, nikare ji xwe re mifteyekê çêke pê derê xwe dade.
hedadan ruhê (yekî) çêkirin (biwêj) bi awayekî zêde wêrek bûn. qey hedadan ruhê wî çêkiriye ku ew ji min re wer bibêje?
hedadî (navdêr, mê) rewşa hedadbûnê, asingerî.
ji: hedad + -î
hedad m/n. asinkar, kureçî, hedad, kurecî n.
hedadî m. asinkarîye, kurecîyîye, asinkarênî, hedadîye, kurecîyênî, hedadênî m.