Encamên lêgerînê
halk (I) 1. gel, xelk n (civata gelê ku li heman welatî dijîn, ji heman rajêrî ne) 2. gel, xelk (civata mirovan a ku ji heman nîjadî tên û li welatên cuda dijîn *Kürt halkı gelê Kurd *Yahudi halkı gelê Cihû 3. gel, xelk (her koma kesên ku li nav sînorên welatekî dijîn û ji heman nîjadî tên n 4. gel, xelk (tevahiya kesên ku li herêmekê an jî dorhêlekî dijîn) *köy halkı gelê gund *mahalle halkı gelê taxê n S. gel, xelk (li gorî rêveberan, tevahiya kesên ku li welatekî dijîn) n 6. gel, xelk (civata ku li derî rewşenbîran dimîne) n 7. cemawer, girse m 8. gel, xelk (kesên xerib, yen din) *halk ne derse desin bana ne xelk çi dibêje bila bibêje ji min re çi n (I) afirandin, xulq m
halk ağzı devok, devoka herêmî
halk avcılığı demagoji m
demagojî m
halk avcısı demagog nd/rd
demagog nd/rd
halk bilgisi agahdariya gel
agahdariya gel
halk bilimci folklorzan, folklorîst nd/nt
folklorzan, folklorîst nd/nt
halk bilimi folklor m
folklor m
halk bilimsel folklorîk rd
folklorîk rd
halk dili zimanê gel, zimanê gelêrî
halk edebiyatı wêjeya gelêrî, edebiyata gel
halk etmek xulq ki­ni, afirandin
halk evi mala gel nd
mala gel nd
halk mahkemesi dadgeha gelî
halk matinesi matîneya gel sn
halk müziği muzîka gelêrî
halk oylaması referandum m.
dengdayîna gelî
giştpirsî
halk oyu raya gel nd
raya gel nd
halk ozanı dengbêj, dîwanbêj nd/nt
hozanê gel, şaire gel, dengbêj
dengbêj, dîwanbêj nd/nt
halka 1. helqe, heleq, dorez, bazne, şoreb, cerge, gungil 2. xelek (amraza ji bo Peg.rtinê) 3. xelek (eşyayên xeml û rewşê) *kulağındaki altın halka xeleka zêr a di guhê wê de 4. xelek *suda halkalar oluştu di avê de xelek çêbûn 5. xelek (koma kesan ku wekî xelekê li hev civiyane) 6. kobe (kobê çav) 7. kilor (simîta gilover a rûnî) 8. xeleq, helqe (ev terim a sporê ye) m
halka başı serhelqe
halka başı olmak bûn xelek
halka dönük ji bo gel, ji bo sûda gel *halka dönük eğitim perwerdeya ji bo gel
Ji bo gel. Ji bo siûda gel.
halka inmek daketin nav gel
Daketin nava gel.
halka oyunları govendên xelekî (govendên ku govendgêr bi destê hev digirin û bi awayekî xelekî dileyîzin)
halka verir talkını kendi yutar salkımı şîretan li xwe nake li hevalan di­ke (kesê ku şîretan li yekî dike û ew bi xwe wan tiştan dike)
halka verir telkini (talkını) kendi tutar salkımı Şîretan li xelkê dike û bi xwe wan bi cih nayîne.
halkacı 1. kilorker 2. kilorfiroş 3. xelekvan (kesê ku di lûnaparkan de bi xelekan qûmarê dide leyistikandin) nd/nt
1. kilorker 2. kilorfiroş 3. xelekvan (kesê ku di lûnaparkan de bi xelekan qûmarê dide leyistikandin) nd/nt
halkalama 1. xelekkirin xelqekirin, xelekî kirin, xelkoyîkirin 2. şorebkirin m
1. xelekkirin xelqekirin, xelekîkirin, xelkoyîkirin 2. şorebkirin m
halkalamak 1. kirin xelek, kirin xelqe, xelekî kirin, xelkoyî kirin 2. şoreb kirin, cerge kirin (şoreb li dora tiştan xistin) l/gh
1. kirin xelek, kirin xelqe, xelekî kirin, xelkoyî kirin 2. şoreb kirin, cerge kirin (şoreb li dora tiştan xistin) l/gh
halkalanış xelekîbûyîn, xelkoyîbûyîn m
xelekîbûyîn, xelkoyîbûyîn m
halkalanma xelekîbûn, xelekoyîbûn m
xelekîbûn, xelekoyîbûn m
halkalanmak bûn xelek, bûn xelqe, xelekî bûn, xelekoyî bûn l/ngh
bûn xelek, bûn xelqe, xelekî bûn, xelekoyî bûn l/ngh
halkalı xelkoyî, xelekdar, bixelek, bihelqe, gungilî *kulağında halkalı bir küpe di guhê wê de guhareke xelekdar rd
damar reha xelekî ku pê riwek li xwe dixin û dişixulin
halkalı damar reha xelekî ku pê riwek li xwe dixin û dişixulin
halkalı gözler çavên bikobe (ên ku kobê çavên wan reş in)
halkamsı xelekokî, xelekoyî rd
xelekokî, xelekoyî rd
halkavi xelekî, xelekokî rd
halkavî xelekî, xelekokî rd
halkçı gelparêz, gelxwaz, gelperwer, gelperest rd
gelparêz, gelxwaz, gelperwer, gelperest rd
halkçılık 1. gelparêzî, gelxwazî, gelperwerî, gelperestî 2. gelparêzî, populîzm (rêbaza ku di sedeyê XX. de li Fransayê di warê wêjeyê de derketiye holê) m
1. gelparêzî, gelxwazî, gelperwerî, gelperestî 2. gelparêzî, populîzm (rêbaza ku di sedeyê XX. de li Fransayê di warê wêjeyê de derketiye holê) m
halkın ağzına düşmek Di devê xelkê de bûn benîşt. Ketin devê xelkê.
halkiyat folklor m
folklor m
halko g halbuki, oysa, oysaki
halkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hal kirin
halkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hal
halk şar (n)
halk edebiyatı edebîyatê şarî (n)
halka helqa (m), xeleke (m)