Encamên lêgerînê
halîta kîm/m halita, alaşım
halîta (navdêr) amêjen, alyaj, alayîş, madeyê (bi taybetî madenê) ku ji çend elementan pêk hatiye.
: halîtayî
halîtayî (navdêr, mê) rewşa halîtabûnê.
ji: halîta + -yî
halîta m. kîm. xalîte, alawt, alasim, alawitis n.