Encamên lêgerînê
hakim 1. zane 2. Xwedê nd
1. zane 2. Xwedê nd
hakimane zanayane, bi zanatî h/rd
serwerane, hakimane h
zanayane, bi zanatî h/rd
hakim nd/nt 1. hâkim, egemen * hakimê bajêr şehrin hâkimi 2. yargıç, hâkim * li dadgehê li hemberî hakim his û pis jê derneket mahkemede hâkimin karşısında sus pus oldu 3. hâkim (duygu, davranış vb.yi iradesiyle denetleyebilen kimse) * ji hêrsa xwe re hakim e esinirlerine hâkim birisi 4. biy hakim, başat 5. rd/nd hakim, bilge 6. mec asil, soylu
hakim bûn l/ngh hâkim olmak, egemen olmak
hakimane h 1. hâkimane 2. bilgece 3. asilce, soyluca
hakimbûn m hâkim olma, egemen olma
hakimbûyîn m hâkim oluş, egemen oluş
hakimî m 1. hâkimlik, egemenlik 2. hâkimlik, yargıçlık
hakimiyet m hâkimiyet, hâkimlik, egemenlik
hakim (navdêr) ferwar, serok, paşa, şah, qiral, melik, serokê welatekî, dadgêrr, dadwer, birêvebera/ê dadgehekê, seroka/ê mehkemeyekê(rengdêr) serdest, domînant.
Herwiha: ĥakim.
Têkildar: hukim mehkeme.
Bide ber: hekem hekîm.
ji: ji erebî حاكم (ḥakim), têkilî hukim û hekem.
Bikaranîn: Lêker: hakim bûn, hakim kirin. Navdêr: hakimbûn, hakimkirin Rengdêr: hakimbûyî, hakimkirî.
: hakimî.
ji wêjeyê: Lê hakimê weqt ê marîfetnak mesûi nekir bi sem’ê îdrak Mîrê ku bi navê Mîriza ye Mehza nezera wî kîmîya ye Qelbê di zexel dikit bilorî Polêd di dexel dikit filorî Sed bar-i hebin filûsê ehmer Derhal-i diket bi yek nezer zer A’layî diket bi qehre edna Ednayî dikit bi lutfê a’la Paşan digirit wekî esîran Aza diketin wekî feqîran Her rojê hezar-i bênewayan Her lehze bi lutfê, sed gedayan Zengîn diketin bi destê hîmmet Hîkmet ew e, naketin çu minnet- Ger dê wî nezer bida me carek Îksîrê teweccuha mibarek Ev qewl-i hemî dikirne eşar Ev pol-i hemî dibûne dînar Emma nezara wî zêde amme Lew xasênezer ji dil neda me Ew rehmet xas e bo ewamê Yareb, tu bidî wî her dewamê.Ehmedê Xanî
hakim bûn (lêker)(Binihêre:) hakim
hakim kete ber mirine, zor nema li dine (biwêj) yen serdest ku ji hole diçin xizan û bindest rehet û azad dibin. yen hakim, belaya serê xizanan in. hakim kete her mirine, zor nema li dine. ım hacana: gundekî pasûra giredayî amede yc.
hakim kirin (lêker)(Binihêre:) hakim
hakimbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hakim
hakimbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hakim
hakimî (navdêr, mê) dadgêrrî, dadwerî, karê hakiman, paşatî, mîrî, şahîtî, melikî, karê hakiman, serwerî, serdestî, serdarî, deshilatdarî, hukimranî, zalî, zoranî, hakimbûn.
Herwiha: hakimîtî, hakimtî, hakîmî, hakîmîtî, hakimtî.
ji: hakim + -î.
Bikaranîn: Lêker: hakimî kirin. Navdêr: hakimîkirin Rengdêr: hakimîkirî
hakimî kirin (lêker)(Binihêre:) hakimî
hakimî nefsa xwe nebûn (biwêj) bi vîna xwe nekarîn. heke ku mirov bikaribe hakimî nefsa xwe bibe, serê wî dê rehet be.
hakimîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hakimî kirin
hakimîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hakimî
hakimiyet (navdêr, mê) serwerî, serdestî, serdarî, deshilatdarî, serbixweyî, serxwebûn, hukimranî, zalî, zoranî, hakimî, fermanrewayî, siltanet, suverînîte, hikumdarî, hikumranî.
ji: Ji erebî, têkildarî hakim, hukim, hukûmet
hakimkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hakim kirin
hakimkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hakim
hakim Binêre: dadger
(n.) judge, magistrate, lord
m. ruler, governor
hakim m/n. hakim, qazî, dadge m.
rd. serdest, fermanrewa, hakim, hukumran
hakimî m. hakimîye, qazîyîye, dadgerîye, hakimênî, dadgerênî m.
hakimîyet m. serdestîye, fermanrewayîye, hakimîyet, serdestênî, hukumranîye, hegemonya, fermanrewayênî, hukumranênî m.
hakim hakim
yargıç
hakimê îfadegirewtişî sorgu hakimi
hakimîye hakimlik
yargıçlık
hakim dadger, -e; hakim, -e; qazî, -ye
hakimiyet bandure (m)
hakimlik dadgerîye (m), hakimîye (m), hakimî (m), qazîyîye (m)
hakim (fermanrewa) hakim, padişah, fermanber, walî, rêveber, mîr
(dadgêr, serokî dadga) dadgêr, dadger, hakim, serokê dadgehê
hakimane hakimane, wek / mîna hakiman
hikûmî, hukumetî, fermî
hakimêtî hakimî, hakimtî, rêveberî, fermanberî, hukim