Encamên lêgerînê
hûrker (i) nd/nt işkembeci
hûrker (ii) nd/nt 1. kıyıcı (kıyma işini yapan) * hûrkerê titûnê tütün kıyıcısı 2. yarıcı (parçalayan, bölen)
hûrker (iii) rd/argo obur (eşek gibi yiyen)
hûrkerî (i) m işkembecilik
hûrkerî (ii) m 1. kıyıcılık 2. yarıcılık
hûrker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê hûr dike.
ji: hûr + -ker
hûrkerî (navdêr, mê) cengekerî.
ji: hûr +-kerî
hûrker rd. hûrdîker
m/n. vêrecî, îskembecî n.
hûrkerî m. hûrdîkerîye, hurdîkerênî m.