Encamên lêgerînê
hûnan bnr honan
hûnandin bnr honandin
hûnan (lêker)(navdêr, mê) ben yan tayên din li hev badan, têkilandin, dariştin, vehandin, vehûnan: keziyên hûnayî, rîs hûnan.
Herwiha: honan, bunan, honandin, hûnandin, vehandin, vehînan, vehînandin, vehonan, vehonandin, vehûnan, vehûnandin. Tewîn: Lêker: -hûn-.
: hûnayî, hûnandî, vehûnandin, vehûnayî
hûnandin/dihûnîne/bihûnîne 1. dan raçandin 2. dan dirûvandin 3. dan rokirin
hûnankerî (navdêr, mê) korskerî, hêkiyerî.
ji: hûnan +-kerî
hûnan flechten
knüpfen
stricken
hûnandin weben
hûnandin tg. mûnitene, mûnayene, mûndene, mûndayene
m. mûnitis, mûnayis, mûndis n.
tg. vawetene, virastene, vawitene (puç û fanolîye)