Encamên lêgerînê
hîn m 1. öğrenme 2. alışma
h 1. henüz (olumlu cümlelerde; az önce, daha şimdi, yeni) * ez hîn hatim, neçûme malê jî henüz geldim, eve gitmemişim 2. henüz, daha, hâlâ (olumsuz cümlelerde) * kelakela havînê hîn dest pê nekiriye yaz sıcakları henüz başlamadı * hîn nehatiye daha gelmedi 3. daha (kendisinden sonra üçüncü kişi iyelik eki alan bir sıfatla birlikte sözü edilen konuda en önemli durumu belirtmek için kullanılır) * hîn mezin daha büyük 4. biraz daha, nispî, kısmen * îro nexweş hîn baş e bu gün hastada nispî bir iyileşme var nispî, biraz daha
hîn (i) m 1. zaman, çağ 2. çağ (yaş olarak) * di hîna keçika te de bû senin kızın çağlarındaydı
hîn ... - tir daha da * derdekî min ê hîn mezintir heye daha da büyük bir derdim var
hîn bêhtir daha fazla
hîn bûn öğrenmek.
l/ngh 1. öğrenmek * dersa xwe hîn bibe dersini öğren 2. öğrenmek (beceri, yetenek kazanmak) 3. öğrenmek (haber almak) * min lê kola, lê ez tu tiştekî hîn nebûm araştırdım ama birşey öğrenemedim 4. alışmak * hîn bûye ku zû rabe erken kalkmaya alışmış 5. alışmak (yadırgamaz duruma gelmek) * ez hînî xerîbiyê bûm gurbete alıştım 6. alışmak, müptela olmak (sürekli ister olmak) 7. alışmak (etkisini yitirmek) 8. intibak etmek 9. kanıksamak, alışmak * hingî lêdan xwariye hîn bûye dayak yiye yiye kanıksamış
hîn çêtir daha iyi, nispeten * ev ji wê hîn çêtir e bu ona göne nispeten iyi
hîn kirin öğretmek.
l/gh 1. öğretmek 2. öğretmek, işlemek (herhangi bir konuyu ele alarak incelemek) 3. alıştırmak 4. eğitmek, terbiye etmek (hayvan alıştırmak) * hîn mekin we hîn kir ji bîr mekin alıştırmayın alıştırdın mı da unutma
hîn wekî din jî hene dahası var
hîna teze çiçeği burnunda (veya çiçeği burnunda, çamuru karnında) * bûka hîna teze çiçeği burnunda gelin
h 1. henüz (olumlu cümlelerde; az önce, daha şimdi, yeni) * ez hîna hatim henüz geldim 2. henüz, daha, hâlâ (olumsuz cümlelerde) * bûye heştê salî, lê hîna jî hişê wî li serê wî ye seksen yaşına geldi hâlâ hafızası yerinde
hîna ew mesele ye hâlâ o masal
hîna jî halen, daha da
hîna ku em nemirine baş elde iken (ölmeden, yaşarken)
hîna mirîşk neçûne lîs tavuk gibi (çok erkenden yatan kimse)
hîna nû 1) yenice 2) biraz önce 3) yeni yeni, yeni olarak
hîna nû biûtî bû ütüsü üzerindeydi
hîna xweyî wê fikrê û wî aqilî yî bıraktığı (bıraktığım) çayırda (yerde) otluyor (veya otluyorsun)
hîname m belge
hînan m getirme
l/gh getirmek
hînave bnr hîname
hînbûn m 1. öğrenme 2. öğrenme (beceri, yetenek kazanma) 3. öğrenme (haber alma) 4. alışma 5. alışma (yadırgamaz duruma gelme) 6. alışma, müptela olma (sürekli ister olma) 7. alışma (etkisini yitirme) 8. intibak, intibak etme (çevreye veya başka bir şeye uyma) 9. kanıksama, alışma
hînbûnî m 1. öğrenme, öğreniş 2. alışkanlık 3. müptelâlık
hînbûyî rd 1. öğrenmiş, bellemiş, öğür 2. alışık, alışkın, alışmış 3. alışık (yabancılık çekmeyen) 4. alışkın, müptelâ, bağımlı * hînbûyê eroînê eroin bağımlısı 5. pişkin (olgun, tecrübesi olan) 6. şerbetli (kendisine kötü davranılmasına alışmış olan)
hînbûyî bûn l/ngh 1. alışık olmak, alışkın olmak 2. bağımlı olmak, müptela olmak
hînbûyî ji dînbûyiyan xerabtir e alışmış kudurmuştan beterdir
hînbûyîbûn m 1. alışık olma, alışkın olma 2. bağımlı olma, müptela olma
hînbûyîn m 1. öğreniş 2. öğreniş (beceri, yetenek kazanma) 3. öğrenış (haber alma) 4. alışma 5. alışma (yadırgamaz duruma gelme) 6. alışma, müptela olma (sürekli ister olma) 7. alışma (etkisini yitirme) 8. intibak etme (çevreye veya başka bir şeye uymak) 9. kanıksayış, alışma
hînbûyînyan hîn meke, hînkiran (an jî hînkaran) ji bîr meke alıştırma, alıştırdıklarını da unutma
hînbûyîtî m 1. alışkanlık 2. alışıklık 3. alışkınlık, müptelâlık
hînd n bir tür döğüş horozu
hîndan m öğretme
hîndar nd/nt 1. öğreten 2. eğitimci 3. alıştırıcı
hîndarî m 1. öğretim 2. eğitim 3. alıştırma, egzersiz, temrin
hîndarî kirin 1) öğretim yapmak 2) eğitim yapmak 3) alıştırma yapmak
hîndekar nd/nt 1. öğretici, öğretimci 2. eğitmen
hîndekarî m 1. öğretim
hîndekarî dîtin öğrenim görmek
hîndekarîtî m 1. öğreticilik 2. eğitmenlik
hîndekarîya bilind yüksek öğretim
hîndekarîya çalak etkin öğretim
hîndekarîya destpêkê ilk öğretim
hîndekarîya navîn orta öğretim
hîndekarîya navîtayî orta öğretim
hîndekarîya raserî lîsansê lisans üstü öğretim
hîndekarîya seretayî ilk öğrenim, ilk öğretim
hîndekarîya teknîkî teknik öğretim
hînder nd/nt öğretici
hînderî m öğreticilik
hîndew m seviye
hînek m alıştırma, egzersiz
hîngeh m okul
hîngirî m öğretim, tahsil * ez ne xwedî hîngiriya dibistana bilind im yüksek öğretime sahip değilim
hînî (...) bûn l/bw 1. öğrenmek (yetenek, beceri kazanmak) 2. alışmak * ez hînî te bûme sana alışmışım
1) öğrenmek (yetenek, beceri kazanmak) 2) -e alışmak * hînî zûrabûnê bûye erken kalkmaya alışmış 3. -e alışmak (yadırgamaz duruma gelmek) * em hînî hewayê bûn havaya alıştık 4. -e alışmak (sürekli ister olmak) * hînî cigareyê bû sigaraya alıştı 5. -e alışmak (bağlanmak, ısınmak) * ez hînî te bûme sana alışmışım 6. -e alışmak, kanıksamak (etkisini yitirmek) * em hînî lêdanê bûn dayağa alıştık * hinî lêdanxwarinê bûye dayak yiyemeyi kanıksamış
hînî (tiştekî) nebûn yadırgamak
hînî (yekî) bûn 1) gücü yetmek (biriyle baş edebilecek durumda olmak) 2) birine alışmak
hînî (yekî) kirin 1) (birine) öğretmek 2) öğretmek (bilinmeyen bir konuda bilgi sahibi etmek) 3) (birine) alıştırmak
hînî bar kirin (hayvanı) yüke alıştırmak
hînî devê (yekî) bûn (birine) alışmak (olumsuz anlamda)
hînî hev bûn l/bw (birbirine) alışmak, haşir neşir olmak, öğürleşmek
hînî hev kirin l/bw birbirine alıştırmak, haşir neşir etmek
hînî kurmê hev bûn (birbirinin) huyunu tanımak, (birbirinin) huyunu suyunu bilmek
hînî ser piyan kirin (bebekleri) yürütmeye alıştırmak
hînî xwe kirin l/bw kendine alıştırmak
hînîhevbûn m (birbirine) alışmak, öğürleşme
hînîhevbûnî m öğürlük
hînijîn bnr hênijîn
hînik bnr hênik
hînik kirin bnr hênik kirin
hînkahî bnr hênkahî
hînkar nd/nt öğretici, öğreten 2. alıştırıcı
hînkarî m 1. öğretim 2. alıştırma, idman (alışkanlık kazandırma)
hînkarî kirin 1) öğretim yapmak 2) alıştırma yapmak, idman yapmak
hînkarîtî m 1. öğreticilik 2. alıştırıcılık
hînkarîzan nd/nt eğitim bilimci, pedagog
hînkarîzanî m eğitim bilim, pedagoji
hînker nd/nt 1. öğretici, belletici 2. alıştırıcı
hînkeran hîn meke te hîn kir ji bîr meke alıştırma, alıştırdın mı da unutma
hînkerî m 1. öğreticilik 2. alıştırıcılık
hînkir bnr hînker
hînkirî rd 1. öğretilmiş 2. alıştırılmış 3. eğitimli, eğitilmiş
hînkirin m 1. öğretme, öğretiş 2. öğretme, işleme (herhangi bir konuyu ele alarak inceleme) 3. alıştırma 4. eğitme, terbiye etme (hayvanlar alıştırma)
hînkirinî rd didaktik
hînkirinzanî m didaktik, öğretim bilgisi
hînkivandin m temin etme, sağlama
l/gh temin etmek, sağlamak
hînnebûyî rd 1. alışık olmayan 2. alışkın olmayan 3. idmansız
hînterland m hinterland, iç bölge, art bölge
hînzan nd/nt eğitimci, pedagog
hînzanî m eğitim bilimi, pedagoji
hînzanîtî m pedagojizm
hînzaniyî rd eğitimsel, pedagojik
hînzankî rd pedagojik
hîn hê, hîna *"hîn ga tune, êfir çêdike"
1. ta niha (hoker).
Hevwate: hê, hêj, hê jî, hên, hêna, hîna, hêş, hêşta, deha, daha, ta niha, heta noke, heya niho: Ez hîn diçim dibistanê. ta hingê, heta wê demê, heya wî wextî: Dema ez derketim, hîn nehatibû. ji wê, ji wî, ji wan; ji hindê, ji wê yekê, ji vê yekê: Ev hîn mezintir e. (Ev ji wê jî mezintir e.), hin yên din jî: Hîn gelek pirs di serê min de mane..
Bide ber: her, heta, tir.
ji: Herwiha hên, hîn jî, hên jî, hê jî, hêj, hê, hevreha farisî هنوز (henûz), pehlewî ehenûz, jiari. 2. fêr (rengdêr) hîn bûn: fêr bûn, elimîn, perwerde bûn, zanîn wergirtin, banîn, adapteyî derekî an jî rewşeyî bûn hîn kirin: fêr kirin, elimandin, perwerde kirin, zanîn danê.
Herwiha: hî, hû.
Bikaranîn: Lêker: hîn bûn, hîn kirin. Navdêr: hînbûn, hînkirin Rengdêr: hînbûyî, hînkirî.
ji: Ji Proto-hindûewropî ǵenh₃- (zanîn, nasîn), Proto-aryayî cneH-, hevreha aşna û nas, zanîn, nasîn.
: hînber, hîndekar, hînker
hîn axlêve(,,ye, neketiye havînê (biwêj) hê ew dem nehatiye. ev dem ne ew dem e. hîn ax/êveye, neketiye havînê.
hîn bûn 1. elimîn 2. fêr bûn
(lêker)(Binihêre:) hîn
hîn devê lê germ e, deng bike (biwêj) wa ye te dest pê kiriye, çi hebe bibêje. qet venekişe. hîn devê te germ e, deng bike.
hîn kirin 1. perwerde kirin 2. elimandin 3. hêvotin 4. fêr kirin 5. amojandin *"min xelq hîn kire govendê, êdî kesî bi destê min negirt"
(lêker)(Binihêre:) hîn
hîn li ser zîn tiran dişeqîne (biwêj) hê di destpêkê de pirsgirêkan dertîne. hîtt li ser zîn tiran dişeqîne, heke ev ji niha ve wiha bike, dawî dê çawa be? (argo)
hîn mirîşk lîs nebûn (biwêj) gelekî zû bûn. kuro eyb e, tu dê bi ku de heri, hîn mirîşk lîs nebûne lo!
hîn nebûye congê li dewsa ga rêx dike (biwêj) radeya ku xwe hê negihandî wekî gihîştî nîşan dan. divê mirov hedê xwe bizanibe. heydo hîn nebûye congê li dewsa ga rêx dike.
hîn tûka (yekî) zuha nebûn (biwêj) gelekî zû bûn. sêvo hîn tûka wî 7.hha nebûye soz û peymana xwe ji bîr kir jî.
hîna (hoker) ta niha, heta noke, heya niho: Ez hîna diçim dibistanê. ta hingê, heta wê demê, heya wî wextî: Dema ez derketim, hîna nehatibû. ji wê, ji wî, ji wan; ji hindê, ji wê yekê, ji vê yekê: Ev hîna mezintir e. (Ev ji wê jî mezintir e.), hin yên din jî: Hîna pirs di serê min de mane..
Herwiha: hîn hêna.
Hevwate: hê hêj hê jî hêş hêşta deha.
Bide ber: her heta tir.
ji: jiari, hevreha farisî هنوز (henûz), pehlewî ehenûz
hînan 1. gihandin nêzîk. Binêre;, anîn, înan 2. ta niha. Binêre;, hê
hînandin (lêker)fêr kirin, elimandin, hû kirin.
ji: hîn +-andin
hînbar (rengdêr) meşqbar.
ji: hîn +-bar
hînbarîtî (navdêr, mê) fêrbarîtî.
ji: hînbar +-îtî
hînber (rengdêr) (navdêr) fêrber, elimer, kesa/ê ku hîn dibe anku fêr dibe anku dielime, dibistanî, şagird, xwendekar, telebe, kesa/ê ku li fêrgehekê tê fêrkirin.
Herwiha: hîber, hûber.
Têkildar: hînbar.
ji: hîn + -ber.
: hînberî, hînberîtî, hînbertî
hînberî (navdêr, mê) rewşa hînberbûnê.
ji: hînber + -î
hînbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hîn
hînbûnî (navdêr, mê) xûy, kurm, tebîet, banekî, hutbûnî.
ji: hîn +-bûnî
hînbûyî 1. elimî 2. fêrbûyî *"hînbûyî, ji harbûyiyan zortir in"
(rengdêr) (Binihêre:) hîn
hînbûyî bûn (lêker) muptela bûn.
ji: hînbûyî + bûn
hîndar (rengdêr) fêrdar.
ji: hîn +-dar
hîndarî perwerdeya bi riya ezmûnan; temrîn
(rengdêr) perwerdeya bi riya ezmûnan; temrîn
hîndarîkî (navdêr, mê) bi hîndarî.
ji: hîndarî +-kî
hînded (navdêr, mê) hawar, îmdad, alîkarî, firya, li hawarê çûn.
Herwiha: hîndet.
ji wêjeyê: Kanîkilê li ber belekaLi min xweş tê dengê van tifekaJi mala bavê min kuştine Silêmanê purtû Dîka li nav ordekaWeyla nayê nayêCizîrê dûr e, Hekarî Xayîn inHan û hîndeda mala bavê min nayêKanîkilê xweş zozan eSera deravê berxan eBinêre afirê miyan eTe murzaxayê Didêrî, te malika xana xwedê beKuştine du hogij û du beraneKanîkilê kanî zêrêSerê kaniyê derdibe, ji binya şikêrêTe murzaxayê Didêrî, maliko xana xwedê beÇek û silehê wan xweşmêran avêtine gûşiya têrêJi mala bavê min kuştine Ferhan û Silê...Kanîkilê wê li kortê deBirek xweşmêrê mala bavê min ketin tê de Ji mala bavê min kuştine birek mêrê ji heyfê re...
hîndegeh (navdêr, mê) perwerdegeh, fêrgeh, hîngeh, dibistan, xwendingeh
hîndekar 1. mamosteyê ku di zanîngehê de perwerdekariyê dike 2. amojkar 3. rawêjer, hêvojkar *"hînbûyiyan hîn meke, hîndekeran ji bîr meke"
hîndekarî 1. pîşeyê perwerdekariya di zanîngehan de 2. amojkarî 3. hêvojkarî
(rengdêr) pîşeyê perwerdekariya di zanîngehan de, amojkarî , hêvojkarî
hîndekarî dîtin (lêker)(Binihêre:) hîndekarî
hînder (navdêr, mê) hînker, hutker, fêrker, hewisîner.
ji: hîn +-der
hînek (navdêr, mê) hînkarî, ferdan, hîndarî, meşq, temrin.
ji: hîn +-ek
hînga hoker wê demê, wî çaxî, wî wextî, wê gavê: Hingê min ew nas kir..
Herwiha: hinga hînga hîngê. Pirsa wê: kengî kengê kinga kingê kînga çi demê çi gavê çi çaxî çi wextî
hîngê hoker wê demê, wî çaxî, wî wextî, wê gavê: Hingê min ew nas kir..
Herwiha: hinga hingê hînga. Pirsa wê: kengî kengê kinga kingê kînga çi demê çi gavê çi çaxî çi wextî
hîngeh (navdêr, mê) fêrgeh, dibistan, medrese, qutabxane, xwendingeh, mekteb, devera hîn anku ne zêde germ û ne jî sar.
Herwiha: hînga, hînge, hîngih.
ji wêjeyê: Nefel jî yek ji wan tecrubeyan bûye. Tê de ziman bi rênivîs û rastnivîsê ve, nûçeçêkirin bi perspektîfên kurdî û metodên kartêkirinê bi rêya nûçeyan li ser raya giştî ya kurdî û nivîsandina kolumnan ji min re hîngehek bûye..
ji: hîn + -geh
hînî (navdêr, mê) hênî, fênik, hênikî, hênbûn, hênikbûn, fênikbûn
hînî bûn (lêker)(Binihêre:) hînî
hînikî (navdêr, mê) honkatî, honkî, sar, sarîtî.
ji: hînik + -î
hînişk (navdêr, mê) xewa gelek kurt: Bi şevê hînişka xewê bi çavên min neket. (Ez qet nenivistim.)
hînîtî (navdêr, mê) hînîkîtî.
ji: hîn +-îtî
hînka (hoker) niha, vê gavê, vê demê.
Herwiha: hînko.
Bikaranîn: Devoka Semsûrê û Entabê
hînkar (navdêr, mê) fêr kar.
ji: hîn +-kar
hînkarî (navdêr, mê) mamostetî, fêrkarî, perwerdekarî, lalatî, dersderî, wanederî, ilimderî, mielimî.
Bikaranîn: Lêker: hînkarî kirin. Navdêr: hînkarîkirin
hînkarî kirin (lêker)(Binihêre:) hînkarî
hînkarîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hînkarî
hînkarîzanî (navdêr, mê) fêrkarizanî, fêrkirin, hînkirin.
ji: hînkarî +-zanî
hînker 1. kesa/ê ku kesekî hîn dike (navdêr) fêrker, elimîner, perwerdeker, taşîner, terbiyeker, mamoste, mielim, dersder, waneder, terbiyetder, lala, ilimder, seyda.
Herwiha: hîker, hûker.
ji: hîn + -ker.
: hînkerî 2. ya/yê ku tiştekî hênik dike. Binêre;, hênikker
hînkerî (navdêr, mê) rewşa hînkerbûnê, hutkerî.
ji: hînker + -î
hînkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hîn kirin
hînkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hîn
hînkirinbar (rengdêr) hinbar.
ji: hînkirin +-bar
hînkirinî (navdêr, mê) hînkerî.
ji: hînkirin +-î
hînkirinzanî (navdêr, mê) hînkarîzanî, fêrkarizanî, fêrkirin, hînkirin.
ji: hînkirin +-zanî
hînkivandin (navdêr, mê) peyde kirin, sewgirandin, peydandin, dabîn kirin, ray kirin, çar kirin.
ji: bît +-er + kirin, hinkivandin
hînko (hoker) niha, vê gavê, vê demê.
Herwiha: hînka.
Bikaranîn: Devoka Semsûrê û Entabê
hînnebûyî (rengdêr) nebanek, ecemi.
ji: hîn +nebûyî
hîn 1. still, yet: ew hîn nehatiye=he hasn’t come yet. 2. see: hîn bûn, hînî kirin, hînî ... bûn
hîn bêtir even more
hîn bûn (1) (fêr bûn, elimîn) to learn (2) (tezîn, sar bûn) (vi) to cool
to learn
v.i. to learn.
v.i. to learn.
hîn kirin (1) (fêr kirin, elimandin) to teach (2) (tezandin, sar kirin) (vt) to cool
to accustom, to teach
hîn, hînik cool
hîn... bûn to learn
hîndekar educator
hîndekarî education
hînga = hingê
= hingê
hînî ... bûn to learn how to (+ inf.)
hînî kirin v.t. to teach: wê ez hînî pir tiştan kirim=she taught me many things.
v.t. to teach: wê ez hînî pir tiştan kirim=she taught me many things.
hîn bûn erfahren
gewöhnen, sich ~
lernen
hîna noch
hînbûn gewöhnen, sich ~
lernen
sich gewöhnen
hîndarî Aufgabe
hîndekarî Unterricht
hînî...bûn lernen
hînik kirin abkühlen
hînkirin lernen
hîndî zebeş; citrullus vulgaris
hîn m. fêlbazîye, seytanîye m.
n. hona, hîna, hê, hêna, hina, hewna, howna, hi m., xona
rd. tewr
m. bander, mûs, bonder, bunderrz.
hîn bêhtir rd. tewr zafêr
hîn bûn tng. banderîyene, mûsayene, bander bîyene, misayene
tng. xo re cidayene, rîmûsayene, rîbanderîyene, banderê rîbîyene
hîn kirin tg. bandernayene, mûsnayene, bander kerdene, mojnayene
hîna n. hona, hîna, hê, hêna, hina, hewna, howna, hi m., xona
hînbûn m. banderbîyayis, mûsayis, banderîyayis n.
m. întibaq, rîmûsayis, cibanderîyayis n.
hînbûnî m. mûsayis n.,xuye m. ,îtiyat n.
hînbûyî rd. musaye, tamazîyaye, tiryakî, muptela
hînbûyîtî m. mûsayeyîye, rîtamazîyayîye, tiryakîyênî, muptelayênî m.
hîndar m/n. perwerdeker, pedagog, terbîyecî, perwerdekar n.
hîndarî m. mûsnayis, egzersîz, mûsnedarîye n.
hîndekarî m. banderîye, mûsnedarîye, talîm, tedrîsat m.
hîndekarîya bilind n. banderîya berze m.
hîndekarîya destpêkê n. banderîya verêne m.
hîndekarîya navîn n. banderkarîya mîyanêne, tedrîsato orteyên, banderîya mîyanêne m.
hîndekarîya navîtayî n. banderkarîya mîyanêne, tedrîsato orteyên, banderîya mîyanêne m.
hîndekarîya seretayî n. banderîya verêne m.
hîndekarîya teknîkê n. banderîya teknî kîm.
hîndeker m/n. perwerdeker, pedagog, terbîyed, perwerdekar n.
hînder m/n. perwerdeker, pedagog, terbîyed, perwerdekar n.
hînga h. hona, hîna, hê, hêna, hina, hewna, howna, hi m., xona
hîngî g. o qas, ewqas, hênqas, o çend, hinqas
hînî m. terewî, fikir, îdea, terew n.
m. bander, mûs, bonder, bunder n.
hînî hev bûn lng. yewbînî mûsayene, banderê yewbînî bîyene, yewbînî banderîyene
hînî xwe kirin lz. xo mûsnayene, xo wendene
hînî... bûn lng. xo re cidayene, cimûsayene, cibanderîyene, banderê cibîyene
hînîhevbûn m. yewbînîmûsayis, banderêyewbînîbîyayis, yewbînîbanderîyayis n.
hînîhevbûnî m. îstînas, cimûsayis, cibanderîyayis, yewbînîmûsyis n.
hînik rd. honik, hênik
hînkarî m. banderîye, mûsnedarîye, talîm, tedrîsat m.
hînker m/n. perwerdeker, pedagog, terbîyerî, perwerdekar n.
hînkirin m. bandernayis, mûsnayis, banderkerdis n.
hînterland m. hînterland, dormarê zereyî n.
hîndî karpuz; citrullus vulgaris
hîn ewk, ewê-dî, ewa-dî, ew-çî-ke, ewkê, ewka, filanok
hîn, fêr, ilim, ders, wane
hîn bûn hîn bûn, fêr bûn, elimîn, ders / wane (ji tiştekî / kesekî) wergirtin
hîn kirdin hîn kirin, fêr kirin, elimandin, ders / wane dan (yekî)
hînce kirdin kitandin, hece kirin, tîp bi tîp / herf bi herf gotin
hînce, hînce kit, hece, tîp, herf
hîn ankoraŭ
hîn jî plu
hîna ankoraŭ
hînbûnî kurtimo