Encamên lêgerînê
hîç hiç, katiyen.
hîç cihê beredayî hiç yoktan
hîç h 1. hiç (olumsuz yargılı cümlelerde fiilin anlamını pekiştirir) 2. hiç (soru cümlelerinde belirsiz zamanı belirtir) * hûn hîç çûne nêçîrê? hiç ava gittiniz mi? 3. hiç (bir soruya açık bir cevap verilmek istenmediğinde cevap cümlesinin başına getirilir * te çi dît -hîç ne gördün? -hiç 4. tek (yalnız bir) * hiç kesek nîn e tek bir kişi yok 5. nd hiç (boş, değersiz, önemsiz olan şey veya kimse) 6. sıfır (kötü, başarısız, verimsiz)
hîç hîç hiç mi hiç * kêfa wî hîç hîç ji tiştên romantîk re nayê romantik şeylerden hiç mi hiç hoşlanmaz
hîç jî hiç de * dersên wê hîç jî ne baş in dersleri hiç de iyi değil
hîç kes hiç kimse.
hîç na hiç değil * pito kalê xwe bi nefs e -hîç na küçük tıpkı dedesi -hiç değil
hîç neleqîn hiç kıpırdamamak, milim oynamamak
hîçatî m 1. hiçlik 2. fel hiçlik, yokluk
hîçayî m 1. hiçlik 2. fel hiçlik, yokluk
hîçhar bot/m 1. biber, kırmızı biber 2. biber (bu bitkinin taze iken sebze ve kuru iken baharat olarak kullanılan ürünü)
hîçî m hiçlik
hîçîtî m hiçlik
hîçparêz fel/nd hiççi, yokçu, nihilist
hîçparêzî fel/m hiççilik, yokçuluk, nihilizm
hîçperest fel/nd hiççi, nihilist
hîçperestî fel/m hiççilik, nihilizm
hîç qet/qe
hoker(rengdêr) qet, yekcar, ti, bi ti awayî.
Herwiha: hêç.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هيچ.
ji: hevreha soranî û farisî هيچ, hemû ji her çi, jiari
hîçek (navdêr, mê) potal, kêm, kem, sade.
ji: hîç +-ek
hîçekîtî (navdêr, mê) holîtî, eletewşî, sîtarîtî, serserîtî.
ji: hîçek +-îtî
hîçekkirin (navdêr, mê) pûçkirin.
ji: hîçek +kirin
hîçhar (rengdêr) gizûn, dijwar, tûj, no, hêç, har
hîçî (navdêr, mê) rewşa hîçbûnê, tinetî.
ji: hîç + -î
hîçok (navdêr, mê) netişt, neşopewer, potal.
ji: hîç +-ok
hîçparêz kesê ku têkoşîna hemberî dijwariya jiyanê bêwate dibîne
kesê ku têkoşîna hemberî dijwariya jiyanê bêwate dibîne
hîçparêzî retkoka ku mirovî û kesayeta wî dispêre lawaziya li hemberî têkoşînê
(rengdêr) retkoka ku mirovî û kesayeta wî dispêre lawaziya li hemberî têkoşînê
hîçperest (navdêr, mê) hîçparêz, nîhîlîst.
ji: hîç +-perest
hîçperestî (navdêr, mê) hîçparêzî, nîhîlîzm.
ji: hîç +-perestî
hîç (adv.) none, no more, nothing
none, never
hîç kes no one
hîçahî (f.) nothingness, naught
hîç h. cara, demge, hergiz, qet, çerê, hêç, çi, qetya, çi rey, binra, bincara, esla, qetîyen, çerey, qe, qeytan, dinya de, rîyê
hîç jî h. hêç kî, qe kî, qe zî
hîç kes c. qe kes, çi kes, çewer, kesik, cara kes, çewek, hêç kes
hîç na rd. qe nê, qet nê, hêç nê
hîçayî m. hêçîye, qeyîye, hêçênî m.
hîçî m. hêçîye, qeyîye, hêçênî m.
hîçparêz rd. çînerî, nîhîlîst, çîneperest
hîçparêzî m. çînerîyîye, nîhîlîz m., çîneperestîye, çînerîyênî, nîhîlîstîye m.
hîç qet, ti, hîç, çu
neti, netitişt
hîçî hîçî, tineyî, çineyî, çuneyî, ne-ti-tiştî