Encamên lêgerînê
hêvotin l/gh eğitmek
m 1. eğitme 2. eğitim (belli bir konuda, bir bilgi ve bilim dalında yetiştirme ve geliştirme, eğitme işi) 3. eğitim (çocukların ve gençlerin toplum yaşayışında yerlerini almaları için gerekli bilgi, beceri ve anlayışları elde etmelerine, kişiliklerini geliştirmelerine yardım etme, terbiye)
hêvotin dîtin eğitim görmek
hêvotinî rd eğitimsel
hêvotin (lêker)(navdêr, mê) taşandin, perwerde kirin, terbiyet dan, elimandin, fêr kirin, hîn kirin, rê dan ber, teşwîq kirin, han dan, lê sor kirin, lê germ kirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: هێڤۆتن.
Herwiha: hêvosîn, hevotin. Tewîn: Lêker: -hêvoj-.
ji: hevreha kurmancî hêvisîn, farisî آموختن (amûxten: hîn bûn, fêr bûn - rehê dema niha آموز -amûz-), pehlewî ammoxteg, avestayî fre-muxti-, zazakî mûsaene, jiari. Mya di farisî û zazakî de di kurmancî de dibe v, wek çeşm ya farisî û çim ya zazakî ku di kurmancî de çav e. -x- ya farisî ya berî T di kurmancî de dikeve, wek firoxten ya farisî ku di kurmancî de firotin e. A ya farisî û zazakî di kurmancî de hin car wek ê ye, bo nimûne hak ya zazakî ku di kurmancî de hêk e. H di kurmancî de li destpêka peyvan tê zêdekirin daku peyv bi vokalan dest pê nekin: bo nimûne hesp ku bi soranî esp, bi farisî esb, bi pehlewî esp, bi zazakî espe- ye..
ji wêjeyê: Bend 26: I.Mafê her mirovî yê perwerdebûnê heye. Perwerdahî bêpere ye, qet nebe divê ku di heyna perwerdeya destpêkê û bingehîn de ev yek wiha be. Hêvotina seratayî mecbûrî ye. Divê ku her kes ji hêvotina teknîkî û pîşeyî bikare sûd û kelkê wergire. Perwerdehiya bilind, divê ku li gorî behredarî û jêhatîbûnê, bi wekheviyeke tam ji her kesî re vekirî be..
: hêvojî, hêvojkar, hêvojkarî, hêvotingeh, hêvotinî, hêvotinkar, hêvotî
hêvotin/dihêvoje/bihêvoje 1. perwerde kirin 2. tembîh kirin 3. şîret kirin
hêvotinî (navdêr, mê) rewşa hêvotinbûnê.
ji: hêvotin + -î
hêvotinkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê hêvotin dike.
ji: hêvotin + -kar
hêvotin to educate, to train
hêvotin tg. perwerde kerdene, terbîye kerdene, bander kerdene, perwerdenayene, bandernayene
m. perwerde, terbîye, baderîye n.