Encamên lêgerînê
hêmin ağırbaşlı, soğukkanlı, vakur.
rd 1. huzurlu 2. asude, dingin, sakin 3. rahat (üzüntü, sıkıntı ve tedirginliği olmayan) 4. sakin, uysal (huysuzluğu, rahatsızlığı azalmış veya geçmiş olan) * yekî sernerm û hêmin yumuşak huylu ve uysal biri 5. vakarlı
hêmin bûn l/ngh 1. dinginleşmek 2. yatışmak, sakinleşmek (coşku, sinir, korku için; etkisi azalmak)
hêmin kirin l/gh 1. dinginleştirmek 2. yatıştırmak, sakinleştirmek
hêminbûn m 1. dinginleşme 2. yatışma, sakinleşme (coşku, sinir, korku için; etkisi azalma)
hêminbûyîn m 1. dinginleşme 2. yatışma, sakinleşme (coşku, sinir, korku için; etkisi azalma)
hêminî m emniyet, güvenlik
hêminî (ii) nd 1. huzur 2. dinginlik, sükûnet, sakinlik 3. rahatlık 4. sakinlik, uysallık 5. vakar
hêminî ya civakî sosyal güvenlik
hêminker nd/rd yatıştırıcı, sakinleştirici
hêminkirin m 1. dinginleştirme 2. yatıştırma, sakinleştirme
hêminparêzî fel/m dingincilik
hêmin 1. asûde 2. mulayim 3. awirşikestî
(rengdêr) aram, hêwir, tena, rehet, aşt, ne şûm, ne şiloq, ewle, ne xeter, ne talûke.
Herwiha: êmin, êmn, hêmn.
ji: ji erebî امن (amin), têkilî amîn, Amîna, emîn, Emîn, emn, emniyet, êminahî, aramî ܐܡܢܐ (emna) Ji durxaneya Cellikanî: Kekê min kê ew rave nivîsandiye,çewtiyek mezin dike. Mixabin mêjiyê wî hê necebiriye. Ew kesê ku li ser ferhengek kurdî dixebite,peywira wî ew ku binemala zimanê kurdî ji taritiyê der bixwe ,ne rehê her peyvek kurdî bibere di qemçika erebî girê bide. Ger wisa be divê ew kes biçe die ferhenga erebî bixebite. Îcar em werin ser binemal û ripina peyva `hêmîn`ê. Min bixwe ew peyv cara ewil bi riya navê helbestvanê kurd Hêmîn bihîst. Piştra min dît ku ev navekî berfireh di nava kurdên başûr de ye. Ev peyv ji du kîteyan ,ji du wîşeyên kin çebûye,yek ji wan `hê` ye ê din jî `mîn` e. Peyv ji erdkêşa erebî hatiye çemandinê. Hê kifş e ku `hû` ye an go `baş`,`rind`, `qenc` e. peyva `mîn` ji min e,ango fikir,raman, û hizir e.`Hûmin` berevajiya dijmin e. humin diwate mirovê fikirbaş,hizirqenc,mirovê dost,ne dijmin. Li bal min peyva erebî emn emîn emanet,her wiha amîn û guhartoyên din ên erebî bi tevahî ji kurdî hatine. pate û giram li ser kurdîperweran be !.
Bikaranîn: Lêker: hêmin bûn, hêmin kirin. Navdêr: hêminbûn, hêminkirin Rengdêr: hêminbûyî, hêminkirî.
: hêminahî, hêminatî, hêminane, hêminayî, hêminî, hêminîtî, hêmintî
hêmin bûn (lêker)(Binihêre:) hêmin
hêmin kirin (lêker)(Binihêre:) hêmin
hêminane (rengdêr) bi awayekî hêmin.
ji: hêmin + ane
hêminbar (rengdêr) dabînbar.
ji: hêmin +-bar
hêminbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) hêmin
hêminbûyî (rengdêr) (Binihêre:) hêmin
hêmindar (rengdêr) hedarî.
ji: hêmin +-dar
hêminî (navdêr, mê) aramî, rehetî, tenahî, hêwirî, hedan, sebirdarî, bênfirehî, asayî, hêsayî, rewşa aram, ne şerr yan qerebalix yan nerehetî, tebat, istiqrar.
Herwiha: êminî, êminahî, êminatî, êminayî, êmnî, êmnahî, êmnatî, êmnayî, hêminahî, hêminatî, hêminayî, hêmnî, hêmnahî, hêmnatî, hêmnayî.
ji: hêmin + -ahî
hêminîn (lêker)(navdêr, mê) arimîn, vehedan, hêwirîn, vehesîn, tebitîn, aram bûn, hêmin bûn, rehet
hêminîxwaz (rengdêr) (navdêr, mê) aştîxwaz, tenahîxwaz, aramîxwaz, hêwirîxwaz
hêminkar (navdêr, mê) êşrawes, êşbirr, dermanvezîn.
ji: hêmin +-kar
hêminker (navdêr, mê) şerdef, aştker.
ji: hêmin +-ker
hêminkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye hêmin kirin
hêminkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) hêmin
hêmin rd. gi m., tebite, bêpeng, vindete, tebete
rd. sergiran, giran
hêmin bûn tng. gimsîyene, tênistene, wenistene, gims bîyene, gimisîyene
hêminbûn m. gimisîyayis, tênistis, gimsbîyayis, wenistis n.
hêminî m. sergiranîye, giranîye, sergiranênî m.
hêmin aram, rehet, nerm, hêdî
hêminî aramî, rehetî, nermî, hêdîkî