Encamên lêgerînê
hêc bnr hêç
hêcan bnr heycan
hêcet m bahane
hêcetok m bahanecik
hêcin n hörgüç (devenin sırtındaki tümsek)
hêcz hiq/m haciz
hêcz danîn ser (bir şeye) haciz koymak
hêcz kirin l/gh haczetmek
hêczkirî rd hacizli
hêczkirin m haczetme
hêca Wate:naha.
hêcet (navdêr, mê) bihane, bafik, sebebên bêbingeh, sûcên nerast:bo xwe hêcet girtin, tiştek kirin hêcet.
Herwiha: hêncet, hincet, hecet.
Bide ber: hacet.
: hêcetgir, hêcetgirî
hêcetgir (navdêr, mê) kesê/a hêcetan digire.
ji: hêcet + -gir
hêcetgirî (navdêr, mê) karê hêcetgiriyê.
ji: hêcetgir + -î
hêcet excuse, reason, justification, alibi, rationale
cause, pretext
hêcet Ausrede
Vorwand
hêcet m. bahane, mane, mene, baxane n.
hêcin rd. dixilikin, dimilikin (deve)
hêcz m. hûq. hedz, hîdz n.
hêczkirî rd. hedzkerde, hîdzkerde
hêca değerli
hêcaye değerli