Encamên lêgerînê
gulav gülsuyu.
m 1. gül suyu 2. gülyağı
gulavdan bnr gulavdank
gulavdank m gülabdan (gül suyu konulan kap)
gulavdûn m harçlı, simli elbise
gulave m müdür
gulavêj (i) bnr gelawêj
gulavrêj (ii) m 1. gül süyü fiskiyesi 2. bir tür ibrik
gulav ava gulê ya ku ji bo bêhndana wê tê bikaranîn
(navdêr, mê) parfûm, qolanî, ava bênxweş ya ji gulan ya ku mirov li leşê xwe dike.
Bide ber: sorav spiyav.
ji wêjeyê: Nebêje na! Na ne xweş e Dirrunde ye Dijminê peyva erê ye Şûrê qiralê Romê ye Erê gul e Yara dil e Ne wekî na Reş û şil e Çavzil e Bêje erêYara berê Rû sorgulê Guhar zerê Ji bin perdê were derê Bêje erê Pirç gulavê Dêm fenerê Peyva erê ji sîngê xwe bîne derê Bêje erê(Şemal Doskî: Na!, helbest, Kurdworld.com, 2002).
ji: gul + av, hevreha soranî گوڵاو (guław), farisî گلاب (golab). Wek navê vexwarineke ji pûngî/naneyê bi rêya erebî ketiye latînî julapium û jê derbazî fransî julep û inglîzî julep bûye..
: gulavane gulavî. Bi soranî: gulaw
gulavane (rengdêr) bi awayekî gulav.
ji: gulav + -ane
gulavdan (navdêr, mê) aman yan û eyên gulavê tê dixin
gulavêj (navdêr, mê) xudaya evinê, nahîd.
ji: gul +-avêj
gulavfiroş (navdêr, mê) bêhn(xweş)kar, bêhnçêker, bêhnfiroş.
ji: gulav +-firoş
gulavgeh (navdêr, mê) bêhngeh.
ji: gulav +-geh
gulavî (navdêr, mê) rewşa gulavbûnê.
ji: gulav + -î
gulavkirî (rengdêr) bêhndar, bêhnxweşkirî.
ji: gulav +kirî
gulavkirin (navdêr, mê) bêhnxweş kirin.
ji: gulav +kirin
gulav m. gulawe, awa gulan m.
gulavdanka n. gulawdang n.