Encamên lêgerînê
gubre m gübre
gubre kirin l/gh gübrelemek
gubrekirî rd gübreli, gübrelenmiş olan
gubrekirin m gübreleme
gubre (navdêr, mê) zibil, sergîn, peyn, rîx yan madeyên kîmyayî yên ku li zeviyan tên reşandin daku çandin û şên hê jî xurttir be.
Herwiha: gûbre.
ji wêjeyê: Serokê Giştî yê Partiya Demokratîk a Çep (DSP) Masum Türker: Me sê pêşniyarên xwe li hikûmetê kirin... Ji van a yekemîn, divê herêm xwedî aboriyek serbixwe be. Febrîqeyek kaxezan ya entegreyî divê li herêmê bê çêkirin. A dûwemîn divê li Çiyayê Mazî febrîqeya gûbrê bê çêkirin. A sêyemîn jî divê li herêmê reforma axê bê çêkirin.“(Rizgari.org, 8/2009.
ji: Ji yewnanî.
Bikaranîn: Lêker: gubre kirin. Navdêr: gubrekirin Rengdêr: gubrekirî.
: bêgubre, bêgubretî, bêgubreyî, bigubre, gubrandin, gubrandî, gubredar, gubrekar, gubrekarî, gubreker, gubre kirin, gubrekirin, gubrekirî, gubresaz, gubresazî, gubrexane, gubrî
gubre kirin (lêker)(Binihêre:) gubre
gubredar (rengdêr) bizibil, bisergîn, bipeyn.
ji: gubre + -dar.
: gubredarî gubredarîtî gubredartî
gubredarî (navdêr, mê) rewşa gubredarbûnê.
ji: gubredar + -î
gubrekarî (navdêr, mê) rewşa gubrekarbûnê.
ji: gubrekar + -î
gubreker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê gubre dike.
ji: gubre + -ker
gubrekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye gubre kirin
gubrekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) gubre
gubrexane (rengdêr) bi awayekî gubre.
ji: gubre + -ane
gubre kirin lg. . gubre kerdene, sil kerdene, zibil kerdene
gubrekirî rd. gubrekerde, silkerde