Encamên lêgerînê
gonca gulpik, bişkok, bijkoj, xwençe, xunçe,pindik
gulpik, bişkok, bijkoj, xwençe, xunçe, pindik * gonka gül gula gulpik m
gonca gül gula gulpik m
gondol gondol (çeşîdek belemeki ye) m
gondol (çeşîdek belemekî ye) m
gondolcu gondolvan nd
gondolvan nd
gonk 1. gong mzk 2. gong sp/m
1. gong mzk 2. gong sp/m
gonokok gonokok (mikroba nexweşiya sûzenekê ye) m
gonokok (mîkroba nexweşiya sûzenekê ye) m
gon n 1. erkeğin cinsel organı (hayvan için) 2. çiftleşme (dişi hayvanın döllenmek için erkekle bir araya gelme) 3. kızan (kedi gibi hayvanların çifleşme isteği)
gon (ii) n 1. beniz, bet beniz, nevir 2. renk 3. boya
gon xwarin l/gh çiftleşmek, karınmak (dişi hayvanın döllenmek için erkekle bir araya gelmek)
çiftleşmek, karınmak (dişi hayvanın döllenmek için erkekle bir araya gelmek)
gonandî rd 1. renkleme 2. boyama, boyalanmış olan
gonandin m 1. renkleme 2. boyalama, boyama
l/gh 1. renklemek (renklerle boyamak) 2. boyalamak, boyamak
gonc (i) n 1. kütük (kesimden sonra ağaç gövdesinin toprakta kalan bölümü) 2. odun kütüğü 3. omaca, omça, bağ kötüğü
gonc (ii) rd 1. apalak (gürbüz, iri ve tombul) 2. ablak suratlı
goncal çukur.
m çukur (çevresine göre alçak olan, aşağı çökmüş olan yer)
goncalî rd çukurlu
goncalî bûn l/ngh çukurlanmak, çukurlaşmak
goncalîbûn m çukurlanma, çukurlaşma
goncan bnr guncan
goncandin bnr guncandin
gonce gonca.
goncik rd 1. apalak (gürbüz, iri ve tombul) 2. ablak suratlı
goncik (i) n 1. kütük (kesimden sonra ağaç gövdesinin toprakta kalan bölümü) 2. odun kütüğü
goncika mêjî nd soğancık
goncîn bnr guncîn
gond m değirmen çark kanatı
gondol m gondol
gondolvan nd gondolcu
gonê (...) bûn kızana gelmek
gonê (pisîkê) hatin kızana gelmek
gonevêrk m derinti, güruh (değersiz, aşağı görülen topluluk)
gong (i) m künk
gong (ii) m kurultay, kongre
gong (iii) mzk/sp m gonk
gongil (i) bot/n bir geven cinsi, çiçekli geven
gongil (ii) n kıvrım, bukle
gongilê keran bnr kerbeş
gongilî rd 1. kıvrık, kıvrışık 2. kıvrıkça
gongilîtî m kıvrıklık, kıvrışıklık
gongilok bot/m anemon
gonî m boya
bot/m geven (Astragalus)
gonî (iii) nd söz konusu
gonî bi kar anîn boya kullanmak
gonî girtin boya tutmak
gonî kirin boyamak, renklendirmek.
l/gh boyalamak, boyamak
gonî lê xistin boya vurmak (veya çekmek)
gonî ya (wê) çilmisîn boyası atmak
gonî yê dewaran bir geven türü
gonî yê fisek bir geven türü
gonîa (wê) reng dan boyası atmak
gonîdar rd boyalı
gonîfiroş nd/nt boyacı (satan kimse)
gonîfiroşî m boyacılık
gonîker nd/nt 1. boyacı (imal eden) 2. boyacı (boya yapan)
gonîkerî m boyacılık
gonîkirî rd boyalı (boya sürülmüş, boyalanmış olan)
gonîkirin m boyalama, boyama
gonir bnr kînor
gonokok m gonokok
gonxwarî rd karınmış (hayvan çiftleşmiş)
gonxwarin m çiftleşme, karınma
gon berhildan û pelxwarin *"bizin dizîka gon dixwe, lê eşkere dizê"
(navdêr, nêr) guhnêl, gonxwarin, gulên, gilwên, gunêl, gunhêl, cotbûna heywanan, seksa ajelan, cor, şikl, reng, boyax, boya.
Herwiha: gûn.
Bide ber: gan gen gun.
ji: 1. Bi maneya cotbûnê ihtimal e ku têkilî ganê ye.2. Bi wateya rengî, hevreha farisî گون (gûn), pehlewî gûn, ya avestayî gewne, jiari. գոյն (goyn) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin..
Bikaranîn: Lêker: gon xwarin. Navdêr: gonxwarin.
: bêgon bêgonî bigon bigonî gondar gondarî gonî gonxwarin
gon xwarin (lêker)(Binihêre:) gon
gonandin (lêker)boyaxkirin, sebixandin, gonîkirin, rengandin, rengkirin. Tewîn: -gonîn-.
ji: gon +-andin
goncal kortal, çal
kortal, çal
goncalî (navdêr, mê) çaltikî, çalikî, kortalî.
ji: goncal +-î
goncalî bûn (lêker) kortalî bûn.
ji: goncalî + bûn
gonce qurmê dar û giyayê hişkbûyî
qurmê dar û giyayê hişkbûyî
gondar (rengdêr) biguhnêl, bigonxwarin, bigulên, bigilwên, bigunêl, bigunhêl.
ji: gon + -dar.
: gondarî gondarîtî gondartî
gondarî (navdêr, mê) rewşa gondarbûnê.
ji: gondar + -î
gone (navdêr, mê) çawanî, çilotî, taybetmendiyên tiştekî, dirûvê tiştekî, şiklê tiştekî, çawanbûn tiştekî: wesfa tiştekî dan (bas kirin ku tiştek çawan e), ew çi gone mirov e, goneya vî cawî baş e.
Herwiha: wesif.
Bikaranîn: Lêker: wesf dan. Navdêr: wesfdan Rengdêr: wesfdayî.
ji: binêre gon.
: wesfandin, wesfandî, wesfder, wesfî, wesfîner
gongil [I] cureyekî goniyan e *"gongil çiqas hol be, dê li cihekî rast bisekine" [II] 1. qat bi qat 2. gustikên porî gonî gûnî *"goni, tu carî di bin berfê de namîne"
cureyekî goniyan e gongil çiqas hol be, dê li cihekî rast bisekine, qat bi qat, gustikên porî gonî gûnî goni, tu carî di bin berfê de namîne
gongilî (navdêr, mê) xirpûşkî, xurpûşokî, xingalokî, gun­gilî, badayî, pilûç.
ji: gongil +-î
gongilîtî (navdêr, mê) xirpûşkîtî, xurpûşokîtî, xingalokîtî, gungilîtî, badayîtî, pilûçtî.
ji: gongil +-îtî
gongilok (navdêr, mê) nîsanok, bûkûzava, kulîlk, gula le, kulîlka nîsanê.
ji: gongil +-ok
gonî kirin (lêker)(Binihêre:) gonî
gonîfiroş (navdêr, mê) boyaxfiroş.
ji: gonî +-firoş
gonîfiroşî (navdêr, mê) boyaxfiroşî, sebaxfiroşî.
ji: gonî +-firoşî
gonîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê gonî dike, boyaxker.
ji: gonî + -ker
gonîkerî (navdêr, mê) boyaxkerî, sebaxfiroşî.
ji: gonî +-kerî
gonîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye gonî kirin
gonîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) gonî
gonîxane (navdêr, mê) boyaxane.
ji: gonî +-xane
gonxwarin (navdêr, mê) guhnêl, gonxwarin, gulên, gilwên, gunêl, gunhêl, cotbûna heywanan, seksa ajelan, bo avisbûna ajelan hatina gadanê: Çêleka me ji gayê belek gon xwar. Ew dêlik ji kîjan kûçikî gon xwariye. gon. Lêker: gon xwarin.
ji: gon + xwarin.
: gonxwarî gonxwer gonxwerî
gondolier gondolvan
gone çû
goneness hicinandîbûn, jipertavketin.
gon n. gon, gewz, reng, gunî, bengz, qir n.
gonandin lg. rengnayene, gon kerdene, reng kerdene
m. rengnayis, rengkerdis, gonkerdis n.
gonc t-d. dexes, çimnêbar, çimteng, mûr, hesud, çimsîya, mudî, hasud, hasid
n. gasar n.
goncal m. çale, çalike, kortike m.
gonek m. tip. tanqur, fitiq, fetiq n.
gong n. bûzî, kûnge, pûrxane, porxane m.
m. kongre, kombîyayiso pêroyî n.
gongil rd. kankol, xelek, lul, çunqal, kangal, kakol, çankol
gongilî rd. kakolin, xelekin, lulin, çunqalin, çankolin, tadaye
gonî didanê devê; astragalus micropterus
m. boyax, boye n.
m. bot. gone, gewen n.
gon (n) bakınız: gan (n)
(n) bakınız: guwan (n)
gon ver di bîyayîne bakınız: ganî ver de bîyene
gon werdene (inek ve düve için) çiftleşmek
gondil (n) bakınız: guwandil (n)
gondîl (n) bakınız: guwandil (n)
gone bakınız: ganî
gonewer -e, bakınız: gonîwer
gonga (m) bakınız: kakile (m)
gongêr (n) bakınız: Gangêr (n)
gonî bakınız: ganî
(m) kan
gonî bîyene kanamak
gonî cikewtene kanlanmak, kan yürümek
gonî dayene kan vermek
gonî dekewtene kanlanmak, kan yürümek
gonî deqesîyayene kan oturmak, kan yürümek
gonî kerdene kanatmak
gonî qelibnayene kan kusmak
gonî qesîyayene kan oturmak, kan yürümek
gonî raverdayene kanı dışarı akıtmak (hayvan içi (n)
gonî raviretene kan kusmak
gonî ravirêtene bakınız: gonî raviretene
gonî ravirtene bakınız: gonî raviretene
gonî top bîyene kan birikmek
gonî veradayene kanı dışarı akıtmak (hayvan içi (n)
gonî verdayene kanı dışarı akıtmak (hayvan için)
gonî verişnayene bakınız: gonî verişnayene
kan kusmak
gonî veritine bakınız: gonî viritene
gonî vireznayini bakınız: gonî verişnayene
gonî viritene kan kusmak
gonî viritini bakınız: gonî viritene
gonîameyîş (n) kanama
gonîbîyayîş (n) kanama
gonîi 1)b. ganî
gonîv (n) bakınız: guwan (n)
gonîwer -e, kan emici
gonîya ... veradayene kanını aldırmak (hayvan içi (n)
gonşenik -i, bakınız: ganşenik -e,
gonşenikê (m) bakınız: ganşenikî (m)
gonşenikey (m) bakınız: ganşenikîye (m)
gonsivik -i, bakınız: gansivik
gonsivikê (m) bakınız: gansivikî (m)
gonsivikey (m) bakınız: gansivikîye (m)
gonûgoştin -i, bakınız: ganûgoştin -e,
gonverdibîyayîş (n) bakınız: ganîverdebîyayîş (n)
gonya (m) bakınız: gonye (m)
gonye (m) gönye
gonca tolebişk (n), pind (n), pindik (n), gipik (n)
goncanın açılmaya başlaması rabilîyayene Goncalar açılmaya başladı. (Tolebişkî rabilîyayî.)
gone awa, şêwe, reng
gonye tûr, kîs, telîs, tûrik, kîsik, telîsk