Encamên lêgerînê
goşt n 1. et (insanlarda, hayvanlarda deri ile kemik arasındaki kas ve yağdan oluşan tabaka) * di vê mihê de goşt nîn e, pir qels e bu koyunda et yok, çok zayif 2. et (kasaplık hayvanlarda sağlanan kaslardan oluşmuş besin maddesi) * bihayê goşt pir zêde ye etin fiyatı çok yüksek 3. et (meyvelerde çekirdekle deri arasındaki bölüm) * di vê zeytûnê de tiştê ku jê re goşt bê gotin nîn e bu zeytinde et denecek bir şey yok 4. öz (çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça)
goşt (i) bot/n dikenli, yumrusu büyük soyulup yenilen bir bitki
goşt bêhestî tune bûn armudun sapı var, üzümün (veya kirazın) çöpü var demek
goşt bêyî hestî nabe üzümün çöpü armudun sapı var demek
goşt dan hesp, giya dan kûçikê ata et, ite ot vermek, ite ot, ata et vermek
goşt girtin l/gh etlenmek
et tutmak, et bağlamak (şişmanlanmak)
goşt jê kirin man hestî etinden et koparmak (veya kesmek)
goşt ketin devê birînê yara et bağlanmak, kapanmak
goşt pê hatin semirmek
goşt û hestî 1) et ve kemik 2) etle tırnak gibi
goşt û neynok ji hev nabin et tırnaktan ayrılmaz
goştanekî rd 1. etimsi 2. etli (meyveler için)
goştarme rd rezil
goştarmetî m rezillik, rezalet
goştav m et suyu
goştberxik bot/m kuzu göbeği (Agaricus campestris)
goştbirinc n etli pirinç pilavı
goştdank m etlik, et konulan yer
goştê (yekî) nekirin pênc pere ciğeri beş para etmez
goştê (yekî) weka benîşt cûtin (mec) insan eti yem(birini çekiştirmek)
goştê binzik karın tası
goştê biraştî nd közleme, külbastı, cızbız
1) ızgara et 2) sacta kızartılan et
goştê biraştinê nd ızgaralık, ızgaralık et
goştê çemlaqî kara et (kastan oluşan yağsız et)
goştê cengekirî nd kıyma et
goştê çir sert et
goştê dewaran sığır eti.
goştê genî bila di dîzika xwediyê xwe de be kol kırılır yen içinde
goştê genî di dîzika xweyî de kol kırılır yen içinde
goştê girmilkan nd mehle
goştê henû nd çiğ olarak saklana ve kışın yenilen bir tür et
goştê hêrayî nd öğütülmüş et
goştê hûrkirî kıyma.
nd kıyma et
goştê hûrkirinê nd kıymalık et
goştê kelandî haşlama et
goştê kişandî nd kıyma et
(an jî cengekirî) kıyma et
goştê kizirandî ızgara et
goştê mêweyê bot/nd meyve ortası
goştê mirovê şêr nayê ber terazûyê yiğidin eti tartılmaz
goştê pizotê nd közde derimsi ete sarılan et yemeği
goştê sêlê nd sac kavurması
sac kavurması
goştê sirtê nd pirzola (kasaplık hayvanda omurganın iki yanındaki bölge)
goştê şîşê nd şiş kebab
goştê şîşikan şiş kebab
goştê sorkirî kızartılmış et
goştekelem m kapuska
goştekî rd etimsi
goştenekî rd etli (meyveler için)
goştexur rd et obur
goştexwer rd et obur
goştfiroş kasap.
nd/nt 1. kasap 2. kasap (dükkanı)
goştfiroşî m kasaplık
goştgirtin m etlenme
goştî m tuzlanıp kış için saklanan et
goştik n et, etcik
goştilî sp/m güreş
goştîn m çürütme (eti bayatlayıp gevrek duruma getirme)
goştîn (i) rd etten yapılma, etten
goştîn çêkirin çürütmek
goştkar nd/nt etçi, kasap
goştkarî m etçilik, kasaplık
goştnexur nd/nt et yemez, vejetaryen
goştnexurî m et yemezlik, vejetaryenlik
goştnexwer nd/nt et yemez, vejetaryen
goştnexwerî m et yemezlik, vejetaryenlik
goşto n 1. et (çocuk dilinde) 2. rd/argo şişman, şişko
goştpare biy/m cenin, dölüt
goştpere biy/m cenin, dölüt
goştxur rd etçil, et obur
goştxwer etobur.
rd etçil, et obur
goşt tebeqeya ku li ser hestiyan hêşîn dibe *"ber goştê çûyî nakeve, ber ser û piyan dikeve"
(navdêr, nêr) parçeyên nerm yên leşî (ev parçeyên leşê heywanan tên xwarin).
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: گۆشت.
Bide ber: çerm, hestî, pîst, xwîn.
ji: hevreha soranî û zazakî goşt, kurdiya başûrî gûşt/gwêşt, belûçî û farisî گوشت (goşt, gûşt), pehlewî goşt, tacikî гӯшт (gûşt), talîşî gûjd... hemû jiari ji gaw- (ga, çêlek) + -tenu (leş, ten) anku leşê gayan/ çêlekan. Binêre: ga û ten. Lê herwiha bide ber zimanên germenî yên bakurî: swêdî kött, danmarkî kød, norwecî kjøtt, îzlendî kjöt... Peyva hindî गोश् (goşt), kirgîzî û oyxurî göş, ozbekî goʻsht, urdûyî گوشت (goşt)... ji zimanên îranî hatine wergirtin..
Bikaranîn: Lêker: goşt girtin. Navdêr: goştgirtin.
: avgoşt, bêgoşt, bêgoştî, bigoşt, bigoştî, goştdar, goştdarî, goştgiran, goştgiranî, goştî, kêmgoşt, kêmgoştî, têrgoşt, têrgoştî
goşt girtin (lêker) qelew bûn, gir bûn, givirîn. Navdêr: goştgirtin.
ji: goşt + girtin.
: goştgir goştgirî goştgirtî
goşt li ser postê (yekî) hûr kirin (biwêj) eziyet û zilm lê kirin. wan leşkeran du salan goşt li ser postê min hûr kirin.
goştê (yekî) çûn, hestî man (biwêj) gelekî jar bûn. hema rasti jî go.pê xecê çûye, hestî mane.
goştê (yekî) xwarin, hestî man (biwêj) zilm û çewisandin kirin. xwede di heqe wan de be, wan goştê keça min xwarin, hes-tiyen we man.
goştê berxan e, li ber çavan e (biwêj) her tişt, vekiri û eşkere li holê ye. goştê berxan e, li ber çavan e. ne hewceye ezpesnê malê xwe bidhn.
goştê canê (yekî) xwarin (biwêj) gelekî aciz kirin. ji bo kesên pir hov û kutkuto tê gotin. eman wan zarokan û wî mêrikî goştê canê wê rebenê xwarin.
goştê ciwanan dixwî tu zanî, goştê pîran dixwî tu zanî; na dilê te dişewite, tirşikan jî dixwî tu zanî (biwêj) tu bi qîma xwe yî, dilê te çawa dixwaze wer bike. ha ji te re ji her cureyî. goştê ciwanan dixwî tu zanî, goştêpîran dixwî tu zanî; na dilê te dişewite, tirşikan jî dixwî tu zanî. (bnr. çîrok) gurekî pir pîr hebûye. wisa bhçî, perîşan û pejmûrde bûye ku edî nikaribuye ji xwe re tiştekî peyda bike û zikê xwe ter bike. rojeke li ber zinarekî vedileze ji betaqet? nikare bilebite. gurekî ciwan rastî wî te û jê dipirse: tu çi dikî apo? ev çi halê te ye? gme pîr dibe je: lawo we/eh ez edî pîr hûme. halê min î ku li pey kerî û su riyan higerim û tiştekî higirim û hixwim nîn e. zehfhirçî me, ev çend roj in ku min tiştek nexwariye, loma jî nikarim ji dewsa xwe rahim. gure ciwan jê re dibêje: apo hela m hehekî şehir bike, ez ê ji te re tiştekî hikim. cihê ku lê ne li bintare re derbas dibe. gure ciwan lê meze dike ku wa ye mirovek di re de diçe. li pêşiya wî kereke barkhî. li pey wî jî deşa kerê jixwe re hedî hedî dimeşin. bala xwe didiye ku deşika kerê gelekî par re maye. gure ciwan di hundire xwe de dibêje: hema jirsend ev firsend e. li gorî rewşa neçîra xwe peşnûma xwe di serê xwe de çedike û dest bi kare xwe dike. wekî plana xwe bere erîş dike deşa kere, we diaveje erdê û zikê we didirîne. xwediye deşe ber bi deşe ve direve. lê gur ve care jî xwe digihûx; kerê zikê kerê jî diqelişîne. bi ketina kere re bare we ye ku bi tirşike dagirtî ye dirije erde. xwediye kerê perîşan dibe. hinekî dike hewar û dide xeberan, lê di dawiye de tera xwe dadişîne. diaveje ser mile xwe û por poşman bere xwe dide mala xwe. gure ciwan ve care vedigere te cem gure pîr û jê re dibêje: apo de tu were hinihere kûre te çi lê kiriyel... alîkarî dike û gure pîr tîne bal cendeke kere, deşe û tirşika li erdê rijiyayî û bi serbi 1 indî xwe kuşeve dike û dibêje: di guhertoyek din de jî di bare kerê de sev hebûne û ji ber we jî wer ev biwêj wer tê gotin: apo te dive goştê pîran bixwe, te dive ye ciwanan û te dive lih û fih sevan jî ser de hixwe.
goştê genî di zikê xweyî de (biwêj) dive qisûr û eşen malbat an jî kome ji kesên xerib re neyen eşkerekirin. helbet derd û kulen me yen taybet hene, lê tu de çawa bild; goştê genî di zikê xweyî de.
goştê heram 1. qelewbûna bêteşe 2. goştê ser mûziya mêran a beriya sinetkirinê
goştê hêrayî goştê hûr hûrkirî
goştê hev cûtin (biwêj) paşgotiniya hev û din kirin. cîranen hev in lê dîsajî heta evare goştê hev du dicûn.
goştê hev xwarin (biwêj) bi hev du re debar nekiriné, hev du zede aciz kirin. wan di navîna du salan de goştê hev xwarin.
goştê min şor e, li xelkê xweş nayê (biwêj) ez berozgar im. nizanim çima, lê goştê min şor e, li xelkê xweş nayê.
goştê nerme goştê bêhestî
goştfiro (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê goştî di firoşe
goştfiroş pîşekarê firotina goştî; qesab
pîşekarê firotina goştî; qesab
goştfiroşî (rengdêr) cihê firotina go/î, qesabxane
goştgirtin (navdêr, mê) qelewbûn
goştî goştê hişkirî
(rengdêr) goştê hişkirî
goştik dixwe, donik naxwe (biwêj) ji bo kesên kone û berjewendiyen xwe baş dizanin tê bikaranîn. hey ew çi zane ye. xwe nazi dixe, lê tama deve xwe ji baş dizane. goştik dixwe, lê donik naxwe.
goştnexur (rengdêr) mirov yan candarên go/tî na xun ango tenê xwarinên giyayî di xun
goştnexurî (navdêr, mê) vejetaryenî.
ji: goştnexur + -î
goştparêz (navdêr, mê) stêrika goştî.
ji: goşt +-parêz
goştpere cenîn
cenîn
goştxur sewalên ku debara jiyana wan tenê goşt e û nikarin biçêrin
sewalên ku debara jiyana wan tenê goşt e û nikarin biçêrin
goştxwer (rengdêr) (navdêr) mirova/ê yan ajelê/a ku goştî (ne tenê riwekan) dixwe.
Herwiha: goştxor, goştxur.
Dijwate: giyaxwer, riwekxwer.
ji: goşt + -xwer.
: goştxwerî, goştxwerîtî, goştxwertî
goştxwerî (navdêr, mê) rewşa goştxwerbûnê, mirovxwerî.
ji: goştxwer + -î
goşt (m.) meat
meat
m. meat
m. meat
goştê biraştî roast meat
goştê kelandî boiled meat
goştê kizirandî / sorkirî grilled meal
goştê qelî fried meat
goştfiroş (m.) butcher
goştfiroşî (f.) butchery
goştxwer (m.) carnivorous
goşt goşt
goşt girtin goşt girtin, qelew bûn, zexm bûn
goştaw goştav, avika goştî
goştî kal goştê xav
goştin zexm, qelew, têrgoşt
goştxor goştxwer
goşt мясо
goşt мясо