Encamên lêgerînê
giyan ruh, tin.
n 1. ruh, can, dirim * giyanê wî şad be ruhu şad olsun 2. fel ruh, tin (bedeni etkin kılan canlılık ilkesi, bedenin hayal gücü)
a/ê min ruhum, canım
giyan (i) m erişim, eriş
giyanas nd/nt ot bilimci
giyanasî m ot bilim
giyanber rd canlı
giyanbir rd can götüren
giyandar rd canlı
giyanê pîroz kutsal ruh
giyanê xwe dan ruhunu teslim etmek
giyaner nd/nt eriştirici, ulaştırıcı
giyanerî m eriştiricilik, ulaştırıcılık
giyanewar rd canlı, dirimli (hayatı olan)
giyanewer rd canlı, dirimli
giyanî ruhsal.
rd ruhî, ruhanî, ruhsal
giyanîtî m 1. canlıcılık, animizm 2. psî/fel tinselcilik, spiritüalizm
giyankuj rd can alıcı
giyanliber rd canlı, dirimli (hayatı olan, canlı)
giyannas nd/nt psikolog, ruh bilimci
giyannasî m 1. psikoloji, ruh bilimi 2. wj psikoloji
giyannasîkî rd ruhsal
giyannasîtî m psikolizm, ruh bilimcilik
giyannasiyî rd psikolojik, ruh bilimsel
giyanpîvî m ruh ölçümü
giyansûz rd korkunç
rd 1. acı, acı veren 2. korkunç, dehşetli (korku veren, dehşete düşüren)
giyansûzî m korkunçluk
giyanwerîtî m canlıcılık, animizm
giyan 1. can 2. ruh, gan
1. can, ruh (navdêr, nêr) can, ruh, rewan, rih, di ol û dîn de diyarîya ku xweda dida mirov gava jidayîk dibe û ger mir ji laşê wê/wî derdikeve.
Hevwate: can, ruh, rewan, rih.
Herwiha: gîyan, gyan.
ji: Proto-hindûewropî: ane- (nefes kêşan) Proto-aryayî: an- (nefes kêşan) Avestayî: viiānayā (”giyan, ruh”) Middle Persian: gyān (”giyan, ruh”) Pûnjabî: gyān (”giyan, ruh”) Farisî: ǰān (”giyan, ruh”) xun: giyūn (”giyan, ruh”) siv: gān (”giyan, ruh”) ... ir Kurmancî: cān, giyan (”giyan, ruh”) Kurdî (Soranî): giyān (”giyan, ruh”) Zazakî: gīyān (”giyan, ruh”) Sanskrîtî: ān (nefes kêşan) Yewnanî: anemos (ba) Latînî: animus (nefes kêşan) ... Çavkanî: Cheung p.161, Watkins p.4, Etymonline.
: bêgiyan, bêgiyanî, bigiyan, bigiyanî, giyandar, giyandarî, giyander, giyanderî, Giyangir Ezraîl, Ruhstîn, giyanî, giyannas, giyannasî, Giyanstîn Ezraîl, Ruhstîn
giyan dan (biwêj) mirin yan hatin kuştin, can dan, xwe fîda kirin, xwe gorî kirin, xwe qurban kirin: Wan bo azadiya Kurdistanê giyanê xwe da.. Navdêr: giyandan.
ji: giyan + dan.
: giyandayî, giyander, giyanderî
giyanasî (navdêr, mê) riweknasî, botanîk, gulûgiyanasî, zanista ku lêkolînan li ser riwekan anku gulûgiyayan dike.
Herwiha: giyazanî.
Bide ber: giyannasîJornav, siriştnasî.
Têkildar: ajelnasî.
ji wêjeyê: Hevalê/a Gewda jî hêviyên gelekî girîng rêz kirine. Bi rastî jî di warê weşangeriya Kurdî de pirsgirekên zimanî cihekî girîng digirin. Nemaze jî di warê têgehên zanistî yên wekî civaknasî, giyanasî, siyasetzanî û hwd. de kêmasiyên mezin hene. Lê hêvîdar im ku ev kêmasî dê di demekî kin de ji holê rabin. Jixwe ku viya jî ji bo her Kurdê bihistyar zêdetir xebat divê. Înş. em jî li gor derfetên xwe bibin ji yên xebatkaran.(Haşim Ay, Islahaber.com, 5/2009).
ji: giyanas + -î ji giya + -nas + -î
giyanber (navdêr, mê) candar, giyandar, canber, canewer, canliber, ruhber, ruhdar, ruhliber, zinewer, zîndewer, zîndeber, giyanlibcr, bican, biruh, giyandar, sax, zindî.
ji: giyan +-ber
giyandan (navdêr, mê) xwe gorîkirin, mirin
giyandar (navdêr) candar, ruhdar, mirov û ajel û tiştên din yên ku ruh û can heye.
ji: giyan + -dar.
: giyandarî, giyandarîtî, giyandartî
giyandarî (navdêr, mê) benderuhî, candarî, jîndarî, rewşa giyandarbûnê.
ji: giyandar + -î
giyandarkî (navdêr, mê) bigiyandarî.
ji: giyandar +-kî
giyanê xwe dan 1. bi ser heqiya xwe de çûn; mirin 2. cangorî bûn
giyanewer 1. zindî, jîndar 2. candar
giyanewerî (navdêr, mê) bûnewerî
giyanewernas pisporê ruhberan
pisporê ruhberan
giyanewernasî zanistên têkildarî jiyana giyandaran
(rengdêr) zanistên têkildarî jiyana giyandaran
giyangir serenav, nêr, Ezraîl, Giyanstîn, Ruhstîn
giyangirtin (navdêr, mê) qelewbûn, :wî piçek giyan girtîye
giyanî zindîtî, ruhanî
(rengdêr) canî, ruhî, derûnî, rewanî, tiştê têkildarî giyanê, psîkolojîk, psîkî.
ji: giyan + -î.
: giyanîtî
giyanî kirin (lêker) nemaye kirin.
ji: giyanî + kirin
giyanîkî (navdêr, mê) bi giyanî.
ji: giyanî +-kî
giyanîtî (navdêr, mê) rewşa giyanîbûnê.
ji: giyanî + -tî
giyankî (navdêr, mê) bi giyanî.
ji: giyan +-kî
giyankirî (rengdêr) giyandarîtî.
ji: giyan +kirî
giyanleper (Soranî) (navdêr)wate, giyanewer, giyandar
giyannas (navdêr, mê) psîkolog, derûnnas, rewannas, cannas, ruhnas
giyannasî (navdêr, mê) psîkolojî, rewannasî, derûnnasî, cannasî, ruhnasî, lêkolînên zanistî li ser giyanê mirovan, bi taybetî nesaxiyên giyanî, lêkolînên zanistî li ser tevgerr û reftarên mirovan yan ajelan.
Bide ber: giyanasî.
ji: giyannas + -î
giyannasîkî (navdêr, mê) psikolojîk.
ji: giyannasî +-kî
giyannasîtî (navdêr, mê) derûnnasîtî, ruhnasîtî, psikolojîzm.
ji: giyannas +-îtî
giyannasiyî (navdêr, mê) derûnnasiyî, psikolojîk, psîkolojîk.
ji: giyannas +-iyî
giyansaz (navdêr, mê) psîkyatr, derûnsaz, rewansaz, nefssaz, cansaz
giyansazî (navdêr, mê) psîkyatrî, derûnsazî, rewansazî, nefssazî
giyanstîn serenav, nêr, Ezraîl, Ruhstîn, Giyangir
giyansûz (rengdêr) mithîş, tirsnak, erjeng, ecêb, seyr, ecayîb, girtole, hêwilnak
giyansûzî (navdêr, mê) eıjengî, tirsehêzî, hêwilnakî, sehmkarî, tirsnakî.
ji: giyansûz +-î
giyan soul
m. soul
giyanas botanist
giyanasî (n) botany; (adj.) botanic, botanical
giyanewer (living) organism, living being
giyanî mental
giyan Geist
giyanewer lebend
giyankêş der Todesengel
giyan m. cirestis, gîyayis, rîresayis, restis n.
m. qertîboz, zirope, xeyalet, metekin, sipêla, qerqertî m., xayve,xeybe n.
n. gan, can, gîyan, cun, gun n.
giyan dan lg. gan dayene, can dayene, gîyan dayene
giyandarwêr n. heywan, ters, heywon, heywun, heyban n.
giyanermik m. vaso nerm, nermvas n.
giyanî rd. ruhên, canên, ruhî, gîyanî, royên
giyankês n. cangîr, ezraîl, gangêr, ezrayîl, gangîr, gungêr, gongêr n.
giyanleber n. heywan, ters, heywon, heywun, heyban n.
giyannas m/n. psîkolog, ruhsinas, ruhzan n.
giyannasî m. psîkologî, ruhsinasîye, ruhzanîye, psîkolojî n.
giyan can, giyan, ruh
beden, leş, gewde
kelex
can, ezbenî, ezgorî, ezqurban, ezheyran, ruha min: Bira giyan bira can
giyan bûn li ber mirinê / sekeratê bûn
giyanas giyanas, kesa/ê giyayan (t yên dibin derman) dinase û karûbarê wan dike
giyandar jîndar, candar, biruh
sax, zindî, nemirî
giyane, giyaneke bn giyan
giyanelaw jana / janên mirinê
giyanewer jîndar, candar, biruh
lawir, ajal, heywan
giyankêş canstîn, ruhstîn, firîşteyê mirinê, Ezrayil
giyanleber lawir, ajal, heywan
jandar, biruh, jîndar
giyansext ezyetkêş, kesa/ê ji berî mirina xwe pir ezyetê ji nesaxiyan dibîne û paşî dimire