Encamên lêgerînê
gemî m gemi
gemî di axê de asê bûn gemi karaya oturmak
gemî tê de asê bûn gemi karaya oturmak
gemîgeh m gemilik, tersane
gemîvan nd/nt gemici
gemîvanî m gemicilik
gemîya barkêş yük gemisi
gemîya bêlenger timî qeza ye li ser önlem almamış olan her zaman kazayla yüzyüzedir
gemîya bibêrik der kürekli gemi
gemîya nuh Nuh’un gemisi
gemî keştî gemor tiştê ku dirûve tehlbûnê lê dikeve; tehlovançkî
(navdêr, mê) keştî, vapor, kelek, papor, baxîre, sefîne, beleme, qayîk, navgîna ku mirov pê li ser avê dimeşe, navgîna ku mirov pê li fezayê digerre: Nasa keştiyekê dişîne Merîxê..
Herwiha: gêmî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: گه‌می.
Bide ber: genî.
Têkildar: ankor, bender, lenger.
ji: jitirki gemi, hevreha azerî gəmi, tirkmenistanî gämi, teterî gemi, ozbekî kema, qazaxî кеме (keme), hemû ji maktirkî kēmi yan gẹ̄mi. Peyva gemî ji mêj ve di kurdî de cih girtiye (li derveyî Bakurê Kurdistanê jî). Keştî van salên dawîn bi rêya soranî ji farisî hatiye. Li Başûrê Kurdistanê peyvên erebî baxîre û sefîne jî li kar in. Vapor/bapor jî ji zimanên ewropî hatine..
: gemîajo, gemîçêker, gemîçêkerî, gemîgeh, gemîk, gemînas, gemînasî, gemîsaz, gemîsazî, gemîvan, gemîvanî, gemîzan, gemîzanî.
ji wêjeyê: Pêlîstank Hoy dayê dayê, hoy dayê Şev û rojan min xew nayê Hîvî û xema, sal û dema Kirim rêvîng li dunyayê Rojgar û sal û dewrana Kerrov û befr û barana Rêl û rewal, dol û nihal Dipîvim ez biyabana Bêkes û bêwar û yar bûm Hêşta zarok ez huşyarbûm Ji bona jîneka azad Li gemiya xewna siyarbûm Vê perravê û wî benderî Gerryam cîhan seranserî Hîvî û daxwaz her man û xewn Keftim jîna derbederî Temen bûrî, roj bi lez in Sal û dewran zû dibezin Nizanim ez çima dayê Negehiştim xewna mezin? Negehiştim viyana xo Tinê ez mam semyana xo Qeder hat û ez dûr kirim Ji hêlîna jiyana xo _____________ Tekst: Edîb ÇELÎK
gemîgeh (navdêr, mê) keştîgeh, bender, lîman, li beravê cihê keştî lê disekinin, bêder.
Herwiha: gemîga, gemîgah, gemîge, gemîgih.
ji: gemî + -geh
gemîk (navdêr, mê) belem, qayîk, keştîk, gemiyên biçûk, sefînok, kelek, keştî.
ji: gemî + -k
gemîvan (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê gemîyî di hajot, xwedîyê gemîyê
gemîvanî (rengdêr) karê hajotin û sexbêrkirina gemîyan, keştîvanî
gemî m. kestîye, gemîye m.
gemîvan m/. kestîcî, gemîcî, kestîwan, gemîwan n.
gemîvanî m. kestîcîyîye, gemîcîyîye, kestîwanîye, gemîwanîye, kestîwanênî m.
gemî, gemye keştî, gemî, vapor, papor, sefîne, baxîre