Encamên lêgerînê
gûn (i) bnr gon (I)
gûn (ii) n 1. benz, beniz 2. renk
gûn (iii) m devran, dönem
gûnegûne rd renk renk
gûnesmer rd esmer tenli
gûnî bot/m geven (Astragalus)
gûnroj bot/m bir üzüm türü
gûnya m gönye
gûnya kirin l/gh gönyelemek
gûnyakirin m gönyeleme
gûn 1. reng 2. boyax
1. rengê rûyê mirovan (navdêr, mê) xulk, rengê rûyê mirovan, alek, gep, rûçik.
ji: hevreha gum (gep, alek) ya kurmancî û گونه (gûnê) 1. serdem, dewran (navdêr, mê) serdem, dewran, dem, zeman.
Bide ber: gon gun.
ji wêjeyê: Hêja ye ko em Ehmedê Xanî tava ronake toreya kurdî bi navê rêveberê gelê kurdî bi navê rêveberê gelê kurd bi nav bikin. Çima? Lewra ko Xanî Baba weke rêvebirekî dilsoj û agah li xema gel û welatê xwe daye. Ew wekî rêvebirekî zana, mamosteyekî dilşewitî dixwaze gişt zanistên gûna (dewrana) xwe li rêka pirtûkên xwe de ferî gelê Kurd bike....
ji: Belkî ji gün ya tirkî
gûn lê zer bûn (biwêj) rengiz xera bûn. wech lê çilmisîn. bi dîtina qewasan re gûnê xelîl lê zer bû.
gûnî çêreyeke bistrî ya û dikine ardefa êgir; gonî
(navdêr, nêr) telîs, tûr, çiwal, torbe, tûrik, şilîf, şerîfî, xirar.
Herwiha: gwînî, gînî .Binêre.
Herwiha: çizdan, çante, zerf
gûnîk (navdêr, mê) gunî, telîs, heban, telîs, torbe.
ji: gûnî +-k
gûn n. gon, gewz, reng, gunî, bengz, qir n.
m. gûnd, çerx, çax, dewr, gûn n.
gûnî m. bot. gone, gewen n.
gûnya m. mat. gonye, gunye m.
gûnya kirin lg. gonye kerdene, gonyenayene
gûnyakirin m. gonyekerdis, gonyenayis n.
gûnd 마을 (ma-îl)