Encamên lêgerînê
firar 1. rev, firar *buna firar denilmez, kurtuluş denir ji vê re rev nayê gotin, xelasî tê gotin m 2. mişextî, firar hiq/nd
1. rev, firar * buna firar denilmez, kurtuluş denir ji vê re rev nayê gotin, xelasî tê gotinm 2. mişextî, fîrar hiq/nd
firar etmek revîn, firar kirin
firar et­mek revîn, firar kirin
firara kadem basmak piyê xwe li revê danîn
piyê xwe li revê danîn
firarî revok, mişext, serhilatî, firar (kesê ku firar kiriye, mişext e) rd
revok, mişext, serhilatî, firar (kesê ku firar kiriye, mişext e) rd
firar firar.
m 1. firar, kaçma * ji vê re firar nayê gotin, xelasî tê gotin buna firar denilmez, kurtuluş denir 2. hiq/rd firar, kaçak 3.rd firarî
firar kirin firar etmek
firarê dibistanê (an jî mektebê) mektep kaçağı, okul kaçağı
firarê hepsê hapishane kaçkını (suçlu olup henüz yakalanmamış kimse)
firarê leşkeriyê (an jî eskeriyê) asker kaçağı
firarî rd 1. firarî 2. m firarlık, kaçaklık
firartî m kaçaklık
firar (navdêr, mê) rev, revîn (bi taybetî ji leşkeriyê) (rengdêr) revok, ya/yê ku direve yan reviye.
Herwiha: fîrar.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: firar kirin. Navdêr: firarkirin Rengdêr: firarkirî.
: firarî
firar kirin (lêker)(Binihêre:) firar
firarbûyî (rengdêr) revî, çolkirî, bê xwedî, nepard.
ji: firar +bûyî
firarî (navdêr, mê) kesê reviyayî, (bi taybetî ji leşkeriyê).
ji: Ji erebî
firarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye firar kirin
firarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) firar
firartî (navdêr, mê) mişextî, revoktî.
ji: firar +-tî
firar kirin to escape, to flee
firar Deserteur
Fahnenflucht
Flucht
Flüchtling
Fortlaufen
Verlassen