Encamên lêgerînê
firç m 1. maya (şirdenden elde edilen peynir mayası) 2. maya * firçê wî heram e mayası bozuk (kimse)
firçe fırça.
m 1. fırça 2. mec fırça (resim yapma sanatı ve biçimi)
firçe kirin l/gh fırçalamak
firçefiroş nd/nt fırçacı (satan kimse)
firçefiroşî m fırçacılık
firçekirin m fırçalama, fırçalayış
firçevan nd/nt fırçacı (imal eden)
firçevanî m fırçacılık
firçeya riyan (an jî traşê) tıraş fırçası
firçik bnr firç
firçe porçe
(navdêr, mê) rînek, havlêk, amûrek bidestik e û bi serê wê ve dav hene û bo çend armancan têt bikaranîn, wek paqijkirina didanan, malînê, boyaxkirinê û şekirina pirçê.
Herwiha: firça.
Bikaranîn: Lêker: firçe lê dan, firçe kirin. Navdêr: firçelêdan, firçekirin Lêker: firçelêdayî, firçekirî.
Bide ber: gêzik.
ji: bi rêya yûnanî βούρτσα (vourtsa) ji latînî bruscia < bruscus ku ew bi xwe jî ji zimanekî cermenî yan jî keltî ye û rehên wê digihin Proto-hindûewropî bhreus- (zîl dan, şên bûn). Heman peyva latînî serekaniya brosse ya frensî ye ku wek brush ketiye inglîzî jî.
firçe kirin (lêker)(Binihêre:) firçe
firçekar (navdêr, mê) firçevan.
ji: firçe +-kar
firçekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye firçe kirin
firçekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) firçe
firçevan (navdêr, mê) firçekar.
ji: firçe +-van
firçe (f.) brush
(f.) brush
firçe kirin to brush
firçe kirin lg. firçe kerdene, firçenayene
firçea riyan m. firçeyê tirasî, firçeyê rîyî, firçeyê terdisî n.
firçea trasê m. firçeyê tirasî, firçeyê rîyî, firçeyê terdisî n.
firçekirin m. firçekerdis, firçenayis n.
firçewan m/n. fîrçecî, firçewan n.
firçewanî m. firçecîyîye, firçewanîye, firçecîyênî, firçewanênî m.
firçil rd. xag, xam, xav, xawuz, kal, xaxuz, xom