Encamên lêgerînê
ferfûr m 1. porselen 2. çok değerli kadeh
ferfûrfiroş nd/nt porselenci (satan kimse)
ferfûrî m 1. porselen 2. rd porselenden yapılma * fincanê ferfûrî fağfurî fincan
ferfûrker nd/nt porselenci (imal eden)
ferfûr amanên ji acûrê; kaxetîtik, porselen
(navdêr) porselen, çînî, keramîk, seramîk, kereseyek spî ye ku bi taybetî aman (firaq) jê tên çêkirin.
Herwiha: ferfîr.
ji: Kurdî-Erebî: فه‌رفوور.
ji: ji erebî فغفور (feẍfûr) jisanskriti भगपुत्र (bhegeputra: 1. bernavê padişahyên Çînê 2. ferfûr ku ji Çînê dihat) ji भग (bhege-: xweda) + पुत्र (putra: kurr) anku kurrê Xwedê ku bernavê padişahên Çînê bû. भग (bhege) ji Proto-hindûewropî bʰago- (binere beg) û पुत्र (putra) ji Proto-hindûewropî peh₂u- (binere pis)..
: ferfûrçî, ferfûrçîtî, ferfûrî, ferfûrçêker, ferfûrkar, ferfûrkarî, ferfûrsaz, ferfûrsazî
ferfûrî (rengdêr) (navdêr, mê) amanên ku ji ferfûrê hatine çêkirin.
ji: ferfûr + -î
ferfûrkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê ferfûr dike.
ji: ferfûr + -kar
ferfûrkarî (navdêr, mê) rewşa ferfûrkarbûnê.
ji: ferfûrkar + -î
ferfûrvan (navdêr, mê) çînîvan.
ji: ferfûr +-van
ferfûrvanî (navdêr, mê) çînîvanî, pîşekariya çînîçêkirinê.
ji: ferfûr +-vanî
ferfûr m. ferfûre m.
ferfûrî rd. ferfurên, ferfurî
ferfûrvan m. m. ferfûrcî, ferfûrwan n.
ferfûrvanî m. ferfûrcîyîye, ferfurwanîye, ferfûrcîyênî m.