Encamên lêgerînê
ferda 1. adinî..., dotir 2. ayende, dahatû m ferde top *bir ferde kumaş topek qumaş m
1. adinî..., dotir 2. ayende, dahatû m
ferde top * bir ferde kumaş topek qumaş m
ferdî kesîdeyî, takekesî, ferdî rd
kesîdeyî, takekesî, ferdî rd
ferdiyet kesîdeyîtî, takekesîtî, ferdîtî m
kesîdeyîtî, takekesîtî, ferdîtî m
ferdiyetçi kesîdeparêz, ferdparêz rd
kesîdeparêz, ferdparêz rd
ferdiyetçilik ferdparêzî, îndîvîdualîzm m
ferdparêzî, îndîvîdualîzm m
ferd (i) n yükte iki çuvaldan her biri
ferd (ii) n 1. fert, birey (kendine özgü niteliklerini yetirmeden, bölünmeyen varlık) 2. man fert, birey (bir türün kapsamı içene giren varlık) 3. sos fert, birey (toplumları oluşturan insanların her biri) 4. psî fert, birey (kendine özgü ayırıcı özelikleri olan)
ferdî rd ferdî, bireysel
ferdî bûn l/ngh bireyleşmek
ferdî kirin l/gh bireyleştirmek
ferdîbûn fel/m bireyleşme
ferdîbûyî rd bireyleşmiş olan
ferdîbûyîn m bireyleşme
ferdik n seklem (kıl veya yünden dokunmuş çuval)
ferdîkirî rd bireyleştirilmiş olan
ferdîkirin fel/m bireyleştirme
ferdîtî sos/fel m ferdiyet, bireylik
ferdiyet sos/fel m ferdiyet, bireylik
ferdiyî rd bireysel
ferdiyî bûn l/ngh bireysellermek
ferdiyî kirin l/gh bireyselleştirmek
ferdiyîbûn fel/m bireysellerme
ferdiyîkirin fel/m bireyselleştirme
ferdparêz fel/nd ferdiyetçi, bireyci, individüalist
ferdparêzî sos/fel ferdiyetçilik, bireycilik, individüalizm
ferd 1. kes 2. takekes
(navdêr) yek bi tenê kes, mirov, nefer, şexs, takekes, ariz, kit, tek.
ji: ji erebî فرد (ferd).
: ferdî ferdîtî ferdik
ferda sibe, spêde.
ji: hevreha farisî فردا (ferda), pehlewî fretak, sanskrîtî प्रातर् (prater-: sibê zû), hemû ji Proto-aryayî. Tirkî: (navdêr)adinî , dotir ayende , dahatû m ferde top : bir ferde kumaş topek qumaş
ferdan (navdêr, mê) (Binihêre:) fer
ferdarî (navdêr, mê) hînbûn.
ji: fer +-darî
ferde telîs
(navdêr, nêr) kîsê ku bi tevnê û bi tayên qalind û rengîn hatiye çêkirin,tûr, kîs, telîs, torbe, çewal, tûrk, kîsk, tûrik.
Bide ber: ferd ferdik ferdî ferx
ferdekirî (rengdêr) boxçekirî.
ji: ferde +kirî
ferdî takekesî
(rengdêr) şexsî, kesîn, arizî, prîvat, personal, întîm, ne gelemperî, ne giştî, ne amî, tişta/ê kesekî yan çend kesan lê ne ya hemû xelkê.
Herwiha: ferî.
Bide ber: ferde, fermî.
ji: ferd + -î.
Bikaranîn: Lêker: ferdî bûn, ferdî kirin. Navdêr: ferdîbûn, ferdîkirin Rengdêr: ferdîbûyî, ferdîkirî.
: ferdînî, ferdîtî
ferdî bûn (lêker)(Binihêre:) ferdî
ferdî kirin (lêker)(Binihêre:) ferdî
ferdîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) ferdî
ferdîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) ferdî
ferdik (navdêr),nêr ferdê biçûk.di nav hevokê de: ferdikê omdîyan û yên şemamokan li nav hev ket.
ferdîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye ferdî kirin
ferdîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) ferdî
ferdîtî (navdêr, mê) rewşa ferdîbûnê, takekesî.
ji: ferdî + -î
ferdiyî kirin (navdêr, mê) takekesiyî kirin.
ji: ferd +-iyî + kirin
ferdiyîkirin (navdêr, mê) takekesiyîkirin.
ji: ferd +-iyî +kirin
ferdparêz (navdêr, mê) kesîdeparêz, îndividualîst.
ji: ferd +-parêz
ferdparêzî (navdêr, mê) îndîvîdualîzm.
ji: ferd +-parêzî
ferd (n) individual, person
ferdî (adj.) individual, personal
ferd n. ferd, bîrey n.
ferdî rd. ferdî, keseyî
ferdîtî m. ferdîyîye, keseyîyîye, ferdîyet, ferdîyênî m.
ferdparêz rd. ferdparêz, kesparêz, ferda
ferdparêzî m. ferdparêzîye, kesparêzîye, ferdcîyîye m.
ferdar bihagiran, binirx, hêja, hejî (tiştekî)
bikêr, biwec, bikêrhatî
ferde ferde, kîs, torbe, tûrik, telîs