Encamên lêgerînê
fedî m 1. ayıp, utanma 2. utanç, utanma, hicap 3. ayıp, utanç veren 4. çekinme
fedî kirin l/gh 1. utanmak 2. utanmak, utanıp çekinmek, sıkılmak * fedî dikirin ku wê peyva xerab a dihat ser zimanê wan bibêjin dillerinin ucuna gelen kötü kelimeyi kullanmaktan utanırlardı 3. utanmak, çekinmek * me fedî dikir ku em bi hev re bipeyîvin birbirimizle konuşmaktan utanıyorduk
1) utanmak, çekinmek 2) hicap duymak (veya etmek), utanç duymak
fedîkar rd/nt utangaç, mahcup
fedîkar bûn l/ngh mahcup olmak
fedîkarbûn m mahcup olma
fedîkarî m mahcubluk, utangaçlık
fedîker nd/nt 1. utangaç, utangaç 2. rd utandırıcı
fedîkerî m utangaçlık
fedîkir rd utanan, sıkılan
fedîkirî rd 1. utanmış 2. çekinmiş
fedîkirin m 1. utanma, utanış 2. utanma, utanıp çekinme, sıkılma, sıkılış 3. utanma, çekinme
fedîkok nd/nt utangaç
fedîkokî rd utangaçça
fedîkokîtî m utangaçlık
fedîl nd gönül, ‘ji fedîlê dilê xwe’ deyiminden geçer
fedînekir rd utanmaz, sıkılmaz
fedî şerm
(navdêr, mê) şerm, tinebûna cesaretê bo danûstandinên li gel xelkê: Ez fedî dikim li gel keçan biaxivim. fêt, eyb, ar, erz.
Bikaranîn: Lêker: fedî bûn, fedî kirin. Navdêr: fedîbûn, fedîkirin Rengdêr: fedîbûyî, fedîkirî.
Herwiha: fedi.
Bide ber: feda.
: bêfedî, bêfedîtî, fediyok, fedîtî, fedîker
fedî bûn (lêker)(Binihêre:) fedî
fedî kirin 1. şerm kirin 2. mehcûb bûn *"çav ji çavan fedî dikin"
(lêker)şerm kirin , mehcûb bûn çav ji çavan fedî dikin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: فه‌دی کرن
fedî nekirin (lêker)(Binihêre:) fedî
fedîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) fedî
fedîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) fedî
fedîkar şermoke
şermoke, şermok, şermîn.
Bikaranîn: Lêker: fedîkar bûn, fedîkar kirin. Navdêr: fedîkarbûn, fedîkarkirin Rengdêr: fedîkarbûyî, fedîkarkirî
fedîkar bûn (lêker)(Binihêre:) fedîkar
fedîkar derxistin (lêker)rûreş kirin.
ji: fedîkar + derxistin
fedîkar kirin (lêker)(Binihêre:) fedîkar
fedîkarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) fedîkar
fedîkarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) fedîkar
fedîkarî (navdêr, mê) şermezarî, şermesarî, şermendeyî, mehcubiyet, fihetkarî, şermokî, şermikî, şermîsarî, rûsarî, mehcûbiyet, şermoketî, şermînî, şermendetî, fediyokî, fedokî, fedîkerî, şermelûdî, şermkerî, fihêtkarî, xwîntehlî, xwînsarî, neşîrînî, nehizî, cirnexweşikî.
ji: fedî +-karî
fedîkarkî (navdêr, mê) bi fedîkarî.
ji: fedîkar +-kî
fedîkarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye fedîkar kirin
fedîkarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) fedîkar
fedîker sermîn, sermok
fedîkerî (navdêr, mê) şermokî, şermoketî, şermînî, şermendetî, fediyokî, fedokî, şermelûdî, şermkerî, fedîkarî, fihêtkarî, şermezarî, rûsarî, mehcûbiyet.
ji: fedî +-kerî
fedîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye fedî kirin
fedîkirin (navdêr)serimkirin, :ew fedî di ke lewra na xwaze bi stire.
Bikaranîn: Lêker: fedîkirin dan. Navdêr: fedîkirindan.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: فه‌دیکرن
fedîkirin dan (lêker)mehcûb kirin.
ji: fedîkirin + dan
fedîtî (rengdêr) serim
fedî f. embarrassment.
fedî kirin to be ashamed to be shy
to be embarrassed
v.t. to look, watch
v.t. to look, watch
fedîkar (adj.) shy
fedîtî (f.) politeness
fedî Beschämtheit
Beschämung
Schande
fedî kirin schämen, sich ~
fedîbûn Scham
Scheu
Schüchternheit
fedîkar schamhaft
scheu
schüchtern
fedîkar derxistin beschämen
beschämen
beschämt machen
jdn beschämen
fedîkirin sich schämen
fedîkok schamhaft
scheu
schüchtern
fedî m. serm, ayb, sarm, sarme n.
fedîkar bûn lng. . sermezar bîyene, mahçup bîyene, sermekar bîyene
fedîker rd. sermok, sermezar, sermîn, sermonek, sermker, sermokin, bêzehle, sermayox, sarminek
fedîkerî m. sermokîye, sermezarîye, serminîye, sermonekîye, sermkerîye, bêzehlîye, mehçubîye, sermokênî, sermezarênî m.
fedîkirin lg. sermayîyene, serm kerdene, ayb kerdene, sermayene, sarmiyene
fedîyo kîm. sermokîye, sermezarîye, serminîye, sermonekîye, sermkerîye, bêzehlîye, mehçubîye, sermokênî, sermezarênî m.
fedîyok rd. sermok, sermezar, sermin, sermonek, sermker, sermokin, bêzehle, sermayox, sarminek