Encamên lêgerînê
fason biran, fason m
biran, fason m
fason m fason, kesim
fasone m fasone
fason (navdêr, nêr) cang, caw, çît, qumaş, kemxe, kisûr, pirtî, pate, paçe, xak, kereseyê cilan, tiştê ku tê dirûn û dibe cil.
Bide ber: fafon, fanos.
: fasonî
fasonî (navdêr, mê) rewşa fasonbûnê.
ji: fason + -î
fason m. fason, fasun, qûmaso rêsîn n.
fason fesilnayîş (n), birnayîş (n)
fasone fason (n)