Encamên lêgerînê
fêz (i) m 1. karşı (bir şeyin, bir yerin, bir kimsenin ünü, esas tutulan yüzünün ilerisi) * çiyayê li fêza gund köyün karşısındaki dağ 2. yamaç 3. cephe * ez di fêza xwe de dinihêrim kendi cephemde bakıyorum 4. üst taraf
fêz (ii) m 1. kurum, kurumlanma, kasılma, kibir, büyüklenme 2. caka, gösteriş, afi
fêz (iii) m 1. meydan (köy meydanı) 2. küçük baş hayvanların istirhat ettikleri veya gece kaldıkları yer
fêz bûn l/ngh gururlanmak
fêz dan l/gh sıvışmak, tüymek
fêz kirin l/ngh kurumlanmak, kasılmak
fêzbûn m gururlanma
fêzdan m sıvışma, tüyme
fêzkirin m kurumlanma, kasılma
fêz aliyê jorîn *"agir berda kome, xwe da fêza zomê"
aliyê jorîn agir berda kome, xwe da fêza zomê.
Bikaranîn: Lêker: fêz bûn, fêz kirin. Navdêr: fêzbûn, fêzkirin Rengdêr: fêzbûyî, fêzkirî
fêz bûn (lêker)(Binihêre:) fêz
fêz kirin (lêker)(Binihêre:) fêz
fêzbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) fêz
fêzbûyî (rengdêr) (Binihêre:) fêz
fêzî (navdêr, mê) fortekî.
ji: fêz +-î
fêzîtî (navdêr, mê) fortekîtî, bûngîtî, rûqayîmîtî, haş.
ji: fêz +-îtî
fêzkar (navdêr, mê) pirbêj.
ji: fêz +-kar
fêzkî (navdêr, mê) bi fêzî, difnbilindî, fêz.
ji: fêz +-kî
fêzkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye fêz kirin
fêzkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) fêz
fêz darüber
Hochmut
oberer Teil
oberhalb
Oberseite
Ort
Platz
Stolz
fêz m. garane, mexelê deveyan m.
h. seranîye, hetê serî, cor
m. qureyîye, tuxîye, pirnikberzîye, kîbîr, qureyênî m.
fêz bûn lng. . qure bîyene, feserîyene, tux bîyene, piz bîyene