Encamên lêgerînê
ezez rd bencil, hodbin
ezez bûn bencil olmak
ezezî m bencilik
ezezî bûn l/ngh bencilleşmek, bencil olmak
ezezîbûn m bencilleşme, bencil olma
ezezînî m bencillik
ezezîtî m bencilik
ezezo nd/nt benbenci
ezezotî m benbencilik
ezez (rengdêr) xweperist, xwehez, egoîst
ezezî ezperestî
(navdêr, mê) ezperistî, xweperistî, egoîzm, pûtekirina bi berjewendiyên şexsî û paşguhkirina yên giştî.
Bide ber: ezîzî.
ji wêjeyê: Mixabin bêtifaqî, berjewendîyên şexsî, ezezî û gellek sedemên din heta îro nehiştine em Kurd bibin destek û bi yek dengî, bi yek ruhî û bi yek armancê biqîrin.(Nûrî Çelîk: Şerê navxweyî têkçûna Kurda ye, Kurdwebb.com, 11/2007).
ji: ez + ez + -î.
Bikaranîn: Lêker: ezezî bûn, ezezî kirin. Navdêr: ezezîbûn, ezezîkirin Rengdêr: ezezîbûyî, ezezîkirî
ezezî bûn (lêker)(Binihêre:) ezezî
ezezî kirin (lêker)(Binihêre:) ezezî
ezezîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) ezezî
ezezîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) ezezî
ezezîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye ezezî kirin
ezezîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) ezezî
ezezotî (navdêr, mê) xwepesendî, ezîtî, ezezî, ezezîtî, xwexwazî, xwebînî, xweperestî, xudkamî, egoîzm.
ji: ezez +-otî