Encamên lêgerînê
ezab n 1. azap, ezinç 2. cehennem azabı * mêrik ezab pê dide kişandin adam ona cehennem azabı çektiriyor
ezab dan (yek) (birine) azap vermek
ezab dîtin azap görmek
ezab kişandin azap çekmek
ezabdar rd azaplı
ezabdîtî rd azap görmüş olan
ezabê cehenemê cehennem azabı
ezabê dojehê cehennem azabı
ezabê gorê 1) kabir azabı 2) kabir sualı
ezabê gorê kişandin kabir azabı çekmek
ezabê qebrê kabir azabı, cehennem azabı, cehennem hayatı * van her dukan bi salan ezabê qebrê dan hev bu iki kişi arasında senelerce süren bir cehennem hayatı oldu
ezabê qebrê kişandin kabir azabı çekmek
ezabker rd azap verici
ezabkêş rd azap çeken, acı çeken
ezab (navdêr, mê) azar, ezyet, êş, şkence, tazîb, nexweşî, jan, kul, derd, kovan, xem, îza, elem, nesaxî.
Herwiha: azab, azab, ezab.
: bêezab, bêezabî, biezab, biezabî, ezabdar, ezabdarî, ezabdayî, ezabder, ezabderî, ezabî, ezabkêş, ezabkêşî
ezab dan (lêker) êşandin, ezibandin, zerandin, çewlikan.
ji: ezab + dan
ezab dîtin (lêker) ezab kişandin.
ji: ezab + dîtin
ezab kişandin (lêker)rene kişandin.
ji: ezab + kişandin
ezabdar (rengdêr) biazar, biezyet, biêş, bişkence, bitazîb, binexweşî.
ji: ezab + -dar.
: ezabdarî ezabdarîtî ezabdartî
ezabdarî (navdêr, mê) rewşa ezabdarbûnê.
ji: ezabdar + -î
ezabê qebrê kişandin (biwêj) gelekî eziyet kişandin. ji destê wê jinika rezîl, min bi rastîjî hema bigire ku ezabê qebrê kişand.
ezabî (navdêr, mê) rewşa ezabbûnê.
ji: ezab + -î
ezabkêş (navdêr, mê) rênckêş.
ji: ezab +-kêş
ezab Leid
Pein
Qual
Schmerz
ezab n. çîle, azar, ezab, dej, azab n.