Encamên lêgerînê
eyar n 1. post (tüysüz hayvan derisi) 2. pösteki (koyun veya keçi postu) 3. tulum, tuluk (önü yarılmadan bütün olarak yüzülmüş hayvan derisi)
m 1. ay(bir aygıtın gereken işi yapabilmesi durumu) * min eyara deng çêkir ses ayarını yaptım 2. ayar (saatler için belli bir yere göre kabul edilmiş olan ölçü) * eyara saetan a welat memleket saat ayarı 3. ayar (altın, gümüş gibi madenlerden yapılmış şeylerin saflık derecesi) * zêrê 24 eyar 24 ayar altın 4. ay(bir iş veya davranışta gereken ölçü) * eyara karkerê me nîn e bizim işçinin ayarı yok 5. mec ayar (değer derecesi) * ji kesekî di vî eyarî de ancax lebateke wiha tê hêvîkirin bu ayarda bir kimseden ancak böyle bir davranış beklenir
eyar çêkirin ayar etmek
eyar fireh kirin semirmek, şişmanlanmak (yek) ji
eyar kirin l/gh 1. ayarlamak (doğrulamak, düzeltmek) * saetê li gorî radyoyê eyar bike saati radyoya göre ayarla 2. ayarlamak (bir aygıtı belli bir iş yapabilecek duruma getirmek) * makîne teribîbû, eyar kir makine bozuktu ayarladı 3. ayarlamak, tayin etmek * keştîvan riya xwe bi pisûleyê eyar dikin gemiciler pusula ile yollarını tayin ederler 4. argo ayarlamak (kandırmak)
ayar etmek
derisini yüzm(birinin bütün varlığını elinden almak) * eger ew bikeve destê selefxuran dê wî ji eyar bikin tefecilerin eline düşerse, derisini yüzerler
eyar lê teng kir (birini) fena sıkıştırmak
eyara (tiştekî) tune ye ayarı bozuk (belli bir ayarı olmayan)
eyara balansê balans ayarı
eyardar rd ayarlı
eyarê bênamûsan fireh e mezhebi geniş
eyarê mihê koyun postu
eyarfiroş n tulumcu
eyarkar nd/nt 1. ayarcı 2. rd ayarlayıcı
eyarkirî rd 1. ayarlı, ayarlanmış olan 2. ayarlı (saat, makine vs. için)
eyarkirin m 1. ayarlama (doğrulama, düzeltme) 2. ayarlama (bir aygıtı belli bir iş yapabilecek duruma getirme) 3. ayarlama, tayin etme 4. argo ayarlama (kandırma)
eyarkoj rd/argo nefsine düşkün olan
eyarkojî m/argo nefsine düşkün olma
eyarşîr, eyarşîrk n süt tulumu
eyar 1. postê gurandî 2. derdanka çêrmîn a ku tiştan dikinê *"ji hirçekî, du eyar dernayên"
1. dirist (rengdêr) dirist, saz, rast, li gor pêwîstiyê: Saet eyar kirin.
Herwiha: ayar , ayar, eyar, yar.
Bikaranîn: Lêker: eyar bûn, eyar kirin. Navdêr: eyarbûn, eyarkirin Rengdêr: eyarbûyî, eyarkirî.
ji: ji erebî عيار (iyar) jiarami עיר (-y-r: çavdêrî lê kirin).
: eyarî, eyarker, eyarkî
eyar bûn (lêker)(Binihêre:) eyar
eyar çêkirin (lêker)eyar kirin.
ji: eyar + çêkirin
eyar kirin (lêker)(Binihêre:) eyar
eyarbûn (navdêr)(Binihêre:) eyar
eyarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) eyar
eyarê (yekî) nerm kirin (biwêj) zêde li yekî xistin, lêdan. çima ku li ber keçika wî digeriya, nûman eyarê şiyar nenn kiriye.
eyarfiroş (navdêr, mê) hîzfiroş.
ji: eyar +-firoş
eyarî (navdêr, mê) rewşa eyarbûnê.
ji: eyar + -î
eyarker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) regulator, ya/ê eyar dike.
ji: eyar + -ker
eyarkirî (rengdêr) (Binihêre:) eyar
eyarkirin (navdêr)(Binihêre:) eyar
eyarşîr postê ku şilahiyê dikinê
postê ku şilahiyê dikinê
eyarşîrk (navdêr, mê) aşîr, şîrjar.
ji: eyarşîr +-k
eyarşîrk eyarê karikan, postê kehrikan.
eyar m. eyar n.
n. muna, eyar, post, hîze n.
eyar kirin N/g. eyar kerdene, durist kerdene
eyarfiros m/n. munarotox, eyarrotox n.
eyarkar m/n. eyarker, eyarcî n.
eyarkirî rd. eyarin, eyarkerde *dan eyarkirin llb. dayene eyarkerdene, dayene duriskerdene. *hatin
eyarkirin llb. eyar kerîyene, durist kerîyene, ameyene eyarkerdene, ameyene duriskerdene
m. eyarkerdis, duristkerdis n.
eyarsîrk m. asur, asîr, asîre n.