Encamên lêgerînê
evdalok rd 1. zavallı 2. allahlık (kendisinden hiç bir işte yararlık umulmayan saf, zararsız kimse) 3. budala 4. miskin (hoş görülmeyecek durumlar karşısında tepkisiz kalan)
evdalokî rd/h 1. zavallıca, zavalımsı 2. budalaca 3. miskince
evdalokî bûn l/ngh 1. zavallılaşmak 2. budalalaşmak
1) zavallılaşmak 2) budalalaşmak
evdalokî kirin l/gh 1. zavallılaştırmak 2. budalalaştırmak
evdalokîbûn m 1. zavallılaşma 2. budalalaşma
evdalokîkirin m 1. zavallılaştırma 2. budalalaştırma
evdalokîtî m 1. zavallılık 2. budalalık 3. miskinlik
evdalok (navdêr, mê) rebenok, saxik, xêtik, filq, bomik, hetxe, gêjok, bûdele, safik, dilsaf, heynik, kawik, dilsax.
ji: evdal +-ok
evdalokî (navdêr, mê) bi xêtokî, bi xirexavî, xirexavokî, xêvokî, xêtikî, kere gêjkî, bûdelayî, rebenokî, debengî, gewcî, fodilî, bomiktî, çopikî, xêtî, xêvtî, xêviktî, dînikî, filqî, bomikî.
ji: evdalok + -î
evdalokî bûn (lêker) xêvokî bûn, xirexavî bûn, bûdelayî bûn, bomikî bûn, bû­delayî bûn, keregêjî bûn.
ji: evdalokî + bûn
evdalokî kirin (lêker)xêtikî kirin, xêvokî kirin, keregêjî kirin, xirexavî kirin, bûdelayî kirin.
ji: evdalokî + kirin
evdalokîtî (navdêr, mê) kotîbûnî.
ji: evdalok +-îtî