Encamên lêgerînê
evde kal­mak di mal de man, di stûyê xweyê xwe de man (ji bo keçên ku di mala bavê xwe de raşikestine û hîna nezewicîne)
evdeki hesap çarşiya uymamak hesabê mal û çarşiyê li hev nenihêrtin, xebera malê û bajêr li hev nenihêrtin, hesabê ma­lê û sûkê li hev derneketin
evdeş hemnişîn, hemmalî (kesê ku di eynî malê de diminin) rd
hemnişîn, hemmalî (kesê ku di eynî malê de dimînin) rd
evd nd/nt abd, kul
evd (ii) m öç
evd ekî xwedê Allahın kulu * li vir evdekî Xwedê tune ku rê nîşanî me bide burada yol gösterecek Allahın kulu yok mu?
evd li hezar rayî, xwedê li rayekî dara düşüldüğünde ‘elbet bir yolu bulunur’ anlamında söylenir
evdal yoksul, gezgin.
n 1. abdal, derviş 2. nd/nt zavallı 3. mec budala 4. mec fakir (alçak gönüllülük için birinci kişi zamiri görevinde kullanılır) * ez evdalê Xwedê do hatim mala we jî, min hûn nedîtin fakir dün evinize geldimsede sizi bulamadım 5. tutsak (kendisini her şeyin etkisinden kurtarmayan kimse) * hûn evdalê patronê xwe ne siz patronunuzun tutsağısınız
evdalane h 1. abdalca, dervişçe 2. zavallıca 3. mec budalaca
evdalê xwedê Allahın adamı, allahlık (kendisinden hiç bir işte yararlık umulmayan saf, zararsız kimse) * ev zilam evdalekî Xwedê ye, tu tişt ji destê wî nayê bu adam allahlığın biri, elinden bir şey gelmiyor
evdalî m 1. dervişlik 2. zavallılık 3. mec budalalık
evdalkî nd/h 1. dervişçe 2. zavallıca 3. mec budalaca
evdalok rd 1. zavallı 2. allahlık (kendisinden hiç bir işte yararlık umulmayan saf, zararsız kimse) 3. budala 4. miskin (hoş görülmeyecek durumlar karşısında tepkisiz kalan)
evdalokî rd/h 1. zavallıca, zavalımsı 2. budalaca 3. miskince
evdalokî bûn l/ngh 1. zavallılaşmak 2. budalalaşmak
1) zavallılaşmak 2) budalalaşmak
evdalokî kirin l/gh 1. zavallılaştırmak 2. budalalaştırmak
evdalokîbûn m 1. zavallılaşma 2. budalalaşma
evdalokîkirin m 1. zavallılaştırma 2. budalalaştırma
evdalokîtî m 1. zavallılık 2. budalalık 3. miskinlik
evdaltî 1. zavallılık 2. budalalık 3. miskinlik
evdaltî kirin 1) zavallılık etmek 2) budalalık etmek 3) miskinlik etmek
evdayî m kulluk
evdemonîzm fel/m mutçuluk
evdîn m öç, intikam
evdîtî m kulluk
evdîtî kirin kulluk etmek (veya yapmak)
evd 1. bende 2. xulam *"bila li Xwedê xweş here, bila li evdan xweş neçe"
(rengdêr) (navdêr) benî, kole, kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike, kesa/ê maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide, kesa/ê binemrî Xwedê yan xwedayan.
Herwiha: abd, ebd, ebd, evd.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: عه‌ڤد.
Dijwate: azad, serbest.
Bide ber: xulam, noker, bindest, benî, girtî, dîl, zindanî, rizgar, serbest, serbixwe, xweser, berdayî.
Bikaranîn: Lêker: kirin evd. Navdêr: evdbûn.
ji: ji erebî عبد (ebd), hevreha aramî ܥܒܕܐ/עבדא (ebda), erebiya başûrî ya kevirî ??? (bd), îbrî עבד (êved). Ji heman rehî: abid, abide, ibadet, ibadetullah, mebûd, mebed, ubûdiyet....
: Evdal, Evdile, evdî, evdîtî
evd bûn (lêker)(Binihêre:) evd
evd kirin (lêker)(Binihêre:) evd
evdal derwêş, gerok
(rengdêr) jar, hejar, belingaz, perîşan, şerpeze, kepaze, porê nêr (firrindeyek e).
Herwiha: abdal, avdal, ebdal.
ji: hevreha tirkî abdal/aptal, ji erebî ابدال (ebdal), pirhejmara بدل (bedel: bedel), têkilî bedil, budela. Dengê eyn di eslê peyvê yê erebî de nîne. Bo zêdebûna eynê li peyvên esil-erebî di kurdî de, binêre: erd, Quran....
Bikaranîn: Lêker: evdal bûn, evdal kirin. Navdêr: evdalbûn, evdalkirin Rengdêr: evdalbûyî, evdalkirî.
: evdalî
serenav, nêr, navek zelaman e, (mecazî) reben, goyîn, perîşan:_ Evdalê Xwedê.
Herwiha: Ebda, Ebd, Evdal.
ji: Ji erebî, têkildarî evd, Evdile.
: evdalane, evdalî, evdalîtî, evdaltî
evdal bûn (lêker)(Binihêre:) evdal
evdal kirin (lêker)(Binihêre:) evdal
evdalane (rengdêr) bi awayekî Evdal, evdalkî, ehmeqane.
ji: Evdal + -ane
evdalbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) evdal
evdalbûyî (rengdêr) (Binihêre:) evdal
evdalê çeqilmast, binê legenê alast (biwêj) yên dawî mayî tim di ziyanê de ne. evdalê çeqilmast, bine legene alast. min ji te re negot, ew jî ji te re namîne?
evdalî (navdêr, mê) benîtî, koletî, evdîtî, bindestî, jêrdestî, evdalbûn, jarî, hejarî, belengazî, perîşanî, şerpezetî, kepazetî.
Herwiha: evdalîtî, evdaltî.
ji: evdal + -î
evdalî kirin (lêker)(Binihêre:) evdalî
evdalîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye evdalî kirin
evdalîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) evdalî
evdalkî (navdêr, mê) evdalane, bûdelane, ehmeqane.
ji: evdal +-kî
evdalkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye evdal kirin
evdalkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) evdal
evdalok (navdêr, mê) rebenok, saxik, xêtik, filq, bomik, hetxe, gêjok, bûdele, safik, dilsaf, heynik, kawik, dilsax.
ji: evdal +-ok
evdalokî (navdêr, mê) bi xêtokî, bi xirexavî, xirexavokî, xêvokî, xêtikî, kere gêjkî, bûdelayî, rebenokî, debengî, gewcî, fodilî, bomiktî, çopikî, xêtî, xêvtî, xêviktî, dînikî, filqî, bomikî.
ji: evdalok + -î
evdalokî bûn (lêker) xêvokî bûn, xirexavî bûn, bûdelayî bûn, bomikî bûn, bû­delayî bûn, keregêjî bûn.
ji: evdalokî + bûn
evdalokî kirin (lêker)xêtikî kirin, xêvokî kirin, keregêjî kirin, xirexavî kirin, bûdelayî kirin.
ji: evdalokî + kirin
evdalokîtî (navdêr, mê) kotîbûnî.
ji: evdalok +-îtî
evdane (rengdêr) bi awayekî evd.
ji: evd + ane
evdbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) evd
evdbûyî (rengdêr) (Binihêre:) evd
evdî (navdêr, mê). Xwendin: sleyv, koletî, benî, evdbûn, kolebûn, evdalî, nokerî, xulamî, benîtî, dîl, êsîrî.
Herwiha: evdîtî, evdtî.
ji: evd + -î
evdî kirin (lêker)(Binihêre:) evdî
evdîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye evdî kirin
evdîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) evdî
evdile serenav, nêr, navek zelaman e.
Herwiha: Abdila, Abdilah, Abdile, Abdileh, Abdilla, Abdillah, Abdilleh, Abdula, Abdulah, Abdule, Abduleh, Abdulla, Abdullah, Abdulleh, Avdila, Avdilah, Avdile, Avdileh, Avdilla, Avdillah, Avdilleh, Avdula, Avdulah, Avdule, Avduleh, Avdulla, Avdullah, Avdulleh, Ebdila, Ebdilah, Ebdile, Ebdileh, Ebdilla, Ebdillah, Ebdilleh, Ebdula, Ebdulah, Ebdule, Ebduleh, Ebdulla, Ebdullah, Ebdulleh, Evdila, Evdilah, Evdileh, Evdilla, Evdillah, Evdilleh, Evdula, Evdulah, Evdule, Evduleh, Evdulla, Evdullah, Evdulleh, Abdila, Abdilah, Abdile, Abdileh, Abdilla, Abdillah, Abdilleh, Abdula, Abdulah, Abdule, Abduleh, Abdulla, Abdullah, Abdulleh, Avdila, Avdilah, Avdile, Avdileh, Avdilla, Avdillah, Avdilleh, Avdula, Avdulah, Avdule, Avduleh, Avdulla, Avdullah, Avdulleh, Ebdila, Ebdilah, Ebdile, Ebdileh, Ebdilla, Ebdillah, Ebdilleh, Ebdula, Ebdulah, Ebdule, Ebduleh, Ebdulla, Ebdullah, Ebdulleh, Evdila, Evdilah, Evdile, Evdileh, Evdilla, Evdillah, Evdilleh, Evdula, Evdulah, Evdule, Evduleh, Evdulla, Evdullah, EvdullehNêzîk, Evdal.
ji: ji erebî عبد الله (Ebdullah: evdê Xwedê), hevreha îbrî עבדיאל (Ebdiêl), têkilî evd û Ellah
evdilxebûr e, ji rehma xwedê dûr e, koda wî piçûk e, çirnika wî kûr e (biwêj) ji bo mirovên sextekar, heqnedayî û çavçil tê bikaranîn. hema ev hecî şakir jî eynî evdilxebûr e, ji rehma xwedê dûr e, koda wîpiçûk, çirulka wî kûr e.
evdirehman serenav, nêr, navek zelaman e.
Têkildar: Abdurehman, Avdurehamn, Avdirehman, Evdilrehman, Evdulrehman.
ji: Ji erebî
evdkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye evd kirin
evdkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) evd
evdoşekalo hespê pîrê yî girs
hespê pîrê yî girs
evd Diener
Sklave
evdal arm
Bettelmönch
Derwisch
dürftig
evdoşekalo groß Heuschrecke
evd m/n. benî, evd, qul n.
evdal n. derwês, abûd, dewrês, doryes, abût, dewryes n.
evdalî m. derwêsîye, abûdîye, dewrêsîye, derwêsênî, abûdênî, dewrêsênî m.
evdîtî m. qulîye, benîyîye, qulênî m.
evdîtî kirin lg. . qulîye kerdene, benîyîye kerdene, qulênî kerdene
evdol m. zoo. zerkewe, bildircine m.