Encamên lêgerînê
esman n 1. gök (içinde, gök cisimlerinin hareket ettiği sonsuz boşluk, uzay) 2. gök, sema (yeryüzünün üzerine mavi bir kubbe gibi kaplanan boşluk)
ant/n damak
esman (yek) hilkişandin sıra kadem basmak
esman ketin erdê aşırı derecede kar yağmak
esman kirin gurînî (an jî guregur) gök görlemek
esman li ser serê (yekî) rûniştin dünya başına yıkılmak
esman qul bûn gök delinm(birdenbire ve çok hızlı yağmur yağmak)
esmandev n damak
esmandevê pêş ant/nd ön damak
esmandevî rz/rd damaksı, damaksıl
esmandevî bûn rz/ngh damaksıllaşmak
esmandevî kirin rz l/gh damaksıllaştırmak
esmandevîbûn rz/m damaksıllaşma
esmandevîkirin rz/m damaksıllaştırma
esmanê devê jêrîn ant/nd alt damak
esmanê devê pêş ant sert damak
esmanger nd/nt 1. havacı (hava taşıtlarında görevli kimse) 2. astronot, kozmonot, uzaycı, uzay adamı
esmangerî m 1. havacılık (havada uçma tekniği, havacının yaptığı iş) 2. astronotluk, kozmonotluk, uzaycılık, uzay adamlığı
esmanî rd 1. gökçe 2. gök rengi 3. göksel (gökle ilgili) 4. nd/nt uzaylı
esmankar bnr esmanger
esmankarî bnr esmangerî
esmannas nd/nt astronom
esmannasî m astronomi, felekiyat
esmannasiyî rd astronomik
esmanzan nd/nt astronom
esmanzanî m astronomi
esmanzaniyî rd astronomik
esman barekê li ser erdê yê bê ser û ber
(navdêr, nêr) cihê di ser erdê re: Firroke ji axê hilket esmanan. dinyayek yan çend dinyayên di ser dinyaya me re ku tê bawerkirin Yezdan û firrîşte lê ne, bilindtirîn cih yan cihek pirr bilind: Gihişt ber perrên esmanan. (Gihiştin cihek pirr bilind.), valageh, feza.
Herwiha: asiman, asîman, asman, ezman , asima, asiman, asîman, asman, esman, ezman , ezman.
Bide ber: erd, ewr, biheşt dûjeh.
: esmangerr, esmangerrî, esmanî, esmannas, esmannasî, esmanvan, esmanvanî, esmanzan, esmanzanî.
ji: Proto-hindûewropî:ekmon- (kevir) Proto-aryayî heçmen- Avestayî: esman- (esman, xwedayê esmanî) Farisiya Kevin: esman- (esman) parsi: smn- (esman) Middle Persian: smn- (esman) Sogdî: smn- (esman) Farisî: asman (esman) Belûçî: ajman (esman) Kurdî: esman (esman) Hewramî: asman (esman) ... Zazakî: asmen ir Sanskrîtî: āčman (kevir) Yewnanî: ākanē (kevir) Almanî: hammer (çekûç) Înglîzî: hammer (çekûç) Hîtîtî: aku (kevir) ... Çavkanî: Horn p.8, Watkins p.2, Etymonline Pokorny: 18 Agadarî: Di proto-arî de wateya ”esman” ji kevirî guherrî û bû kanzayek. Paşî jî wateya ”esman”î girt.
esmanê dev ezmanê dêv, arîka dêv, bidû, kama dev, panika dev
esmanê devî arîkê dêv
esmanger pisporê ku ji bo karên zanistî bi firokeyan li esmanan digere
pisporê ku ji bo karên zanistî bi firokeyan li esmanan digere
esmangerî karê ku esep/ epik manger pê radibe
(rengdêr) karê ku esep/ epik manger pê radibe, stêrgerî, astronotî
esmangerr (navdêr, mê) astronot, kozmonot, stêrgerr, taygonot
esmanî (navdêr, mê) xwedayî, yezdanî, îlahî, evra, pîroz, mibarek, bimbarek, tiberrk, rewşa esmanbûnê.
ji: esman + -î
esmannas (navdêr, mê) stêrnas, astronom, valagehnas, fezanas, stêrnasî
esmannasî (navdêr, mê) astronomi.
ji: esman +-nasî
esmannasiyî (navdêr, mê) astronomik.
ji: esmannas +-iyî
esmanvanî (navdêr, mê) karê esmanvanan.
ji: esmanvan + -î
esman n. asmên, azmên, asîman, azmîn, asmîn, ezman, ezmu n.
esmandev m. ana. xozrig, asmênê fekî, asmaqê fekî, zimarik, azmînek, azmênê fekî n.
esmanê dev a jêrîn m. ana. xozrigo cêrên, zimariko cêrên, asmênê fekî yo binên n.
esmanger m/n. astronot, kozmonot, asmêngêrox, astaregêrox n.
esmangerî m. astronotîye, asmêngêroxîye, astaregêroxênî m.
esmannas m/n. astronom, asmênzan, asmênnas, astarezan, asmênsinas n.
esmannasî m. astronomî., asmênzanîye, asmênsinasîye, astronomîye m.
esman небо (wek nyeva tê xwendin)
esman ĉielo. Patro nia, kiu estas en la ĉielo...