Encamên lêgerînê
esker nd/nt 1. asker 2. asker (askerlik görevi veya ödevi) * çûye esker askere gitmiş 3. asker (ordunun yanlız er rütbesinde olan bölümü) 4.rd asker (disiplinli) * peyayekî esker e asker adam 5. asker (iyi dövüşmesini başaran)
esker berhev kirin asker çıkarmak
esker kişandin (cihekî) (bir yere) asker çıkarmak
esker û cebilxane kişandin asker konuşlandirmak
eskerane h askerce
eskerê ecemî acemi er
eskerê hilik 1) devre kaybı asker 2) Osmanlılar’da askere alınanlar
eskergeh m kışla
eskerî m 1. askerlik (askerlik görevi veya ödevi) * çûye eskeriyê askere gitmiş 2. rd askerî 3. askerlik
eskerî kirin askerlik etmek (veya yapmak)
eskerîbûn m askerîleşme
eskerîbûyîn m askerîleşme
eskerkêş m asker çeken gemi
eskerkî rd/h askerce, askervari * silaveke eskerkî da askerce bir selâm verdi
esker (navdêr) leşker, serbaz, çekdar, şerrvan, şerrker, jenderme, pêşmerge, cindî, sipa, gerîla, cengawer, artêş, ordî, cêş.
Herwiha: asker, asker, esker, isker, isker.
ji: ji erebî عسكر (esker) ji latinî exercitus yan jî jiari leşker e..
: eskerî
eskergeh (navdêr, mê) garnîzon, qişle, leşkergeh, leşkerma, ordîgeh
eskerî (navdêr, mê) leşkerî, serbazî, supayî, artêş, ordî, cêş, kar û jiyana eskeran, saziya eskeran.
Herwiha: askerî, askerî, eskerî.
ji: esker + -î.
Bikaranîn: Lêker: eskerî kirin. Navdêr: eskerîkirin Rengdêr: eskerîkirî
eskerî kirin (lêker)(Binihêre:) eskerî
eskerîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye eskerî kirin
eskerîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) eskerî
esker m. soldier.
eskerî f. the military; (adj) military
esker Armee
Soldat
esker m/n. lesker, esker n.
eskere rd. eskere, areste, areze, asîkar
eskereyî rd. eskereyî, aresteyî, arezeyî