Encamên lêgerînê
esalet m 1. asalet, soyluluk 2. asalet (bir görevi yüklenmiş olan)
esaleten h asaleten
esalet (navdêr, mê) resenî, orijînalî, esilîtî, eslîbûn, resenbûn, zadeganî, malmezinî, arîstokrasî, torinî, necabet, esilzadetî.
Têkildar: asalet.
ji wêjeyê: Piştî strana Gulşen Orhanê, romannivîsê kurd yê naskirî Hesenê Metê xwe negirt û bi heyecaneka kurdî got: — TRT-ya kurdî ya kê dibe bila bibe, Gulşen Orhan jî di kîjan partiyê de dibe bila bibe, ev esaleta kurdî ye, ev dengê kurdî ye, ev strana kurdî ye û ev ruhê kurdî ye.(Nefel.com, 1/2009).
ji: Ji erebî, têkildarî eslî
esalet m. torinîye, esalet, esilzadeyîye, torinênî, esîlîye m.
esaleten h. esaleten