Encamên lêgerînê
esîr bnr helîle, helîllik
esîr (navdêr) girtî, dîl, zindanî, hefsî, zeftkirî.
Herwiha: exsîr êsîr êxsîr.
Dijwate: azad berdayî rizgar serbest.
ji: ji erebî اسير (esîr), ji اسر (e-s-r-: girtin, girê dan), hevreha akadî esîru (girtî), aramî ܐܣܪܐ (esara: bend, girê), îbrî אסר (e-s-r: girtin, girê dan). Ji heman rehî: esaret.
Bikaranîn: Lêker: esîr kirin, esîr girtin. Navdêr: esîrkirin, esîrgirtin Rengdêr: esîrkirî.
ji wêjeyê: Biner daxa me êxsîra xezal zerbûn rezê mîra, Rîhan barî di avê da rîhan barî di eywanê w:Mela Hisênê Bateyî.
: esîrî esîrîtî esîrtî
esîr bûn (lêker)(Binihêre:) esîr
esîr girtin (lêker)(Binihêre:) esîr
esîr ketin (lêker)(Binihêre:) esîr
esîr kirin (lêker)(Binihêre:) esîr
esîrbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) esîr
esîrbûyî (rengdêr) (Binihêre:) esîr
esîrgeh (navdêr) cihê mirovên girtî tê ve.
Herwiha: esîrxane, exsîrgeh, exsîrxane, êsîrgeh, êsîrxane, êxsîrgeh, êxsîrxane.
Hevwate: dîlgeh, dîlxane, girtîgeh, girtîxane, hefs, zeftgeh, zeftxane, zindan.
Têkildar: dîl, esîr, girtî, hefsî, şkence, tazîb.
ji: esîr + -geh.
: esîrgehî
esîrgehî (navdêr, mê) rewşa esîrgehbûnê.
ji: esîrgeh + -î
esîrgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) esîr
esîrî (navdêr, mê) rewşa esîrbûnê.
ji: esîr + -î
esîrketî (rengdêr) (Binihêre:) esîr
esîrketin (navdêr, mê) (Binihêre:) esîr
esîrkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye esîr kirin
esîrkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) esîr
esîr m/n. kole, girewte, esîr, bende, hêsîr, destbest n.
m. êle, pêre, esîre, asîre n.
esîr kirin lg. . kole kerdene, bende kerdene, esîr kerdene
esîrane rd. êlane, esîrane, esîrkî
esîrkirin m. esîrkerdis, bendekerdis, kolekerdis, hêsîrkerdis n.
esîrparêz m/n. êlperest, esîretd, esîretperest, êlparêz n.
esîrparêzî m. êlperestîye, esîretcîyîye, esîretperestîye, êlparêzênî m.
esîrperest m/n. êlperest, esîretcî, esîretperest, êlparêz n.