Encamên lêgerînê
ern m 1. inat 2. öfke
ern kirin l/ngh inatlaşmak, inat etmek
erna kafiran (gawiran an jî wehşan) gâvur inadı
ernkirin m inatlaşma, inat etme
erno rd 1. inatçı 2. mec darılgan
erno bûn snirlenmek
ernok rd inatçı
ernokî rd inatçıca
ernokîtî m inatçılık
ernoktî m inatçılık
ern kovan, qehir.
Bikaranîn: Lêker: ern kirin. Navdêr: ernkirin Rengdêr: ernkirî
ern kirin (lêker)(Binihêre:) ern
ernbar (rengdêr) rasipêr.
ji: ern +-bar
ernkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye ern kirin
ernkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) ern
erno (rengdêr) kovandar, dilkul, hêris, enirî
ernok (rengdêr) erno
ernokî (navdêr, mê) ingirokî, intokî, eksokî, tîzekî, xeydokî.
ji: erno +-kî
ernûs çavnebar, dexes
erna wî danî his anger has calmed down
ernewid Albanian
ernähren xwedîkirin
erneut car din
dîsa
erhede
ji nû ve
erniedrigt nizm
ernst mirûz
zûr
teqil
ernte dexil
dexl
hasil
ernteertrag hasil
ernten dirûn
dirûtin
durîn
paleyî kirin
ern m. rik, înad, eynad, enyat n.
ernok rd. caris, cixiz, rikdar, riko, arko, zercixiz, rikin, înadçî, serehisk, ergun
ernoktî m. carisîye, dxizîye, rikdarîye, rikoyîye, arkoyîye, zerrixizîye, înadçîyênî, serehiskîye, ergunîye, carisênî, rixizênî, rikdarênî m.
ernî (n) bakınız: armenî (n)