Encamên lêgerînê
erebî m 1. Arapça 2. rd Arapça (Arapçaya özgü) * pirtûka Erebî Arapça kitap 3. Arabî (Araplara özgü)
erebî kirin l/gh Arapçalaştırmak
erebîaxêv nd Arapça konuşan kimse
erebîbazar m peygamber bazarı
erebîbêj nd Arapça söyleyen sanatçı
erebîkirin m Arapçalaştırma
erebînîvîs nd Arapça yazarı
erebînîvîsî m Arapça yazarlığı
erebîstan Arabistan.
erebîşûştin m soyunmadan sadece kafa yıkama
erebîzan nd/nt Arabça bilen
erebîzanî m Arapça bilme
erebî (navdêr, mê) zimanê ereban, tiştên bi zimanê ereban: rojnameyek erebî, stiranên erebî, tiştên ereban: welatên erebî, alfabeya zimanê ereban û hin zimanên din (wek farisî û carine kurdî) pê tên nivîsîn.
Herwiha: arabî, arabî, erebî, arebî, arebî, erebkî.
ji: ereb + -î.
: erebîtî
(navdêr)(Binihêre:) erebî
erebî kirin (lêker)(Binihêre:) erebî
erebînas (navdêr) pisporê/a zimanê erebî.
ji: erebî + -nas.
: erebînasî, erebînasîtî
erebînasî (navdêr, mê) rewşa erebînasbûnê.
ji: erebînas + -î
erebîpeyiv (navdêr) erebîzan, kesa/ê ku dizane bi zimanê erebî biaxive anku bipeyive, erebîziman, kesa/ê ku zimanê wê/wî erebî ye.
Herwiha: farisîaxiv.
ji: farisî + -peyiv.
: erebîpeyivî, erebîpeyivîtî
erebîpeyivî (navdêr, mê) rewşa erebîpeyivbûnê.
ji: erebîpeyiv + -î
erebîzan (navdêr) erebîpeyiv, kesa/ê ku dizane bi zimanê erebî biaxive anku bipeyive, erebînas, pisporê/a zimanê erebî.
ji: erebî + -zan.
: erebîzanî, erebîzanîtî
erebîzanî (navdêr, mê) rewşa erebîzanbûnê.
ji: erebîzan + -î
erebîziman (navdêr) kesa/ê ku zimanê wê/wî erebî ye, tişta/ê bi zimanê erebî: rojnameyên erebîziman.
ji: erebî + ziman
erebî Arabic
Arabic
erebîstan f. Arabia
erebî m. erebkî n.