Encamên lêgerînê
ereb Arap.
nd1. Arap 2. rd Arap (bu halka özgü olan) 3. arap, zenci (esmer tenli kimse) 3.n arap (negatif fotograf)
ereb bûn l/ngh Araplaşmak
ereb kirin l/gh Araplaştırmak
ereb sabûn arap sabunu * erebo zirato mal neavêto yapılan iyiliğe kötülükle karşılık verenler için söylenir
erebandî rd Araplaştırılmış olan
erebandin m Araplaştırma
l/gh Araplaştırmak
erebbûn m Araplaşma
erebe m 1. araba 2. araba (araba ile taşınmış veya taşınacak miktar) * erebeyek ka bir araba saman
erebe ajotin araba kullanmak
erebeajo nd/nt araba sürücüsü
erebeajotî m araba sürücülüğü
erebedar rd arabalı
erebefiroş nd/nt arabacı (satan kimse)
erebefiroşî m arabacılık
erebegeh m arabalık, garaj
erebekêş m araba çekicisi
erebesaz nd/nt araba tamircisi
erebesazî m araba tamirciliği
erebesk rd arabesk * muzîka erebesk arabesk müzik
erebeskvan nd/nt arabeskçi
erebeskvanî m arabeskçilik
erebeya canxelas nd ambülans, cankurtaran
erebeya çopê çöp arabası
erebeya destan nd el arabası
erebeya ga nd öküz arabası, kağnı
erebeya kol nd kağnı
erebeya meqamî makam arabası (veya otomobili)
erebeya qirş û qalan çöp arabası
erebeya seqetan tekerlekli koltuk
erebeya servekirî açık taşıt, üstü açık araba
erebeya topê top arabası
erebeyek bir araba (odun, kömür gibi bazı şeyleri için ölçü birimi) * me erebeyek rêjû kirî, têrî me nekir bir araba kömür aldık, yetmedi
erebî m 1. Arapça 2. rd Arapça (Arapçaya özgü) * pirtûka Erebî Arapça kitap 3. Arabî (Araplara özgü)
erebî kirin l/gh Arapçalaştırmak
erebîaxêv nd Arapça konuşan kimse
erebîbazar m peygamber bazarı
erebîbêj nd Arapça söyleyen sanatçı
erebîkirin m Arapçalaştırma
erebînîvîs nd Arapça yazarı
erebînîvîsî m Arapça yazarlığı
erebîstan Arabistan.
erebistan m Arabistan
erebistana siûdî nd Suudi Arabistan
erebîşûştin m soyunmadan sadece kafa yıkama
erebîzan nd/nt Arabça bilen
erebîzanî m Arapça bilme
erebkî m 1. Arapça 2. rd/h Araplara özgü veya yaraşır bir şekilde 3. soyunmadan sadece kafasını yıkama
erebkirî rd Araplaştırılmış kimse
erebkirin m Araplaştırma
erebok m 1. arabacık, araba 2. oyuncak araba
ereboka destan el arabası
ereboka zarokan nd puset, yürüteç
ereboşk rd asılsız sıradan Arap
erebreş m siyah koyun veya keçi
erebtî m Araplık
erebwarî rd/h arapvari
erebzan nd/nt Arabist
ereb (navdêr) gelek e li çendîn welatên Rojhilata Navîn û bakurê Efrîqayê dijî, her kesa/ê ji wî gelî.
Bikaranîn: Lêker: ereb kirin. Navdêr: erebkirin Rengdêr: erebkirî.
Herwiha: arab, arab, areb, areb, ereb.
ji: ji erebî عرب (ereb) jiakadi erabu (rojava, rojavayî - ji ber ku ereb ji asûriyan rojavatir dijiyan). Ji eynî rehî: xerb..
: erebandin, erebandî, erebdost, erebdostî, Erebistan, Erebistana Siûdî, erebistanî, erebî, erebîaxiv, erebîpeyiv, erebîtî, erebînas, erebînasî, erebîner, erebînerî, erebînî, erebîst, erebîzan, erebîzanî, erebîzar, erebîzarî, erebîziman, erebîzimanî, erebîzm, erebnas, erebnasî, erebperist, erebperistî, erebvan, erebvanî, erebyar, erebyarî, erebzan, erebzanî
ereb kirin (lêker)(Binihêre:) ereb
ereban li talan xist, bi xeberan tişt tê nehîşt (biwêj) li hemberî neheqiyên mezin. tenê peyivîn. ere ban li talan xist, bi xeberan tişt tê nehişt. mixabin tenê bi axaftinê nahe.
erebandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye erebandin ango erebkirin.
Hevwate: erebkirî.
ji: erebandin.
Bide ber: erebîner
erebandin (lêker)(navdêr, mê) kirin ereb, arabîzasyon, erebkirin, kirin ereb, terîb: Kurd qet qebûl nakin ku Sedam Kerkûkê bierebîne!Hikûmeta Sûriyeyê dê ti car di erebandina deverên kurdî de bi ser nekeve!. Tewîn: Lêker: -erebîn-, -erebên-.
ji: ereb + -andin.
: erebandî, erebîner, erebînerî .Binêre.
Herwiha: farisandin, kurdandin, tirkandin
erebane nasirge erê belê *"erê erê ye, na jî naye, lê erê na bela ye"
(navdêr, mê) erebeya ku dewar li dû xwe dikêşin, (muzîk) amûrek muzîkê ya mîna bêjingan e.
Herwiha: erbane.
ji: Têkildarî erebe
erebe seyare, çarçerxe
(navdêr, mê) tirimpêl, otomobîl, seyare, maşîn alavek pêanîn û pêbirina mirovan û tiştan e (ya bi taybetî bi mazûtê dixebite û li ser tayreyan ango tekeran dilive).
Herwiha: araba, araba, arabe, areba, arebe, eraba, erabe, ereba, araba, arabe, areba, arebe, eraba, erabe, ereba, erebe.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: عه‌ره‌به. Cûnên erebeyan, jêp, kamyon, lorî, qemere, taksî, traktor.
Bide ber: balafirr, keştî, trên.
ji: hevreha sakayî rrehe, avestayî redhe-, sanskrîtî रथ (rátha) ji Proto-hindûewropî ʰroteh₂ (çerx, xirrxal) ku herwiha serekaniya latînî rota (çerx), albanî rreth, lîtwanî rãtas, almanî Rad e... Peyva rehwan ji eynî rehî ye.
erebe çûye daran, hatiye kar e, nehatiye erebe bi xwe dar e (biwêj) pêk bê baş e, lê heke neyê jî ne xem e. di wê vebijarkê de jî kêrek heye. me got bila karê me hê baştir be, naxwe erebe çûye daran, hatiye kar e, nebatiye erebe bi xwe dar e.
erebedar (rengdêr) siwaredar, bierebe, bisiware, xweyerebe.
ji: erebe +-dar
erebegeh (navdêr, mê) garaj, xirac.
ji: erebe +-geh
erebeya ku hatiye ber partê, bila bar bike (biwêj) hê ku firsend heye bila pêk bê û ji dest neçe. heyran, yeke bi xwe nekin dudu, erebe ku hatiye ber partê, bila bar ke.
erebeya xwe derxistin gerê (biwêj) ji astengî û dijwariyan rizgar bûn. helbet bi wî re navê xeber dan, çimld êdî wî erebeya xwe derxistiye gerê.
erebî (navdêr, mê) zimanê ereban, tiştên bi zimanê ereban: rojnameyek erebî, stiranên erebî, tiştên ereban: welatên erebî, alfabeya zimanê ereban û hin zimanên din (wek farisî û carine kurdî) pê tên nivîsîn.
Herwiha: arabî, arabî, erebî, arebî, arebî, erebkî.
ji: ereb + -î.
: erebîtî
(navdêr)(Binihêre:) erebî
erebî kirin (lêker)(Binihêre:) erebî
erebînas (navdêr) pisporê/a zimanê erebî.
ji: erebî + -nas.
: erebînasî, erebînasîtî
erebînasî (navdêr, mê) rewşa erebînasbûnê.
ji: erebînas + -î
erebîpeyiv (navdêr) erebîzan, kesa/ê ku dizane bi zimanê erebî biaxive anku bipeyive, erebîziman, kesa/ê ku zimanê wê/wî erebî ye.
Herwiha: farisîaxiv.
ji: farisî + -peyiv.
: erebîpeyivî, erebîpeyivîtî
erebîpeyivî (navdêr, mê) rewşa erebîpeyivbûnê.
ji: erebîpeyiv + -î
erebistan Serenav,mê, Erebistana Siûdî: welatek e li Rojhilata Navîn, welatên erebî: hemî welatên pirraniya gelê wan ereb e.
ji: ereb + istan.
: erebistanî
erebistana siûdî Serenav,mê, mezintirîn welatê Rojhilata Navîn ku dikeve navbera Kendava Farisî û Deryaya Sor.
Herwiha: Arabistana Siûdî, Arabistana Siyûdî, Arabistana Suûdî, Arebistana Siûdî, Arebistana Siyûdî, Arebistana Suûdî, Erebistana Siyûdî, Erebistana Suûdî.
ji: Erebistan + siûdî
erebîzan (navdêr) erebîpeyiv, kesa/ê ku dizane bi zimanê erebî biaxive anku bipeyive, erebînas, pisporê/a zimanê erebî.
ji: erebî + -zan.
: erebîzanî, erebîzanîtî
erebîzanî (navdêr, mê) rewşa erebîzanbûnê.
ji: erebîzan + -î
erebîziman (navdêr) kesa/ê ku zimanê wê/wî erebî ye, tişta/ê bi zimanê erebî: rojnameyên erebîziman.
ji: erebî + ziman
erebkarî (rengdêr) erebkirin
erebkî zimanê ereban,weke ereban
erebkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye ereb kirin
erebkirin (navdêr) erebandin, arabîzasyon
ereblepo binerekîrmiço
erebok (navdêr, mê) erebeya biçûk û bê motor
erebvanî (navdêr, mê) karê erebvanan.
ji: erebvan + -î
ereb Arab
Arab.
erebandin, erebkirin (v) to arabize; (n) arabization
erebe f. cart, carriage, any wheeled vehicle
(=seyare, tirimbêl) car, vehicle
erebî Arabic
Arabic
erebîstan f. Arabia
ereb Araber
Araberin
ereban Wagen
erebe Auto
Wagen
erebî arabisch
ereb rd. ereb
erebane m. albane, elvike, defike, albune, elbane m.
erebe m. erebane, erebaneyê gayan, erebe n.
erebefiros m/n. tomofîlrotox, erebarotox n.
erebefirosî m. tomofîlrotoxîye, tomofîlrotoxênî, erebarotoxênî m.
erebesk rd. erebesk, arebesk
erebeya canxelas m. ambulanse, canrareyayise, tomofîla canrareyayisî m.
erebeya gayan m. erebane, erebaneyê gayan, erebe n.
erebeya seqetan m. erebeyê seqetan n.
erebî m. erebkî n.
ereboka destan m. diçerx, erebeyê destî, erebaneyê destan n.
ereboka sêteker n. hîrêgoger n.
erebsabûn n. erebsabûn, sabûno sîya n.
ereb Arap
erebîstanê seûdî Suudi Arabistan
erebkî Arapça
erebe машина