Encamên lêgerînê
erê 1. evet 2. evet (konuşma arasında cümlenin olumlu anlamını pekitmek için de kullanılır) * ez dê herim pê re bipeyîvim, pişt re jî erê ...gidip onunla konuşacam, evet sonra da... 3. ya (gereklik ve onay bildiren cümlelerde yargının onaylandığını bildirir) * em jî bên? -erê hûn jî werin biz de gelelim mi? -gelin ya 4. ya (bilinen, görülen, hatırlanıp anlatılan bir olay sebebiyle de sorulan başka bir konu için kullanılır) * we zikê xwe têr kir, erê ez çi bikim? siz karnınızı doyurdunuz, ya ben ne yapayım? 5. hayde, hadi (hoş görme anlamında kullanılır) * erê nehat, qene bila xeberek bişanda haydi gelmedi, bari haber gönderseydi 6. pekâlâ (karşı durum alınacağını anlatan cümlenin başına getirilir)
erê bira pirsyar bêxewş e sorması ayıp olmasın
erê kirin l/gh 1. onamak, onaylamak, tasdik etmek 2. razı olmak, yapılmasını uygun bulmak 3. söz kesmek
erê xweş e, lê iyi hoş (ama)
erêdanî m 1. onaylama 2. razı olma
erêkirî rd 1. onaylı, tasdikli (onaylanmış olan) 2. sözlü, söz kesilmiş olan
erêkirin olumlamak. tasvip etmek.
m 1. onama, onaylama, tasdik etme 2. razı olma, yapılmasını uygun bulma 3. kız tarafının dönüre kız istemeye gelmelerine olur vermesi 4. söz kesme
erêkirina xwe birîn söz kesmek * ji bo zewacê erêkirina xwe biriye o evlenmek üzere söz kesmiş
erên m buruna takılan yüzük biçiminde hızma
erêna m 1. kararsızlık 2. olur olmaz
erênatî m ikircilik, kararsızlık, vavase
erênî rd 1. olumlu 2. olumlu (lehte olan) * bersîveke erênî da min bana olumlu bir cevap verdi 3. olumlu (olgulara, deneylere dayalı olarak bazı nitelikleri belli olan) 4. yapıcı
erênî kirin l/gh olumlamak
erênîkirin m olumlama
erênîtî m olumluluk
erêyan m onama, tasdik
erêyandî rd 1. onaylı, tasdikli (onaylanmış olan) 2. olumlanmış
erêyandin olumlamak. tasvip etmek.
m 1. onama, onaylama, tasdik etme 2. olumlama
l/gh 1. onamak, onaylamak, tasdik etmek 2. olumlama
erêyî rd olumlu
erêyîtî m olumluluk
erê (hoker) bersiva pozîtîv belê, a, e, wa ye, wisan e, rast e: - Navê te Azad e? - Erê, navê min Azad e. peyvek şirîn e li şûna çi? (min nebihîst).
Herwiha: herê.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌رێ.
Hevwate: belê, a, e.
Dijwate: na, ne, no, nexêr.
ji: jiari, hevreha soranî ئه‌رێ (erê), آری (arî) û آره (arê), herdu ji îraniya kevn harte (bi rastî), têkilî avestayî erte- (rast) ji Proto-hindûewropî rt (rast), binere rast..
Bikaranîn: Lêker: erê kirin. Navdêr: erêkirin, erêbûn 2. peyvika pirskirinê gelo, aya: - Erê navê te Azad e? -Na, navê min ne Azad e, navê min Şêrzad e..
Herwiha: herê.
Hevwate: aya, geloNêzîk, ma
erê erê, ez xwîşka heft birayan bûm, ez şandim ber kerê (biwêj) ji bo bêrûmetbûnê tê gotin. qet kifi nabe wê çi hibe. erê erê, ez xwiska heft biran bum, ez. şandim ber kerê.
erê gulê, ez ne mele bûm, te ez kirim mele (biwêj) di dawiyê de te wekî gotina xwe kir. kê rawer dikir ji vê rojê, lê ya xwedatî divê ez heqiyê qebûl bikin1. erê gulê, ez ne mele bum, te ez. kirim niele! (bnr. çîrok)
erê kirin (lêker) qebûl kirin, pejirandin, pesind kirin, belê kirin.
Herwiha: herê kirin. Navdêr: erêkirin.
ji: erê + kirin.
: erêkirî
erê mal şewitî, lê ji mişkan re jî nema (biwêj) ere min jî ziyan dît, lê di dawiye de wan ziyana he mezintir dît. rast e. min jî ziyan dît. ere mal şewitî, lê ji mişkan re jî nema. (bnr. çîrok). Di maleke de gelek mişk hebûne. Jina malê edî nikaere ji dest mişkan idare bike, di dawiye de serê xwe hildide û ji mere xwe re d i bej e: Ka tu çito mer i? Va ye mişkan çavên me derxistin. Ji dest mişkan em çûn ahûzare. Ma tu n i kari ji heqe mişkan jî derkevî? Merik hers dibe û ji jna xwe re dibêje: Jinik, de tu bi sekine ez ê ve care eseli çareyekeji wan re hihînim. ez ê fişteki wisa hinini serê wan mişkan ku eceha wisa keşi nediye. Jinik û merik bi pey mişkan dikevin. Vir de berdidine, we de berdidine, di dawiye de mişkekî digirin. Merik pîneyekî li mişke ku girtine mehkem diwalîne. nifte bi ser de dike û agir ber didiye. Agir bi mişk dikeve. Mişk wekî gogeke egir di hundire malê de d i re ve. Ji kerban û ji ber jana egir xwe li vî alî li wî alî dixe. Çiqasî agir pê dikeve, ew qasî xwe li eşyayen malê dide. Hedî hedî eşyayen malê jî agir digirin. Bi vî awayî agir bi malê dikeve. Bere bere agir li her dere zêde dibe. Der û eînar heya tên û heya avê tînin. agir bi her dera malê dikeve û mal dibe xwelî. Jinik deste xwe li çoka xwe dixe û ji mere xwe re dibêje: Merik te çi anî serê me? Di rûye wan mişken heram de te mal jî şewitand. Merik dibêje: Jinik, rast e, mala me şewitî jî lê ji mişkan re jî nema!..
erê-na (navdêr, mê) dudilî, bêbirryarî, bêisrarî, bêqerarî.
Herwiha: erê û na, erêna, erê-û-na, herê-na, herê û na, herêûna.
ji: erê + na
erêbûn (navdêr, mê) misogerbûn
erêdanî (navdêr, mê) daxwaz, reza, xwestek.
ji: erê +-danî
erêdanîn (navdêr, mê) erêkirin
erêdar (rengdêr) erênî, vebirr, erê, sakar, hamwarî, germ, xwegir.
ji: erê +-dar
erêkî (navdêr, mê) bi erêyi.
ji: erê +-kî
erêkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye erê kirin
erêkirin (navdêr) misogerkirin, :min bilîta xwe erê kir sube heger xudê hez ke dê ber bi ewropa ve firimingilîzî ang, :ok,
erênî (rengdêr) pozîtîf, belênî, bilanî, misbet, ne neyînî, ne negatîf, ne red, ne menfî, bersiva yan birryara ku tiştekî dipejirîne anku diqebilîne: Min gotê: Tu jî dixwazî? bersiva wê erênî bû. (Wê got: belê.), baş, qenc, çê, çak, rind:Ew karên pirr erênî dikin. (karên baş).
Herwiha: arênî, arêyî, erêyî, harênî, herênî, herêyî, harêyî.
Dijwate: ne-erênî, neyînî, negatîf, menfî.
ji wêjeyê: Li aliyê dî jî, divê mirov rexnegiriyê jî li gorî norm û esasê psîkolojiya civakê bikar bîne. Ango şert û mercên rexnegiriyê hene ko divê mirov bi wan baş bizanibe. Lê mixabin, mirov gelek caran di rexnegiriyan de ”yan reş yan jî sipî” difikire. Li ba mirov tiştê ko ne spî be divê ”ew reş be” û ya ne reş be jî ”pêwîst e” ew sipî be! Halbûkî ji spîyê heya reşbûnê çend merhele, rade, hene û herweha ji reşbûnê heya spîbûnê jî welê ye. Ya girîng ew e ko mirov van merheleyan, radeyan bibîne. Di wan de erênî herweha nerênî jî peyda dibin..
ji: erê + -nî.
Bikaranîn: Lêker: erênî kirin. Navdêr: erênîkirin Rengdêr: erênîkirî.
: erênîtî
erênî kirin (lêker)(Binihêre:) erênî
erênîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye erênî kirin
erênîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) erênî
erênîtî (navdêr, mê) rewşa erênîbûnê.
ji: erênî + -î
erê yes
yea, yes
yes
yes
yes
yes
yea, yes
erênî affirmative, positive, sympathetic
erê ja
erêkirin Billigung
Einwilligung
genehmigen
Jawort
unterzeichnen
Zustimmung
erênî positiv
erê b. ya, belê, e, eya, ê, ho, êy, heya
erê bûn lng. . tesdîq bîyene, yayîyene, tesdîqîyene, belê bîyene, yayîyene
erê kirin lg. . yanayene, teswîp kerdene, belê kerdene
lg. tesdîq kerdene, ya kerdene, tesdîqnayene, belênayene
erêgotin lg. ya vatene, belê vatene
erêkirin m. teswîp, yanayis, belêkerdis, taswîp n.
erênî rd. yayî, belêyî, musbet, pozîtîf
erêyandin m. tesdîq, yanayis, belênayis, yakerdis n.
lg. . tesdîq kerdene, yanayene, ya kerdene, tesdîqnayene, belênayene, yanayene
m. teswîp, yanayis, belênayis, yakerdis, taswîp n.
erêyî rd. yayî, beleyî, musbet, pozîtîf, heyayî
erê belê, erê
ma, gelo, erê, ecebe: Erê deynasî? Gelo wê/wî dinasî?