Encamên lêgerînê
entîke nd 1. antika (eski çağlardan kalma eser veya tarihî değeri olan eşya) 2. rd/mec antika (acayip, tuhaf) * bi kurtasî mirovekî entîke ye hasılı antika bir herif
entîke bûn l/ngh antikalaşmak
entîkebûn m antikalaşma
entîkebûyî m antikalaşmış olan
entîkebûyîn m antikalaşma
entîkefiroş nd/nt antikacı (satan kimse)
entîkefiroşî m antikacılık
entîkenas nd/nt antikacı, antika uzmanı
entîkenasî m antikacılık, antika uzmanlığı
entîketî m 1. antikalık 2. mec antikalık, tuhaflık
entîkevan nd/nt antikacı (antika eşya toplayan)
entîkevanî m antikacılık
entîke kevin, gelek kevin, seyr
entîkevan (navdêr, mê) kevnarevan, kevnedar.
ji: entîke +-van
entîke m. antîka, entîke, entîqe n.
entîkefiros m/n. antîkrotox, konerotox, entîkerotox n.
entîkefirosî m. antîkrotoxîye, konerotoxênî, antîkerotoxênî m.
entîke seyr, sosret, ecêb
awarte
kevnare, antîk