Encamên lêgerînê
enî m 1. alın * eniya jinikê fireh e kadının alnı geniş 2. lşk cephe * eniya şer savaş cephesi 3. cephe (belli bir düşünce, istek çevresinde sağlanan birlik) * eniya çandî kültür cephesi
enî ava kirin cephe kurmak
enî tîlak û rû spî alnı açık yüzü ak
enîbel rd alnı çıkık
enîbeş rd 1. akıtmalı (at ve inekler için) 2. çifteli (alnında sakar bulunan hayvan)
enîbilind rd 1. geniş alınlı 2. mec alnı ak olan
enîçiqirî rd kaşları çatık * bi gotineke tehl û enîqiçirî gotê ağır ve kaşları çatık bir şekilde ona söyledi
enîdeq rd alnı dövmeli
enîdeq bûn alnı dövmeli olmak
enîdindoq rd alnı çıkık, hödük alınlı
enîng m alın
enînivîs m alın yazısı, kader, yazgı
enînivisandî rd mukadder
enîpêç m çatara, alın bağı
enîqoq rd alnı çıkık, hödük alınlı * yekî enîqoq bû alnı çıkık biriydi
enîquriş rd 1. akıtmalı (keçiler için) 2. çifteli (alnında sakar bulunan hayvan)
enîsaz rd serseri
enîsazî m serserilik
enîsazî kirin serserilik etmek
enîşk dirsek.
ant/m 1. dirsek 2. dirsek (giysi kolunda dirseğe rastlayan bölüm) * kincekî ku enîşka wê qetiyayî li xwe kiribû dirseği yırtık bir elbise giymişti 3. dış köşe (bi)
enîşkan lê dan (an jî xistin) dirseklemek
enîşkok m dirsekçik
enîya (yekî) bi bihostan pîvan alnını karışlamak
enîya (yekî) bilind e başı dimdik (onurlu)
enîya (yekî) bûn cot surat asmak
enîya (yekî) hildayî bûn başını dik tutmak
enîya (yekî) lê bilind nebûn birinin suratı görmek istememek
enîya (yekî) nivisandî bûn alnında yazılmış olmak
enîya (yekî) qelişîn akla karayı seçmek * heta min ev kar qedand eniya min qelişî bu işi bitirene kadar akla karayı seçtım
enîya bavê (yekî) bi bihostan pîvan argo canına ezan okumak
enîya me ji ba xwedê ve bilind e yemin etsem başım ağrımaz (li)
enîya wê li mêran venebûye eline erkek eli değmemiş olmak
enîya xwe (qet) neqermiçandin suratını bile asmamak
enîya xwe jê re neqermiçandin yenene içilene bakılmamak
enîya xwe lê neqermiçandin hiç surat asmamak
enîya xwe qermiçandin surat asmak, yüzünü buruşturmak (veya ekşitmek)
enî rû, bere
(navdêr, mê) pişka rû ya pan ya li raserî çavan û li jêrî porrî, bere, cepe, berok, meydana şerrî, bizav, tevgerr, hereket.
Herwiha: anî , henî, anî, enî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌نی.
Bide ber: enîşk, erzînkBinere.
Herwiha: birû, dev, difin, cênîk, guh, rih, simêl.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: enî, anî, henî, enî soranî: newçawan, nêwçawan, henye, twêł kelhurî: têwił şêxbizinî: tewîl zazakî: natike, çare Kirmaşanî: tîwił.
ji: hevreha soranî هه‌نیه, farisî پيشانى (pîş-anî: enî), tacikî пешона (pêş-ona: enî), belûçî (h)enîçeg, avestayî einîke- (rû, serûçav) û eşî- (herdu çav), sanskrîtî anîke- (rû, ber, pêşî) û अक्षि (ákṣi: çav), hindî आँख (ā̃ṅkh: çav; awir), urdûyî آنکھ (ā̃ṅkh: çav; awir), îrlendiya kevn enech (rû, serûçav), îzlendî enni (enî), weylsî enep (rû, serûçav), yûnaniya kevn ὄμμα (omma: çav) û ὤψ (ōps: çav, serûçav), ermenî ակն (akn: çav), inglîzî eye (çav), almanî Auge (çav), swêdî öga (çav), latînî oculus (çav, awir), fransî œil (çav), îtalî occhio (çav), spanî ojo (çav), rûsî око (çav)... hemû ji Proto-hindûewropî h₃ekʷ- (çav, serûçav).
: enîkesk, enînivîs
enî reş e, parî xweş e (biwêj) ji bo kesên bêar tê gotin. ji fazil re çi? ew mirovekî eni reş e, parî xweş e.
enîcot kirin (biwêj) mirûzê xwe kirin, pozpirçî bûn. xwe wisa enîcot neke! bi ve yelcê tenê tu yê xisarê bibînî.
enînivîs (navdêr, mê) qeder, rojgar, şans, nesîb, qismet, siûd, talih, felek, çarenivîs: Em kurd dixwazin bi xwe birryarê li ser enînivîsa xwe bidin. (Em dixwazin xwe bi xwe bi rê ve bibin anku îdare bikin.), çarenivîs, bext.
Herwiha: anînivîs, anînivês, enînivês.
ji: enî + -nivîs.
: enînivîsî, enînivîser
enînivîsî (navdêr, mê) rewşa enînivîsbûnê.
ji: enînivîs + -î
enîroj kesê ku eniya wî rewneqdar e
kesê ku eniya wî rewneqdar e
enîsaz (navdêr, mê) serserî, sûtal, ebeboz, sûte.
ji: enî +-saz
enîşk herewera ku di navenda mil de ye
(navdêr, mê) ejnû, aren, arinc, navbera zendê û çengilî (ew pişk ya teqrîben li nîva destî ji milî ta tilan ya ku diçeme anku ditewe).
Herwiha: anîşk hanîşk henîşk hinîşk inîşk.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ئه‌نیشک.
Bide ber: enî hînişk.
ji: Ji Proto-hindûewropî h₃elen-, Proto-aryayî eresn-, hevreha avestayî ereθnî-, farisiya kevn ereşnî-, sogdî rync arênç/arînç, pehlewî arêşn, farisî آرن (aren), آرنج (arenc), ارش (ereş), hewramî erejno, zazakî arasna, arisna, soranî ئانیشک (anîşk). Kurmancî û soranî bi metatezê: -ş-n- --> -n-ş-. Herwiha hevreha sanskrîtî अरत्नि (eretnî), ermenî ուլն (uln: patik), slaviya kevn ланита (lanîta: gep, alek), yûnaniya kevn ὠλένη (ōlenē), inglîzî ell û elbow, almanî Ellbogen...
enîşka xwe pê nîşan dan (biwêj) bi tiştekî nehesibandin. bêminetî kirin. dilo, ew qas sal ked dayê, ew mezin kir û da xwendinê lê wî enîşka xwe pê nîşan da
enî f. forehead; front (mil.)
enî Stirn
Vorderseite
enîşk Ellenbogen
enî m. çare n., natike m.
enîbes rd. çarebes, besik
enînivîs m. çarenûs, qeder, bext, sernivis, tale, azlan n.
enîsk m. ana. herçene, henisk, serê zendî, hergne n.
enî (n, z)b. ney-II (n, z)
(n, s) bakınız: nê-IV (n, s)
(zr) güya
enîi (zh, z) bakınız: nê (zh, z)
enîna (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enînan (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîv (zh, s) bakınız: nê-II (zh, s)
enîya (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîyan (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîyo (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîyon (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîyû (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)
enîyûn (zh, z) bakınız: nînan (zh, z)