Encamên lêgerînê
emanetî (yekî) kirin –e amanet etmek, ısmarlamak * bavê te tu emanetî min kir baban seni bana ısmarladı
emanetî xwedê be 1) Allaha emanet * emanetî Xwedê be, zarokekî baş e Allaha emanet, iyi çocuktur 2) Allaha ısmarladık
emanetî xwedê bin Allaha ısmarladık, Allaha emanet olun
emanetî (navdêr, mê) rewşa emanetbûnê.
ji: emanet + -î