Encamên lêgerînê
emanet 1. rasparde m, sparde m, sparî m, raspêrî, emanî m, emanet n 2. emanet (tiştê ku mirov bi yekî re ji yekî din re dişine) 3. spardegeh (cihê emanetê) m 4. daîreya dewletê 5. emanet (di wateya can û ruh de) n
1. rasparde m, sparde m, sparî m, raspêrî, emanî m, emanetn 2. emanet (tiştê ku mirov bi yekî re ji yekî din re dişîne) 3. spardegeh (cihê emanetê)m 4. daîreya dewletê 5. emanet (di wateya can û ruh de)n
emanet bırakmak (veya emanet vermek) bi emanetî dan (cihekî)
emanet bırakmak (veya vermek) bi emanetî dan (cihekî)
emanet etmek raspartin, emanet kirin
raspartin, emanet kirin
emanetçi spardegir, emanetgir nd/nt
spardegir, emanetgir nd/nt
emanetçilik spardegirî, emanetgirî m
spardegirî, emanetgirî m
emanete hıyanet olmaz emanet û qiyamet
emanet û qiyamet
emaneten bi emaneti, bi spardeyî h
bi emanetî, bi spardeyî h
eman b 1. aman (yardım istendiğini anlatır) * eman Xwedawo aman Allahım 2. am(bir suçun bağışlanmasının istendiğini anlatır) * aman, ez careke din nakim aman, bir daha yapmam 3. aman (rica anlatır) * eman, wisa mebêjin aman, öyle söylemeyin 4. aman (usanç ve öfke anlatır) * eman min berdin aman bırakın beni 5. aman (çok beğenmeyi anlatır) * eman çi tiştekî xweşik e aman ne güzel şey 6. aman (şaşma anlatır) * eman, gotinên welê gote min ku ez mit mam aman, öyle sözler söyledi ki donakaldım
eman deman (an jî yeman) aman yeman
eman xwedêyo aman Allah
eman xwestin aman dilemek
emanet n 1. emanet (korunmak için bir yere veya birine bırakılan eşya veya kimse) 2. eman(bir kimse ile birbirine gönderilen şey) 3. emanet (eşyanın emanet olarak bırakıldığı yer) 4. emanet (can) 5. takı, ağırlık, ziynet eşyası * emanetên xwe bi xwe ve kirine û hatiye dîlanê ağırlığını takıp düğüne gelmiş
emanet kirin l/gh amanet etmek
emanet etmek
emanet û qiyamet emanete hıyanet olmaz
emanetê xw jê xwestin (Allah) canını istemek
emanetgir nd/nt emanetçi
emanetgirî m emanetçilik
emanetî (yekî) kirin –e amanet etmek, ısmarlamak * bavê te tu emanetî min kir baban seni bana ısmarladı
emanetî xwedê be 1) Allaha emanet * emanetî Xwedê be, zarokekî baş e Allaha emanet, iyi çocuktur 2) Allaha ısmarladık
emanetî xwedê bin Allaha ısmarladık, Allaha emanet olun
emanetkirin m amanet etme
emanî m aman (bir suçun bağışlanmasını isteme) * emaniya xwe ji Xwedê xwest Allahtan aman diledi
eman birin (lêker)(Binihêre:) eman
eman gotin (biwêj) lavayî kirin. alîkarî xwestin. wanji dest dagirkeran eman gotin, lê dîsajî feyde nekir.
eman kirin (lêker)(Binihêre:) eman
eman nedan (yekî) (biwêj) firsend nedan. di zor û zerpe de hîştin. wan jî dixwestin tiştinan bikin, lê huso û hevalen xwe eman nedan wan.
eman xwestin (lêker)(Binihêre:) eman
eman- (Soranî) pêşgir, me di-: Emanwut. (Me digot.), Ew emannasê. (Ew me dinase.).
Herwiha: deman-.
Bide ber: em-, et-, ey-, etan-, eyan-
emana (yekî) birin (biwêj) pir aciz kirin. ji bo ku em bi gotina wî bikin, vî lawi min emana me bir.
emana (yekî) çûn (biwêj) ji ber pirsgirekeke ziver bûn. ji dest vî neviye min î tolaz emana me çû.
emana (yekî) di deste (yekî) de nebûn (biwêj) ji dest keseld aciz bûn. ez e çawa bikhn, emana min di dest vî xwarziye min de nabe.
emanbirin (navdêr, mê) (Binihêre:) eman
emanet (navdêr, mê) rasparte, sparte, spartin, raspartin, înam, wedîe, tiştek bi deyn yan bo parastinê dan kesekî yan danîn cem kesekî daku paşî li xwediyê wê bêt zivirrandin.
Herwiha: êmanet.
ji: Ji erebî, têkildarî amîn, emîn, emn.
Bikaranîn: Lêker: emanet kirin. Navdêr: emanetkirin.
: emanetî
emanet kirin (lêker)(Binihêre:) emanet
emanet, tarî qiyamet (biwêj) emanet nirxeld pir birûmet û pîroz e. keça nûn, emanet barekî giran e. mezinan çi gotine: “emanet, tarî qiyamet.
emanetgir (navdêr, mê) spardegir.
ji: emanet +-gir
emanetgirî (navdêr, mê) spardegirî.
ji: emanet +-girî
emanetî (navdêr, mê) rewşa emanetbûnê.
ji: emanet + -î
emanetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye emanet kirin
emanetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) emanet
emanî (navdêr, mê) rasparde, sparde, sparî, raspêrî, emanet.
ji: eman +-î
emankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) eman
emanxwestin (navdêr, mê) (Binihêre:) eman
emanet trust
m. deposit, anything held on loan or for safekeeping
emanet kirin Bınöre: raspartin
eman m. emane, hedile m.
eman kirin lg. eman kerdene
emanet n. bavok, emanet n. *bi emanetî h. bi bavokîye, bi emanetîye, bi emanetîye
emanet bûn lng. . bavok bîyene, emanet bîyene
emanet kirin tg. bavok kerdene, emanet kerdene, bavoknayene
emaneten rd. bavokkî, emanetkî, emaneten
emanetgir m/n. bavokgirewtox, emanetcî n.
emanetgirî m. bavokgirewtoxîye, emanetcîyîye, emanetgirewtoxênî m.
emanetgirtin lng. . bavok girewtene, emanet girewtene
emanxwastin lg. heware wastene, emane wastene