Encamên lêgerînê
emîn rd 1. emin (inanılır, güvenilir) * ew, zilamekî emîn e o, emin bir adamdır 2. emin (güvenli) * li cihekî emîn li bendî min be emin bir yerde beni bekle 3. emin (şüphesi olmayan) * ez emîn im ku wê di nêzik de karên qenc bike yakında iyi işler yapacağına eminim
emîn bibî ji xwedê Allah’a inan ki
emînî m güvenlik
emînîya xwe pê anîn (birine veya bir şeye) güven duymak
emîn bawer biyayîş (Zazaki) bawer bûn, îtîmat kirin, Îman kirin
emîn kirin (lêker)(Binihêre:) emîn
emîna Serenav,mê, navekî jinan e.
Bide ber: Amîna.
ji: ji erebî, forma mê ji navê Emîn
emîndar (rengdêr) bisadiq.
ji: emîn + -dar.
: emîndarî emîndarîtî emîndartî
emîndarî (navdêr, mê) rewşa emîndarbûnê.
ji: emîndar + -î
emînî (navdêr, mê) rewşa emînbûnê, pêbawerî, sadiqî.
ji: emîn + -î
emînkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye emîn kirin
emînkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) emîn
emîn paq. -in
rd. pêbawer, emîn, ribawer
emîn pêbawer, emîn